Giriş

46 8 7
                                        

Soğuk bir sonbahar günü ve ben acılarımla gene başbaşayım, soğuktan kafamı gömdüğüm yastığım ağlamaktan berbat bir hal almıştı. Kafamı kaldırıp komidindeki saatime baktım 4.58geçiyordu 1'de yatmama rağmen düşünüp ağlamaktan uyuyamamıştım en son nefessiz kaldığımda durmam geretiğini anlayıp susmuştum. Kalkıp paytak adımlarımla ışığı açtım napıyorum? Tabiki dağınık odamda ağrı kesici arıyacağım mecbur yoksa ağrıyla başa çıkamıycam belki bi umut, mutfağa gidicek değilim hele bu halde babamı görmek istiyeceğim son şey. Geçen gün çantama attığım aklıma gelince direk oraya yöneldim birkaç tane sussuz atıp yuttum.

Ben kimmiyim;
her gece acılarımla başbaşa yüzleştiğim,

derslerde ansızın aklıma annem geldiğinde okuldan çıkıp eve gittiğim.

çocukken parkta sallanmak yerine kapının önünde acaba
evde gene huzursuzluk olucakmı diye düşündüğüm,

Her zaman olgun olmak zorunda kalan çocukluğunu yaşayamamış,

Ben LAYLA GÜNDAY

Buğulu YaşlarStories to obsess over. Discover now