I dedicate this one-shot story to NelNidea :) Thank you for being such an awesome friend. Haha 😂
* * * * *
She has no mercy. She is a sadist.
She's my worst nightmare.
She's killing me everyday.
She's stabbing my heart everytime I see her.
She's torturing me inside.
But I love what she's doing to me.
Sorry.....
For being a masochist.
.
.
.
"I hate you! I hate you! I hate you! Bat mo ginawa yun?!" hayyy. there she is again, throwing painful words to me.
"Kasi nakakabastos na siya"
"Hindi! Ginawa mo yun dahil jan sa ego mo! Ang yabang mo eh! Ang yabang mo!"
"Oo na ako na mayabang. Happy kana?" bakit ba wala akong lakas na depensahan ang sarili ko kapag siya na ang nakakasakit sakin.
"No I'm not! Di mo naman kasi siya kailangang suntukin eh."
"Sorry na" oo, sorry nalang. Kahit hindi naman kasalanan ang pagsuntok ko sa Mark na yun. Nakakalalaki kasi eh.
"You should be! Stupid." marka pa rin sa mukha niya ang inis. Napakamot nalang ako sa ulo di ko kasi alam kung anong sasabihin ko. Di naman ako mananalo sakanya. Wala pang nananalo sa puso.
"Hayy! Tara na nga!" hinawakan niya ang kamay ko (oo, hinawakan niya talaga) at tsaka ako hinila paalis sa pwesto namin.
"tara saan?" tanong ko habang nakatingin sa magkahawak naming kamay.
"Edi magsisine! Sayang naman netong 2 tickets dito na gagamitin sana namin ni Mark kung di lang dahil sayo!"
"Edi yayain mo ulit siya." sabi ko at inalis ang kamay ko sa pagkakahawak niya. Para na naman kasing tinutusok ng kutsilyo ang puso ko. Ganun ba ka-importante sakanya ang lalaking yun.
"It's too late. Nagalit na siya, for sure di na ako itetext nun. And besides, you're still my friend even though you're a useless jerk" ouch! sakit. Kung kanina tinusok lang ng kutsilyo ang puso ko, ngayon parang hinati gamit ang katana sa milyon milyong piraso ang puso ko. Di dahil sa tinawag niya kong useless jerk. Kundi dahil sa salitang friend.
"I'm sorry" ako na! ako na ang dakilang masokista! ako na yung nasasaktan pero ako pa yung nag so-sorry.
"If you're really sorry then samahan mo akong manood ng sine! Pasosolohin mo ba ako?" maotoridad niyang sabi. Pero matitiis ko ba siya? Hindi diba. Kaya syempre sumunod ako sakanya at sinamahan siyang magsine.
Mag-iisang oras na at nasa kalagitnaan pa lang kami ng pinapanood namin pero napapansin ko na siyang humihikab.
Nakailang hikab pa siya at bigla nalang nakatulog. Pinagmasdan ko ang mukha niya. Mukha siyang mabait kapag tulog, walang mag aakalang isa siyang sadista.
