Papatya günlüğü

1-Papatya'nın Rengi

Uzun zaman oldu yazmayalı bu sevgi arayan gönlüm bir kez daha çarptı bu sert kayalara nedendir bilmem alışamıyorum şu yalnızlık denilen illete , hayatımı adadığım bütün aşklarım birer birer kayıp gidiyor avuçlarımdan nedendir hiç bilmiyorum..

Hayatım boyunca birçok kez aşkın peşinden koştum çocukluğumda fiziksel görünüşüm yüzünden açılamadım hiç birisine lisede ise insanlar beni ne kadar çok sevseler bile fiziksel görünüşüm yüzünden kimse benimle aşk yaşamak istemedi "sadece arkadaş" olarak kaldım birçoğu için...

Kitaplar okuyup şiirler yazdım kendimi geliştirmeye adadım hayatımı aşk yine kapımı çaldı bir kez daha belki sevgiye olan bu açlığım yüzündendir herkesi kendim gibi sanmam saf kalpli bir insan olmak herkesin sizi takdir ettiğini bilmek ama kendinizin içinde kopan fırtınalara dur diyememek hayatıma giren bu aşklar benden parçalar götürdüler birer birer oltadaki yeme üşüşen balıklar gibi parça koparan kaçtı yanımdan ben kanlar içinde kaldım kimin umurunda...

Küçük bir anımı anlatarak başlamak istiyorum; son sevgilimle arkadaş ortamı sayesinde tanışmıştık saatlerce günler telefonla konuşmuştuk farklı şehirlerde olmanın hüzünlü acısı bu olsa gerek aynı zamanda bir işe başlamıştım günlerimi ailem için para biriktirerek harcıyordum aynı zamanda her fırsatta onunla konuşuyordum anlamsız saçma sapan şeylere saatlerimi harcıyordum tam hatırlamıyorum uzun konuşmalar sonunda sevgili olduk benim hakkımda en net bildiği şey papatyalara olan sevgimdi.Birbirimize bir söz vermiştik ne olursa olsun birbirimizi sımsıkı tutunacak sarılacaktı... birkaç ay sonra onunla daha iyi bir şekilde görünmek çevresinden olumsuz eleştiri almamamız için estetik ameliyat oldum.Yarım yılın ardında ben artık senden hiç bir şey hissetmiyorum kısacası seni sevmiyorum dedi,fikrini değiştirebilmek için uzun zamanlar harcadım ama gitmek isteyen birisini yolundan döndürmenin bir yolu yoktu...

Tabi aci olsada hayat durmuyordu sizin acilarinizi dertlerinizi yaşamanızı beklemiyordu...