Gözlerimi kapatarak, onun sesini dinlemeye başladım. Sesi o kadar güzeldi ki, huzur vericiydi.
Tüm salon onların sesleri ile kaplanmıştı, tabi BABY'lerin çığlık sesleriylede.
Dans haraketleri, yüz ifadesi, haraketleri beni deli etmeye yetiyordu. Siyah takım elbise ona fazlasıyla yakışıyordu. Fazla seksi görüyordu.
Şarkı bittiğinde yüzünde oluşan gülümsemeyi saatlerce izleye bilirdim. O kadar güzel gülümsüyordu ki, gözlerimi ondan alamıyordum.
Sahneden indiğini zaman gözleri, gözlerimle buluştuğunda duraksadım. Nefes almam zorlanmıştı, o kadar keskin bakışlarla bakıyordu ki. Sert bakışlarla...
Yanıma doğru attığı her adımda kalbim daha da hızlı atıyordu. Titriyordum. Bana baktığı zaman ki sertliği, nefesimin kesilmesine neden oluyordu.
Bana yaklaştığını sandığım ama yanımızdaki masaya doğru oturmak için ilerlediği bilmek, hayal kırıklığına uğramıştım. Yüzümdeki gülümseme solmaya başlamıştı bile.
Fark ettirmemeye çalışarak, göz ucuyla onu izliyordum. Ama gördüğüm manzara beni o kadar da mutlu etmiyordu, aksine canımı yakıyordu.
Onun diğerleri ile yakın olmasına katlanamıyordum. Ona dokunan herkesi öldürme isteği oluşmaya başlıyordu içimde. Onu kıskanıyordum, onu fazlasıyla kıskanıyordum.
Sevimliliği dikkat çekiyordu. Herkesin onu izlemesi sinirimi bozuyordu. Sadece benim olmasını istiyordum. Ama bu kadar uzaklıkla, zor oluyordu.
Onu gerçek halini sadece konserlerde göre biliyordum. Ve tabi kısa süreliğine de olsa sahnede.
Yeni klipleri çıktığında heyecanlanıyorum. Tabi izlediğimde ve onu gördüğümde kısık sesli çığlıklar atıyordum. Kendimi kız gibi hissetsemde, engel olamıyordum. Bazen fazla sevimli, bazen fazla sert, bazen de fazla çekici oluyordu.
Merak ediyorum, o da beni izliyor mu? Ya da benim ona olan duygularım gibi, onun da bana karşı aynı duyguları var mıydı?
Benim gibi, o da beni izliyor muydu? Ya da takip ediyor muydu? Gerçek halini değil de, sosyal yoldan bile olsa takip ediyor muydu?.
Yüzüme bile doğru dürüst bakmaması aslında, sorularıma cevap veriyordu. Her göz-göze geldiğimizde, ya o gözlerini kaçırırdı, ya da ben.
Ben onu saatlerce izleye bilirim, ama o beni bir dakikalığına bile izlemiyordu. Bu canımın yanmasına neden oluyordu. Gözlerimin dolmasına.
Onla yakın olmasak bile, ona aşık olmam normal miydi? Başkalarına değilde, sadece onu izlemem? Neden başkasını sevmedim ki? 'Biz' diye birşey olmayacak kişiyi sevdim?
Onun beni görmezden gelmesi, yanımdan geçip gitmesi, cidden acıtıyordu. Ben yokmuşum gibi davranması, sanki beni görmüyormuş gibi yapması, ağlamama neden oluyordu.
Yeniden ona baktığımda, kahkaha attığı gördüm. Grubun maknae'si ona birşeyler söylemesi, kahkalar atmasına sebeb oluyordu. İkiside bir-birlerinin kulağına birşeyler söyleyerek, kıkırdıyorlardı. Onun eşsiz gülümsemesini sadece ben görmek istiyorum, ama bunu o lanet maknae her zaman görüyor!.
Gözleri gözlerimle buluşmasıyla, kızardım. Ama garip olan, bu sefer gözlerini hemen geçmedi. Kısa bir süreliğine de olsa, gözlerini kaçırmadı. O, lanet olası maknae'nin birşey demesi yüzünden, bakışlarını ona çevirdi.
Bu duyguyu sevmiyorum. Bana baktığında, kalbimin hızla atmasını istemiyorum. Gülümsediğini gördüğümde mutlu olmak istemiyorum. Ona bağlanmak istemiyorum. Onu kıskanmak istemiyorum!.Onu sevmek istemiyorum....
~bangsters
