ANSIZ

ANSIZ (1.KESİT)

Bu sadece kesit bir bölümdür. Eğer pek beğenmediyseniz de ilk yayımlanan bölüm olması düşüncesiyle birkaç bölüm beklemede kalıp, diğer bölümlere bir şans vermeniz çok hoş bir davranış olacaktır. Karar sizindir. Umarım beğenirsiniz iyi okumalar!

"Bu da değil! Bulamayacağım sanırım! Çünkü bize özel bir şarkı yok!" diye söylenirken umudumu bugünlük kesmeye karar verdim. Telefonun tuş kilidini kapadım ve yanımdaki çimlere koydum.

"Nasıl olur da bize yakışan bir şarkı olmaz?" Şarkı bulamamanın hüznüyle söylenmeye devam ederken bir süre sonra beni takmayı bırakmış olan düşünceli(!) sevgilimin dikkatini çekmek için bacağına yasladığım kafamı hareket ettirmeye başladım. "Alt tarafı bir tane şarkı istedim çok mu?" Artık kafamı bacağına vurmaya başlamıştım. "Hiçbir şey istediğim gibi olmuyor!" En sonunda kafamı sertçe dizine vurduğumda inledim. İnlemem üzerine tepki göstermeye karar vermiş olacak ki sırtını yasladığı ağaçtan doğruldu ve bana doğru eğildi. Ellerini kafamın altından sokup beni kaldırdı ve çarptığım yeri okşamaya başladı.

"Şu şarkı meselesi birden nasıl çıktı?" "Birden çıktığını nereden çıkardın ki?" diye konuyu önceden de bunu düşünmüş olduğuma çekmeye çalıştım. Kızların etkisinde kalmış olduğumu bilmesini istemedim. Çünkü başkalarının düşüncelerini umursama içerikli konuşmasını dinlemeyi istemiyordum. "Önceden istemediğini düşünürsek?" "Önemli olan bu değil bence." Diyerek gözlerimi kaçırdım. Konuşmasına izin vermeden devam ettim. "Çoğu kişinin şarkısı var hem."

O harika görünen gülümsemesini bana bahşettikten sonra alnıma bir öpücük kondurdu ve yanaklarımı okşarken konuşmaya başladı. "Güzelim diğerleri gibi olmak isteme. Biz kendimize özel olalım."
Her zamanki gibi beni etkilemeyi başarırken sözlerinin devamıyla bunun sadece başlangıç olduğunu anladım. Sözleriyle beni asıl vurduğu kısım bundan sonrasıydı. "Eğer bir şarkıyı beğendiysen bil ki bende o şarkıyı beğenmişimdir ve beğendiğimiz her şarkı bizim şarkımızdır."

İşte bu cevabından sonra yeniden anlamıştım onun bana ansız duyguyu yaşatan kişi olduğunu. Bana böyle bir cevabı veren kişiyi unutmanın mümkün olmadığını. Herkesin, 'hayatımda onun gibisini bir kere bulabilirim' dediği birisi olur. Benimki de o'ydu.

Bu hesabı önceden almıştım ve sadece hikâye okuyordum. Sonra uzun bir süre Wattpad'e girmedim. Şimdi yeniden kullanmaya başladım ve hikâye yazmayı deniyorum. Umarım her şey güzel gider ve bana destek olursunuz. En önemlisi umarım hikâyemi beğenirsiniz. Kütüphanenize ekleyerek daha rahat takip edebilirsiniz. Sonraki bölümlerde görüşmek üzere. Şimdilik hoşça kalın!