MISSING

Chapter Five

Skye's Pov

"So nag-away na naman kayo nang Erpat mo Skye?!"- Cloud

Nasa Condo ako ngayon kasama ang mga barkada ko na sina Cloud, Rain at Shawn.
Actually, hindi naman talaga ako homeless dahil may sarili akong Condo Unit dito sa Makati. Bigay sa akin ng Lolo ko. Nag-iisa kasi akong apong lalaki ni Lolo Javier kaya nasusunod lahat ang luho ko. 👌

"Nagkasagutan kami nang Tatay ko kanina. Nakakabadtrip talaga Pre"

"Pa'no ka na ngayon?! Mukhang matagal-tagal pa bago humupa ang galit ng Erpats mo."- Rain

"Sus, Don't worry about me mga Pre. Hindi pa ako pulubi. Hangga't nandyan si Lolo, hindi ako magmumukhang kawawa." Proud kong sabi sa kanila.

"Ibang klase ka talaga Skye. Napaka-HAPPY GO LUCKY mo talaga. Kailan ka ba magtitino huh? Diba sabi nang lolo ikaw ang susunod sa yapak niya?"- Shawn

"HAHAHAHA. Ano ka ba Shawn. Wala sa utak ko ang paghawak sa mga Negosyo ng Angkan namin noh at wala akong planong Magtino. Bakit ko pa kailangang magseryoso kung nasa akin naman lahat diba? Masyado kasi kayong mabait kaya hindi niyo masyadong na-e-enjoy ang buhay niyo. Why don't you try to take risk?" Komento ko.

"No thanks Pre. Ayaw namin ng world war sa pamilya namin"- sabi nila. 

''HAHAHA. Kayo ang bahala." Napailing na lamang ako sa mga DUWAG at GOOD BOY kong Tropa.

-----------------------------

Jaya's Pov

Sabado nang umaga ngayon.
General Cleaning namin sa bahay.
Kasalukuyan akong nasa kwarto kasama si Nanay. Naglilinis sa kwarto kong parang nadaanan nang malakas na bagyo dahil sa sobrang gulo. 😅

Habang busy akong naglilinis sa ilalim nang kama ko, nakatawag nang aking pansin ang isang kahon. Dahil sa Curiosity ay kinuha ko ito at binuksan. Tumambad sa akin ang mga gamit at laruan ko nung bata pa ako. Nandun din ang mga Childhood pictures ko. Napangiti na lang ako habang nagbabalik tanaw sa Childhood life ko. 😊

Inilabas ko lahat ang laman ng kahon. Akala ko wala nang laman ngunit may isa pa palang natitira. Isang bagay na nagpapaalala sa akin sa isang tao.

-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-

Ang aking Ama...

3 years old pa lang ako, iniwan na kami nang tatay ko. Ni Picture niya, wala ako. Kaya wala talaga akong idea kung ano ang itsura ng tatay ko. Si Tito Gary na ang nagsilbing Father Figure ko. Kahit na nasasaktan niya ako kapag badtrip siya, okay lang. Kung hindi dahil sa kanya, ewan ko lang kung saan kami pupulutin ni Nanay. Ang tanging ala-ala ko lang kay Tatay ay ang kwentas na ibinigay niya kay nanay nung magjowa pa sila. Akala talaga ni Nanay, Forever na sila ni Tatay pero nagkamali siya. Dahil Bata pa sila nung mga panahong isinilang ako, natakot si Tatay na harapin ang mga Responsibilidad bilang ama kaya iniwan niya ako at si Nanay. Noon, Galit na galit ako kay Tatay dahil sa pag-iwan niya sa akin. Tampulan agad ako nang tukso noong bata pa ako dahil daw sa wala akong ama. Mas lalo pa akong naghanap nang pagkalinga sa ama nang isilang si Yngrid. Inggit na inggit ako sa kanya dahil may tatay siya samantalang ako wala. Pero ngayon, napalitan na ang galit sa pag-aasam ko kay Tatay. Na-realize ko na may dahilan ang Panginoon kung bakit iniwan kami ni Tatay. Kung 'di dahil sa pag-iwan ni Tatay sa akin noon, hindi ako lalaking kapaki-pakinabang at masikap na tao. Siya ang rason kung bakit ako naging matapang. Natuto akong maging independent at hindi palaasa.

"Nay, naalala niyo po ba ito?" Sabi ko sabay pakita sa kwentas.

Napangiti nang mapakla si Nanay nang makita ang kwentas.

"Iyan na lang ang nag-iisang bagay na pinanghahawakan natin na nagsisilbing ala-ala nang Tatay mo."

Napabuntong hininga na lang ako.

"Nay, sa tingin mo, babalik pa kaya si Tatay? Naaalala pa kaya niya ako?"

"Bakit anak, umaasa ka pa rin ba na babalik ang tatay mo?"

"Alam mo Nay, hindi po talaga ako nawawalan nang pag-asa na darating din yung araw na makikita ko si Tatay."

Kapag si Tatay na talaga ang pinag-uusapan, hindi ko talaga mapigilan ang luha ko. 💧👀💧

Napag-isipan ko na lang na ituloy ang ginagawa kesa pag-usapan pa si Tatay. Nakakabadvibes naman kung mag-da-drama pa ako. 😀

------------

Sorry for the Short and dramatic Chapter. ✌
Naubusan kasi ako nang idea.
Babawi na lang po ako sa susunod na Chapter.

Mianhae for the Grammar Error.

Don't forget to Vote and Comment.