GÖKLER

1. Bölüm

"Anne bu koliyi nereye koyayım ?" Ahh nemi oldu yine ve yine taşındık. Size yemin edebilirim koli taşımaktan kas yapmış olabilirim."Benim odama koy kızıım". Annemin o minnoş cırtlak sesi kulağımda yankılandıktan sonra merdivenleri tek tek çıkıp koliyi annemim odasına bıraktım. Camdan dışarı doğru baktığımda güneş batmaya çoktaan başlamıştı. Tekrar aşağı indiğimde annemin koltukta yayılır bir şekilde koltukta oturduğunu gördüm "Ooo Nazlı sultan sen hemen pes ettin ya" bana pis pis baktıktan sonra " Ay dalga geçme Göksu çok yoruldum. Yarın devam ederiz zaten pek bişey kalmadı" Kafamla annemi onaylayıp odama geçtim. Elim direkt telefonum ve kulaklığıma gitti. Rastgele bi şarkı açıp göz kapaklarımın kapanmasına izin verdim.

--

Sabah uyandığımda her yerim tutulmuştu. oturur vazıyette uyuya kaldığımı düşünürsek bu normaldi. Yataktan kalkıp esneme hareketleri yapmaya başladım. Eğilirken yere düşmem kaçınılmaz oldu tabiki "Nolcak benim bu sakarlığım!" diye kendime söylenerek aşağı inmeye başladım. Annem sanırım daha uyanmamıştı. Bende ocağa çay suyu koyup salona geçtim koltuğa iyice yayıldıktan sonra televizyonu açtım ve kanallarda zap yapmaya başladım. Günlerden pazar olduğu için genelde magazin haberleri vardı "Şok! şok! şok!. Hangi ünlü oyuncu çorbayı üfleyerek içtiiğ" tam bir saçmalık diyerek bir çizgifilm kanalı açtım. " Çizgifilm yaşını geçtiğini sanıyodum kızım ?" Ahh annem uyandı desenize hemen çizgifilmi kapatmaya çalıştım ama tabii başaramadım sonraki yüz halim aynen şuydu '-_-'. "Ama anne napiyim gumball çok güzel" dedim ve koltuktan kalkıp annemin yanağına sulu bi öpücük bıraktıktan sonra mutfağa çayı demlemeye gittim. Annemde peşimden gelip kahvaltı hazırlamaya başladı. Sonra bana ufak bi bakış attı ona 'hayırdır kızım sana' bakışı attıktan sonra "Noldu anne neden öyle baktın ?" dedim. Tekrar bana dönüp "Bak kızım bu taşınma işlerinin seni çok yorduğunu biliyorum." Resmen sormamı bekliyormuş. "Düzenli bi arkadaşın olamadı benim yüzümden hep taşınmak zorunda kaldık. Ama söz veriyorum bu sefer böyle olmaycak zaten lisede son yılın üniversiteyide burda okursun.İstanbulda çok güzel üniversiteler var diye biliyorum ben. Yeni arkadaşlar edinirsin. Düzenli bi arkadaşının olmasını bende isterim bitanem" Bi nefes aldı tam ağzını açıp konuşmaya devam edecekti ki ben konuşmaya başladım "Tamam anne sorun değil. Zaten arkadaşım olmasada olur sen varsın ya. Hem sen artık burda kalacağız hep diyosan sıkıntı yok zaten. Arkadaş edinme kolusunda iyimdir zaten biliyosun- Tam bi yalan- herneyse annecik hadi sofraya oturda bişeyler yiyelim ölcem açlıktan" Kafasıyla onayladı ve masaya oturduk. " Bugün çık bi gez dolaş evde pek iş kalmadı zaten." dedi gülerken " Tamam annecik bakarız ya dışarısı kaçmıyo sonuçta - ne giysem diye düşünüyo- he bu arada anne benim okul işi tamam dimi naklimi aldırdık ?" Kafasıyla beni onaylayıp yemeğine geri döndü

--

Evden kendimi dışarı attıktan sonra -hele şükür- Kafama göre yürümeye başladım. Siteyi bi gezdikten sonra sitenin dışına çıktım ve bi taksiye atladım "Üsküdar'a lütfen" Taksici abi arabayı sürdükten 15-20 dakika sonra "Geldik ablacım" demesiyle irkildim. Parasını verip arabadan indim ve derin bi nefes alıp denize bakmaya başladım. Birden korna sesi gelmesiyce ağzımdan ufak bi çığlık kaçtı ve zıpladım "Ne yolun ortasında duruyosun kızım mal mal" diyip ilerledi arabanın içindeki çocuk. Şuanki yüz şeklim bilin bakalım nasıl '-_-'. İki dakika moda girmeye gelmiyo ya. Herneyse yandaki büfeden kola,cips,çikolata vs. Aldıktan sonra Kız kulesinin önündeki bi yere otudum. o kadar güzeldi ki. Herzaman fotoğraflarını gördüğüm yer şimdi gözümün önündeydi. İçime bi nefes çektim ve gözlerimi kapattım. "Umarım iyi anlaşırız İstanbul..."