Mischievous Tadhana

Prologue

Flashback- 1 year ago...

Nandito ako sa room ko while looking at the mirror dahil inaayusan ako ng dalawang babae. Magaling silang mag-ayos ha. Minake-up-an ako tapos ay inayos nung isa ang buhok ko. Yung isa pa ay tinitignan kung ano yung mas bagay na gown. Oo, hindi lang isa ang gowns na nandito.

Hay. Siguro kung ako pa rin yung Gold 9 years ago, baka natuwa pa akong si Silver ang mapapangasawa ko. Pero hindi e. Tapos na kami. Wala ng Golver love team. Wala ng Gold at Silver na nagmamahalan.

Hay. Alam ko ring andito ang buong tropa kasama ang boyfriend ko. Sino pa ba? Edi si Selbastian Cruz. Malamang nasasaktan na yun ngayon pero wala e. Tinitiis nya. Hay. Kawawa naman si Baby ko.

Hay. Andito rin for sure yung kapatid nya na girlfriend naman ni Silver. Sigurado din akong nasasaktan sya. Kasalanan kasi namin ito ni Silver e. Sana kasi hindi nalang magkaibigan yung parents namin at sana hindi nalang ako nainlove sakanya dati para hindi nangyari ito. Gosh!

Nung natapos na silang ayusan ako, ay sumunod naman sila sa kasama nilang babae. Bigla namang pumasok sa loob si Mommy na may dalang maliit na black box. Nung binuksan nya iyon ay may isang necklace na simpleng may raindrop pendant. Isinuot nya iyon saakin at humarap din sya sa salamin.

"You're so pretty anak. Hope you're happy today." Yun yung sabi nya. Ngumiti lang ako ng peke at binack hug nya ako.

"Thank you, Mommy." Yun nalang ang sinabi ko at sakto namang nakapili na sila ng gown na susuotin ko. Ofcourse, color white tapos ay may sleeve na black sa right arm tapos sa isa ay walang sleeve. Sinuotan din ako ng 5 inches white high heels at nagpunta na agad kami sa simbahan.

On ouepr way to the church, it was perfectly quiet. And I felt comfortable in it. Hay. 3 years. 3 years pa ang hihintayin bago matapos ang bisa ng kasal namin. Hay. After 30 minutes nakarating na din kami sa simbahan. Maganda yung simbahan. Malaki at mahaba ang lalakarin ko pero keri naman.

Nung dumating kami, pumila na agad sila tapos ay naglakad na rin sila. Nung wala ng naglalakad, time ko na para ako naman ang lumakad. All eyes on me. All smiles on me maliban sa dalawang tao. Sino pa ba? Edi yung magkapatid. Hayst.

-Fast Forward-

And ayan na. We are going to say our vows. Pero syempre kailangang makinig muna kay father. Nagsalita na si father about something pero hindi magsink-in sakin kung ano iyon. Ewan ko e.

"Silver Grayson Buenavista. Do you take, Gold Stacey Sandoval as your wife. In sickness and in health to have and to hold. From this day forward?"

"I do."

"Gold Stacey Sandovel. Do you take, Silver Grayson Buenavista as your husband. In sickness and in health to have and to hold. From this day forward?"

"I do"  sabi ko. Nung wala na yung mic sa labi ko ay bumulong ako. "Not..."

"Let' start with the groom. Repeat after me." Sabi ng pari habang binibigay ang mic kay Silver.

"I, Silver Grayson Buenavista take you, Gold Stacey Sandoval to be my lawful wedded wife. To have and to hold. From this day forward. For better, for worst, in sickness and in health, to love and to cherish every single day of our lives." Bakit ba naiiyak ako. Bakit ba masaya ako na sinabi nya iyon? Bakit ba feel ko every word that came out from his mouth. Err.