Üç Silahşörler

^_^

"Sıkıldım benimle ilgilen." Aslı Saniye ve Nazi'nin odasına dalarken söylendi ardından doğruca Nazi'nin üstüne atladı. Nazi ani saldırıyı beklemediğinden bağırmaya ve itiraz etmeye başladı. "Ben mi dedim evde otur diye Betülgille çıksaydın."

Elif çoktan duygusal moda sokmuştu ifadesini "Ben sen tek kalma diye dışarı gitmedim fedakarlık yaptım senin şu yaptığına bak." Nazi 'ciddi misin?' Bakışlarını attı Nazi emojisi olsaydı kesinlikle bu bakışı içerirdi. "Üşendim demiyor da." Aslı pes etmişlikle nefesini verdi. "Bari film izleyelim."

Nazi normalde belki kabul ederdi ama okuduğu roman oldukça sürükleyiciydi ve Nazi asla kendi günlük planının dışına çıkıp başkasının isteğini yerine getirmezdi. Bu lisede Saniye basketbol oynayalım dediğinde de böyleydi şu an da. Nazi istekleri gereksiz görür ve kabul etmezdi. Nazi'yi ikna etmek mi? İşte bu imkansız... Aslı da bunu bildiğinden Nazi'nin yanına kıvrıldı yer açması için kalçasıyla ittirdi. Nazi bu pes etmemezliğe sadece gözlerini devirebildi.

Aslı da wattpad hesabını açıp Silhouette'ye girdi. Bu kitabı kaçıncı okuyuşuydu bilinmez ama günlük hayatta tanıdığı insanların tümü konusunu biliyordu. Hatta yakın olduğu (Nazi, Bet, Saniş) insanlar 4 kereden fazla dinlemiş olmalıydı Elif'in belki de en belirgin özelliği anlatmaktan asla sıkılmamasıydı.

Aslında Saniye ve Elif her ne kadar wattpad'e devam etse de Nazi tamamen bırakmıştı. Artık bilimsel dergiler ya da psikolojik romanlar okuyordu. Tabi zaman zaman evin cahil kesiminin alaylarına maruz kalıyordu entel takıldığı için.

Bir süre sonra çalan kapıyla Nazi ayaklandı. Kapıyı açtığında buz tutmuş ev arkadaşlarıyla karşılaştı. "Çok soğuk!" diye daldı içeri Saniye evde anne olmaması rahatça ıslak ve çamurlu kıyafetleriyle gezinebilme olanağı sunuyordu her birine... Her seferinde bu duruma karşı çıkan tek kişi vardı o da haftanın temizlik sorumlusuydu normal olarak. "Hey! Ortalığı ıslatma." Betül çığırındı. "Mianhae!" Saniye banyoya koşarken bağırdı.

Nazi giden Saniye'den kafasını çevirip Betül'e döndü. "Ne yaptınız bu saate kadar?" Betül sırıttı ve heyecanla söyledi. "Buz pateni!" Nazi kafasını olumsuz anlamda salladı. "Bıkmadınız değil mi?" Nazi bile her hafta buz patenine gitmelerinden sıkılmıştı ama inatla buz pateninde çok fazla kalori yaktıklarını iddia ederek tekrar tekrar gidiyorlardı. Ellerine geçen ise düşmekten ıslanan kıyafetler, morluklar ve kas ağrılarıydı.

Nazi odaya geri dönerken söylendi. "Saniye banyodan çıkınca söyle yemek sırası onda." Betül onaylar biçimde hımladı. Nazi odaya girdiğinde Elif'in pozisyonunu hiç bozmadan yatağında yattığını görünce itekledi. "Git. Seni Betül eğlendirsin." Dedi. Aslı hiçbir şey söylemeden kapıdan çıkıp gitti. Nazi tuhafsamadı çünkü Aslı her zaman yapacağı şeyi dolaysız bir yoldan yapardı hiçbir şey için hazırlık sürecine girmezdi. Telefonla konuşmaktan mı sıkıldı muhabbetin ortasında "tamam o zaman kapatıyorum." Der ve kapatırdı. Hepsi bu duruma mecbur alışmıştı.

Saniye banyodan çıkınca salonda TV izleyen Betül ve Aslı'nın arasına kuruldu. İkisi de Saniye'nin oturmasını engelleyip aynı anda "yemek" dediler. Saniye uflayarak mutfağa yönlendi. İyilik damarı da tuttuğu için akşama çayın yanına da bir poğaça patlatmaya karar verdi. Hem bugün perşembeydi ve yurt alışkanlığı perşembe ikramı hala daha Elif'i mutlu ediyordu.

Mini fırınlarını açıp tepsiyi çıkarınca gördüğü şeyle beyninde vurulmuşa döndü. "YAĞLI KAĞIDI KİM ATTI! DAHA ÜÇ KEZ KULLANMIŞTIK!" Öğrenci evi olayı hepsini değiştirmişti çoğunlukla para konusunda hepsinin içindeki Banu teyze ortaya çıkmıştı. Bunu şuan suçlu ilan edilen Betül'ün üstüne yürüyen Saniye'den de rahatlıkla anlayabilirsiniz.

Yemek masasında karşılıklı otururlarken Betül üstünde hissettiği dik bakışlarla açıklama yapma gereği duydu. "Yeminlen ben atmadım ya tamam geçen gün atalım mı demiş olabilirim ama cidden yapmadım." Tabi o sırada kimse Aslı'nın kafasını tabağına eğip sırıttığını görmüyordu. Birileri Saniye'den intikam almak istemiş olmalı.

"Niye hiç fasulye yemiyoruz?" Nazi konuyu kapatmak adına ortaya bir laf atmış olsa da yanlış yerden giriş yaptığını sonradan anladı. Saniye gözlerini büyüttü. "Yıllarca fasulye yemek istemeyeceğini düşündük ve fasulye almıyoruz. Ama istiyorsan..." "Hayır! Hayır! Öylesine sordum." Nazi fasulye alınabilme ihtimalinden bile tedirgin olarak silkelendi iki yıldır ağzına girmemişti ve böyle devam edeceğini umuyordu.