Man Hater In Love

Hard - Headed

Chapter 2

"There is nothing more frightful than ignorance in action."

--Johann Wolfgang Von Goethe

Nakakatakot mapahiya pero mas nakakatakot ang pagiging tanga.

One of the best thing about being a college student is having a lot of free time. Kagaya ngayon, nasa harap ng isang sidewalk vendor si Britt at Mel. Bumili sila ng kwek kwek. Kung gaano ka simple ang buhay ni Mel ay siya namang rangya ng buhay ni Britt. Sa totoo ay sa Amerika pa pinanganak ang kaibigan niya. Pero pinili ng kanyang inang dito sila lumaki at mag- aral ng kanyang kapatid.

Naka-ilang order din sila ng kwek kwek bago tuluyang umalis sa side walk.

"Achieve na achieve na ako...hayy," sabi ni Mel habang ngumingiti.

"Ako rin girl. Ah..Mel, alam mo may bagong player sila Kuya," sagot ni Britt.

Si Benedict ang tinutukoy ni Britt, ang kuya niyang captain bull ng soccer team ng kanilang college.

Napataas ang kilay ni Mel.

"Teka, what do you mean Brittany? Tell me straight to the point," she rolled her eyes. Kilala niya si Brittany and for sure may niuluto na naman itong kalokohan.

"Mel! How could you be so smart?," napatawa si Britt pero tumigil din siya nang mapansing seryoso ang kaibigan. "Okay. Sasabihin na. Hmm..sabi ko kasi kina Kuya na manonood tayo ng practice nila. 'Yon lang naman, girl."

"Sure?," duda si Mel.

"Yep. Please Mel?," nag- puppy dog eyes pa ito sa kanya.

"Okaaay.Fine," at iyon ang naging hudyat ng paghila sa kanya ni Britt papunta sa soccer field.

Hindi kayang tiisin ni Mel ang kaibigan kaya pumayag na siya. Mahirap siyang kumbinsihin sa pakikihalubilo sa mga kalalakihan. She hates being around them. They are so proud of themselves and arrogant. Nakaka-intimidate din ang presence nila. However, Britt felt the other way around. Hindi naman sa malandi ito. Siguro dala na rin ng sobrang closeness nila ng Kuya niya and her being a Papa's Girl. She used to be like her.

She used to be so trusting to guys. But everything changed.

Naalala na naman ni Mel ang mga nakaraan niya sa mga lalaki. She is still so angry but a bit of her feels sad. Kahit papaano ay nanghihinayang din siya. Lutang pa rin siya sa pag- iisip nang bigla siyang makarinig ng mga sigaw at halos kasabay no'n ay ang pagtama ng isang bagay sa kanyang ulo.

-----DARKNESS-----

"Mel, are you okay? Mel?," narinig niya ang tinig ni Britt.

"Aaaargh," she wanted to say something but she's so dizzy.

"Kuya, dalhin na natin siya clinic," si Britt na naman.

Pero nang may maramdaman siyang lumapit sa kanya at akmang bubuhat sa kanya, she tried with all her might to be back to her senses.

"Bi...tawan mo ako," was all she had to say para mapatigil ang bumuhat sa kanya. Nang hindi nito ginawa ang sinabi niya ay nagpumiglas siya dito hanggang sa tuluyan siya nitong mabitawan.

"Hey Mel! Are you okay?," agad siyang kinausap ni Britt. Pinilit niyang tumayo ng maayos.

"Ye...es. Ok lang ako. I think," sagot niya.

"Clumpsy ka talaga Ledesma," sagot ni Bien.

"Shut up."

"Oh, easy Ledesma. Minsan ka lang mamasyal dito sa soccer field, ang sungit mo pa."

"Bien, bigyan mo rin sana ako ng notice na ganito pala ka warm ang welcome niyo sa mga newcomers."

"Hey, will you stop?," singit ni Britt.

"Sure ref. By the way Mel, don't feel so bad about that. Newcomer din naman ang sumipa ng bola kanina."

"What? The new player you're talking about?"

Bien simply nodded. Britt and Mel looked for the new face and saw him immediately. He was standing a few meters away, malayo sa kanila. He looked as if he feels really bad. Bummed would be the exact word.

"Almeda!," Bien called him.

Nang marinig niya ang pangalan niya ay agad itong naglakad papalapit sa kanila na tila hindi alam kung ito'y ngingiti o hindi.

"Ladies, our new player, may be my successor, Kian Almeda."

"Hi," he said with a nervous smile.

"Hello, I'm Britt and here's my friend, Mel."

Hinintay ni Britt na magpakilala ang kaibigan pero hindi nagsalita si Mel. Liningon siya ni Britt.

"Say something, I think he's cute," bulong ni Britt sa kanya.

Nagbuntong hininga si Mel.

"Hi, I think you're really 'mind- blowing'," simpleng sagot ni Mel but with emphasis.

Hindi napigilan ni Bien ang malakas niyang tawa. Mas naguilty tuloy ang lalaki.

"Uhmm...about that, I'm really sorry. Hindi ko talaga sinasadya."

"I know. Don't stress. I'm hard headed."

And with that, they laughed.

_______

A/N: Since I don't think anybody is reading this. I might as well have the freedom to write anything and see where the story goes. Bahala na. Comment din po pag may time. For Interaction :). I don't think I'm good enough to write a book but I hope you can help me be better in writing by your criticisms. :)