A boy, a girl and a secret

1.1

May. Maaaaaay. Langzaam open ik mijn ogen, wa-wat is er. May wakker worden het is al 10 uur geweest. Ik kijk om me heen, ik zie mijn moeder naast mijn bed staan met een tas. Waarom die tas het is vakantie. Opeens besef ik het me. Vandaag ga ik naar het rutbeek met mirthe, Over 1 uur komt ze me al ophalen. Ik spring uit bed en pak de tas over van mijn moeder. Ik wil naar mijn bureau rennen als mijn moeder mijn arm pakt. Hohoho eerst een ochtendkus. Ik loop terug en geef haar een kus, daarna loopt ze tevreden naar beneden terwijl ik me om ga kleden na 10 minuten heb ik de perfecte outfit (zie foto) aan en ook mijn haar zit bijna in een knot. Make-up hoeft niet want we gaan daar tenslotte zwemmen. Als ik naar beneden sprint grijp ik nog net de tas, mijn roze gympen en mijn slipers mee. Als ik beneden kom zie ik mijn vader en moeder al aan tafel zitten samen met lot mijn zusje. Ik grijns naar ze en wens ze een goedemorgen, direct daarna snel ik naar de keuken om brood te maken voor nu en vanmiddag.
Als ik daar klaar mee ben en de taart die ik gister heb gebakken ook uit de koelkast heb gepakt eet ik rustig mijn brood voor nu op en check ik mijn social media. Ik loop met mijn brood naar buiten en ga op mijn favoriete plekje zitten, ik ben zo blij met deze plek want ik kan de hele straat zien zo. Mijn favoriete plek is echt fantastisch want je zit namelijk bovenop ons dak! Het is echt heel makkelijk, ik klim op onze schutting en ga via daar naar de poort, ik klim op de poort en via daar kan ik op het dak staan. Soms vlieg ik er heen maar dat is alleen via de andere kant als niemand mij kan zien want niemand mag daar van af weten. Op het dak heb ik een perfect uitzicht op de straat en is het ook bijna altijd lekker warm omdat het dak zwart is en dus de zon aantrekt. Ik hang gelukzalig tegen de muur aan en geniet van de zon. Als mijn brood op is check ik mijn laatste social media als ik een fiets hoor aankomen. Even denk ik dat het mirthe is maar volgens mijn telefoon zou ze pas over een half uur komen. Ik kijk via mijn ooghoeken opzij en zie een jongen langsfietsen van mijn leeftijd. Als hij vlak naast het dak is stopt hij opeens en draait zich om, hij kijkt me aan en vraagt "zit je lekker daar". Uhm ja hoezo zeg ik en kijk hem verward aan. Ik ben jake zegt hij en hij glimlacht naar me, en jij? Ik kijk hem verbaasd aan en zeg mijn naam. opeens gaat zijn telefoon af, hij neemt op en praat een paar seconden met iemand en hangt dan opeens weer op. Ik moet gaan zegt hij terwijl hij wegfietst. K zie je nog weleens may doeii. Ik kijk hem verdwaasd na. Waarom vroeg hij opeens naar mijn naam. En nog belangrijker. Waarom voelde het alsof hij bij mij hoorde, of hetzelfde is als mij. Maar dat kan niet er zijn maar 8 mensen van mijn soort en 7 daarvan leven elk in een werelddeel waaronder ik in europa. De laatste is al 5 jaar vermist en, nee nee nee nee. Is nu....

Wat zal er aan de hand zijn. En waarom is die jongen zo geheimzinnig. Morgen heb ik een nieuw deel voor jullie💋