The trust of feelings

De brief

P.o.v Kyara
Peppp... Peppppp.....pepppp de wekker gaat ik sta op om te ontbijten. 'Kyara wakker worden....!' Mhhhhhh.... De geur van verse croissantjes en spek dringt tot mijn neus door, dat kan ik dan weer wel ruiken als ik verkouden ben. Ik loop naar beneden en pak meteen de post van de deurmat. 'Tobias..., Mette..., mam...., nee niks voor mij deze keer.' Ik neem de post mee en loop naar de eetkamer. Als ik de post heb uitgedeeld aan mijn broertje, zusje en mijn moeder hoor ik het geklepper van de brievenbus. Tobias rent op het geluid af en als ik aan kom lopen zegt hij:' hier Kyara voor jou.' Hij geeft me een grote enveloppe en rent weer weg om te gaan eten. Ik schreeuw hem nog na:'DANKJEEEEE!' Geen antwoord nou ja dan maak ik hem op mijn kamer wel open. Ik loop de trap op en bedenk van wie de brief zou kunnen zijn, er staat geen afkomst of naam op. Ik maak de enveloppe open en begin hem te lezen.

Beste Kyara,
Je weet dat we op vakantie waren naar Rampazi.
De vakantie was heel leuk, we gingen kanoën, zwemmen, klimmen enz.
We kampeerden op een klein boerderijtje vlak langs een riviertje.
Toen we terug keerden naar gallafstad gingen we tanken het was al best laat en ook best donker op de weg.
Er was ook veel mist, toen we weer gingen rijden gebeurde er iets vreselijks.
We reden over een brug toen de bliksem onze auto trof waardoor hij van de brug af in het dal viel.
Ik heb alleen mijn arm gebroken maar de rest ook jou beste vriendin Romana, zijn er veel erger aantoe.
We werden met spoed naar het ziekenhuis in gallafstad gebracht en onderzocht.
Romana ligt nu aan een infuus en haar ademhaling word steeds zwakker zelf het infuus is niet sterk genoeg.
We wilden dat jij er als eerste van wist omdat Romana jou vriendin is.
We wachten nu met hoop af of Romana beter zal worden.
En vergeet niet je bent altijd welkom.
Groetjes Ann en Romana die aan het infuus ligt.

'OMG neeeeeeeeeeeee.......' Ik begin hard te huilen en als ik mijn moeder het verhaal heb verteld troost ze me. Alles in mijn ogen word ineens zwart en ik zie de kleuren niet meer. Mijn mooie leven is ineens heel anders!!

P.o.v San (moeder van Kyara)
Omg shit wat moet ik nu doen ze is weg en ik ben helemaal niet goed met dit soo..... BOEM.... Snel kijk ik achter me en zie dat Kyara met haar hoofd op de punt van de tafel stoot en neer valt. 'Mette, Tobias.......!! Kom nu naar boven en neem de kan water mee naar boven, en oh ja ook een handdoek.' Schreeuw ik naar beneden. Als ze aankomen rennen en zien wat er is gebeurt beginnen ze te huilen. 'MMMMMMammaa is.. Is... Is... Ze D-D-D-dood?' Vragen ze tegelijk. 'Nee ze is bewusteloos. Geen tijd om uit teleggen. Pak nu de natte handdoek en leg hem op haar hoofd......' Kyara komt bij maar in plaats van dat ze rustig is springt ze op en zegt:'breng me naar Romana..... alsjeblieft. Ik moet haar zien voordat ze doodgaat.' 'Oké liefje doen we.'

P.o.v Tobias
We zitten nu in de auto en ik zie dat Kyara en mama allebei op hun hoedde zijn. Ik vraag me af waarom, ze kijken namelijk alsof er elk moment iets kan gaan gebeuren. 'Mama wat gaan we nou eigenlijk doen?' Vraag ik om de stilte maar te verbreken. 'Ja mama wat gaan we doen, ik heb honger.' Zegt Mette die blijkbaar ook geen zin meer in stil zijn heeft. 'We gaan naar het zieken huis, en je hebt net de tijd gehad om te eten dus je krijgt nu geen eten meer. Maar nu stil zijn ik moet me concentreren.' Zegt mama kortaf. Jeetje minneetje zeg hoe lang denken ze wel niet dat ik en Mette stil moeten zijn? 'Hoe lang nog?' Zeggen we tegelijk.' '5' en dat is het? vijf wat? waarom zeggen ze nou niet wat er ihiiisss? 'Vijf wat? Uur, minuten, secondes.' Zegt Mette 'Vijf minuten natuurlijk dommekoeien!!!' Komt er ineens uit de mond van Kyara. Wat bezielt haar toch? Stilte......... Nou lekker gezellig word deze dag hoor en ik werd net uitgescholden voor domme koei!

Eindelijk zijn ze aangekomen bij het ziekenhuis. De auto staat nog niet eens stil of Kyara springt eruit om naar Romana te gaan. Als ze in de kamer van Romana is ziet ze de ouders van Romana huilen. 'Wwwwat is er gebeurt ik kreeg net de brief en en en en en........' In haar zin word ze afgekapt door de dokter die binnenkomt:'Sorry het spijt me, we hebben alles gedaan maar uw dochter is helaas overleden.' Zegt hij. 'Mmmaar dat kan niet ik bedoel dat mag niet ik bedoel........ Ach laat maar mijn vriendin die mij in mijn leven stabiel hield is weg. Wat moet ik nu zonder haar? Mijn leven gaat instorten, zonder Romana kan ik de lol in het leven niet meer zien en durf ik mezelf niet eens te zijn!' Zegt Kyara. Ze rent weg en gaat buiten in een boom zitten.

P.o.v Kyara
Ik ben net in een boom geklommen, want niemand mag me zien, niemand mag ooit nog tegen mij praten. Wat nou als... 'Kyara waar ben je......' Gelukkig is Tobias het. Hij kan mij tenminste een heel klein beetje troosten en een goed gesprekje voeren. Echt ik meen het hij is nu nog maar zes maar hij is een soort van helderziend ofzo. Hij weet altijd wat er met mij aan de hand is. ' ik zit hier in deze boom.' Zeg ik zacht. 'Mag ik erbij komen zitten? Ik wil jou helpen ik weet wat er nu in je omgaat, en je mag bij mij zoveel klagen als je wilt.' Zegt hij. Zo zitten we een tijdje te praten. Als het begint te regenen loopt hij weer naar binnen maar voordat hij dat doet pak ik hem bij zijn arm en vraag:'kun je dit alsjeblieft niet doorvertellen?' Hij knikt en loopt weg. Maar wacht eens, als ik hen had tegengehouden om niet op vakantie te gaan was dit allemaal nooit gebeurt. Ohhhhh dit is allemaal mijn schuld!........