Capitulo 1 Primer Día

243 12 0
                                        

Oriana
Comienza a sonar la canción Earned it de mi celular haciendo que me despierte.
Me quedo unos segundos en la cama, la alarma sigue sonando.
-CALLATE DE UNA PUTA VEZ-le grite a mi celular, lo tome y lo arroje hacia la puerta.
Mi Amiga entra con una sonrisa, mi celular choca con en su frente.
-Mierda,Oriana-se quejo mientras se pasaba la mano derecha en la frente.
-¿de que te quejas?-me estire-te han llegado cosas peores.
-callate-bufo-levantate que se nos hace tarde para nuestro primer dia-dijo con una sonrisa
Rodee los ojos
-dios, no puedo entender porque te gusta tanto la escuela
-¡porque cada día aprendemos más cosas interesantes!-dijo emocionada dando pequeños saltitos
-cidi dii aprindimis mis cicis intirisintis-dije burlandome
-solo, apurate Oriana sino nos dejerán fuera, ¡Y NO VOY A QUEDARME A FUERA DE LA ESCUELA DE NUEVO!-.dijo moviendo sus largos brazos de un lado a otro
Volvi a rodar los ojos
Exagerada. Pensé
-bueno-dije después de unos segundos, boztece-andate para que me pueda poner el uniforme-dije refregandome los ojos
-esta bien-dijo con una gran sonrisa mostrado sus blancos dientes.
Luego de unos minutos mirando la nada, me vesti para ir al colegio.
-ORIANA EN 4 MINUTOS TENEMOS QUE ESTAR ESTAR EN LA ESCUELA. APURATE DE LA UNA PUTA VEZ-grito Abby, mi mejor amiga
Nos conocimos a los 9 años, sin querer ella me golpeo fuertemente con su pelota. Aún no recuerdo, la pelota reboto y callo en mi ojo, dejandolo morando.
Ella al verme tirada en el piso y llorando se acerco y me ayudo, desde entonces fuimos las mejores amigas.
-YA VOY-solte un suspiro-primer dia Oriana, no lo arruines-dije mirandome en el espejo que tenia en mi escritorio.
Tome mi mochila y baje las escaleras.
-Dale Oriana vamos-dijo agarrando su mochila
-No espera, tengo que desayunar-ella me tomo de la mano
-lo siento amor, pero ya no hay tiempo-me agarro del brazo y me." Arrastro" hasta la puerta del departamento.
Mis padres se mudaron a Nueva york y yo no quería  ir con ellos, luego de meses de insistirles me dejaron quedarme en el departamento de Abby por un tiempo.
-por tu culpa llegaremos tarde-dijo abby algo enojada.
-relajate abby, tu siempre tan preocupada de todo.
Mire a mi izquierda y vi a un chico como de 19 años.
-Papu-le grite
El me miro y me sonrio, me saludo con su mano
Yo le guiñe el ojo
-¿puedes dejar de coquetear y caminar más rapido?
Bufe y seguí a mi amiga que corria hacia la escuela preocupada por no llegar. Si llegabamos tarde no nos dejarian entrar, pero la verdad es que a mi me daria los mismo. Ya que yo siempre llego tarde,los maestros ya me conocen, no creo que me hagan problema.
De seguro que nos dejaran entrar...
__________

Continuara....
••••••••••••••••••••••••••••••••••••

No me maten...pero decidi editar la novela y subir nuevamente los capitulos, pero esta vez diferentes.
Voy a intentar mejorar en algunas partes de la novela.
Espero que les guste!!!!

Naabot mo na ang dulo ng mga na-publish na parte.

⏰ Huling update: Mar 21 ⏰

Idagdag ang kuwentong ito sa iyong Library para ma-notify tungkol sa mga bagong parte!

Mi Estupido Profesor (EDITANDO)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon