Biten Yalnızlık

1

   Ruhumun bana vermiş olduğu sıkıntı artık beni daha da bitkinleştiriyordu.Sanki yaşamıyordum.Herkes tarafından istenmemek ve bunun yüzünüze vurulması çok kötü bir duygu olmalıydı ki bu kadar çaresizce hiçbirşey yapmadan oturuyordum.Artık anlamıştım  beni istemediklerini ve onun için bir karar almıştım.Beni istemeyenlerden olabildiğim kadar uzak duracaktım.Ne onlar üzülecekti nede ben.Bu düşüncelerden sonra artık yavaş yavaş sakinleşiyordum.Artık ağlamayacaktım, gözyaşlarımı sildim ve oturduğum yerden kalkıp banyoya doğru ilerledim.Musluğu açıp elimi ve yüzümü yıkadıktan sonra musluğu kapatıp.Bir süre aynada kendime baktım.Ağlamaktan gözlerim şişmişti bunu umursamadan elime havluyu alıp yüzümü kuruladım.Bitkin bir şekilde banyodan çıkıp odama girdim ve  yatağımın üstüne oturup düşünmeye başladım.Beni kimse istemediğine göre artık kendi hayatıma bakacaktım.Okuluma kaldığım yerden tabiki de devam edecektim ama burada devam edemezdim.Bu yüzden İzmir'e taşınacaktım.Hemen yataktan kalkıp çalışma masamın üzerindeki laptopu aldım ve yatağıma tekrardan oturdum ve hemen 2 gün sonraya İzmir'e gitmek için bir uçak bileti aldım.Laptopu kapatıp yatağımın üzerinden kaltım ve gardolabımın içindeki bir bölmeden tekerlikli valizimi alıp.Gardolabımdaki kıyafetlermin birazını katlayıp valizime koydum.Valizle işim bittiği için odamın kapısına doğru sürükleyip oraya bıraktım.Ve yeni bir hayata başlamak üzere hazırlıklarımı bitirip mutfağa doğru ilerledim ve biraz atıştırdıktan sonra  odama çıktım.Evde kimse yoktu,beni sevmeyen ailem en sevdikleri oğullarıyla birlite yurtdışı gezisine gitmişlerdi.Ve bu benim için daha iyiydi onlar gelmeden ben çoktan İzmir'de olacaktım.Yinede beni sevmedikleri ve dışladıkları için içimde birazda olsa burukluk vardı.Biraz olsun bunları düşünmemek için gözlerimi kapattım zaten çok yorgun ve halsiz olduğumdan dolayı hemen uyumuştum.