KÜÇÜK HAYELLER

1.Bölüm:NELER YASIYORUM

Merhaba ben sevde. Bu hikayeyi yazıyorum çünkü ileride hatirlayacagim şeylerin olmasını istiyorum. Herkes gibi bsgenmesseniz yeni bolum gelmez felan demicem . Begenirseniz eyvallah ,begenmesseniz de eyvallah. Simdiden okuyan ve destek olan herkese tesekkurler... Küçük bir not daha liseye yeni geçtiğim için dersler biraz ağır geliyor biraz gec gelebilir yeni bölum . By .

Sanki kalbim sökülüyordu . Evet evet yanlis hissetmiyordum tam olarak kalbim sökülüyordu. Yerinde durmuyor gibiydi. Daha dogrusu ben bu sehirde duramiyor gibiydim. Ayni kalbim gibi bulundugum yerden cikmak istiyordum burdan gitmek istiyordum ama burda kalmak zorunda olduğumu biliyordum. Buraya beni bağlayan şeyler vardı. Içimdeki kötü enerjiyi atmanın bir yolunu bulunmuştum sanki. Nefes almadan, etrafima bakmadan ,olabildiğince hızlı koşarak ilerliyordum. Aynı anda ağlıyordum ve cok garipti ki içimden kocaman kahkahalar atıyordum. Bu kahkaha disima çıkacakmış gibi hissediyordum ve bunu hissettikce daha da hizli kosmaya calisiyordum.

Beş dakikada bütün hayatım degismisti .

Akmasına izin vermesemde gorduklerim karsisinda kendime ozellikle de gözyaşlarima sahip cikamiyordum. Ilk defa dışardaki insanları umursamadan, dış görünüşüme bakmadan özgürce yaşıyor gibiydim. Bunun en kötü yani ise hayatımı değiştiren olayların bu denli kötü ve yakinimdan gelmesiydi. Aslında yakınım da değilmiş . Bilmiyorum belki de ileride başıma daha kötü şeyler gelecekti ama şu anda ayakta duracak gücüm bile yoktu.

Koşuyordum. Arkama bile bakmadan. Gecmisimi geride birakmis gelecegin getirdiklerinden kacar gibi.

Koşuyordum. Yavaşlasam  düşüp bayılcakmışım gibime geliyordu.

Kafami salladim. Az da olsa kendime gelmistim. Etrafima baktim. Sagimda , solumda binalar vardı. Karşımda ise bir park vardı. Nerede olduğumu tam olarak cikaramamistim . Açıkçası umrumda da değildi. Parka doğru yöneldim. Agaçliklarin arkasına geçtim. Yerdeki yeşil ve güzel kokulu çimenlerin üzerine yattım .

Ben ne yaşıyordum böyle . Acaba neden agliyorum aptalmiyim ben diye dusunuyordum. Ben demiyomuydum arkadaslarima bir erkek icin asla aglanmaz diye ,peki benim yaptigim bu mallik neydi? Beni aglatan bir erkek degildi aslinda en yakin arkadasimin bana yaptigi bu kötülüktü. Beklermiydim? Asla beklemezdim. En yakın arkadaşım ya bana bunu nasıl yapardı.

Yaklaşık iki saat bunları düşündüm. Ağladım. Aglamaktan başım agrimisti. En sonunda başımın ağrısına yenilip çimenlerin üzerinde uyuyakaldim.

Olayları bilmiyosunuz o yüzden bu anlattuiklarim size bos gelmis olabilir. Bu yuzden size olaylari baştan anlatıyim hem de en baştan. Ilk yuzyillarda insanlik aleminin devler gibi olduğu ispatlamıştır. Hatta alt ve ust damakta arkali önlü iki dis varmis . Bunun nedeni ise cig et yemeleriymis. Şaka yaptım . Tabiki de konumuz bu değil .

Yaklaşık yedi ay önceydi. Kantinde kankamla oturuyorduk. Kankam dediysem de oyle bir senelik bisey degil. Tam beş senelikti, arkadasligimiz, kardesligimiz . O, benden biraz daha sert gorunumluydu. Ama sadece görünüşü böyleydi. Aslinda cok samimi biriydi. Dış görünüşü yüzünden insanlara alışması biraz zor oluyordu. Tabiki insanlarin da ona alışması. Yeni tanistigi kisilerle fazla konusmazdi. Kendine gore duvarları vardi. Ben sanki biraz daha yumusaktim. Tabi ona göre.

Kantinde oturmuş yeni olduğumuz biyoloji sınavı hakkında konuşuyorduk.

Melike her zamanki gibi " Sınav ışte neyine takiliyorsun" diyiyordu.