Her gün koşa koşa eve giden çocuklara özenirsin mesela.Annesinin sıcak kollarına atlamayı arzulayan çocuk...Babasının ona "aslan oğlum" deyince gurulanan bir çocuk.Bizde çocuktuk ama biz hiç,daha yeni anlattıklarımı yaşayamadık.Biz eve giderken ayaklarımızda geriye doğru giderdi.Korkardık mesela babamızdan annemizden,en çokta imrenirdik eve koşa koşa giden arkadaşlarımızı görünce,ama biz her zaman şükürlerle büyüdük,şükür en büyük nimetimiz,anahtarımız oldu.Şimdi ise yaşım 35 ve çocuklarım eve koşa koşa geliyorlar.Çocuklarım annesinin sıcak kollarına atlamayı arzular ve ben "aslan oğlum" dediğim zaman gururlanırlar.Belki babam ve annem yanlış yapmasaydı ben doğruyu bulamayacaktım kim bilir.belki...
