BİR BİSEKSÜEL

1/ Gelişmeler

''Lanet olsun!'' Kapımın çalınmadan hızla açılmasıyla laptopun ekranını indirdim.

''Ne var Merve! Kapı çalmak diye bir şey var hatırlatırım.'' Beni umursamadan kendini yatağıma attı.

''Dayanmıyorum artık.''

Ben kim miyim? Bana kısaca Gece diyebilirsiniz. Kitap yazıyorum, yazmak benim tutkum. Ne hakkın da bilmeden yazıyorum bazen, bazen düşüncelerimin arasın da kaybolarak yazıyorum.

Yazıyordum, maalesef ilham perilerim bir yerlerde sevişiyor olmalılar ki beni unuttular.

''Neye dayanamıyorsun, ayrıyeten sende bizim evin anahtarımı var?'' Cebinde ki anahtarı çıkarıp salladı.

''Kapıda ki ayakkabının içindeydi.'' Anahtarı elinden alıp kenara fırlatırken, laptoptan bir şarkı açtım.

''Neye dayanamıyorsun benim garip arkadaşım.'' Omzuma başını yaslarken, ellerini yumruk yaptı.

''İnsanlara! O kadar ön yargılılar ki.'' Merve lezbiyendi. O benim çocukluk arkadaşımdı ve ben onu böyle kabul etmiştim. Benim için her ne kadar sorun olmasa da onun için büyük sorunlar doğuruyordu.

''Sana etraftan gizle demiştim.'' Elleriyle belimi sararken ben biraz daha hızlı bir şarkı arıyordum.

''Çift kişilikli gibi yaşamamı mı istiyorsun? Beni olduğum gibi kabul etmeleri yeterli! Her neyse, bu konuyu kapatalım sen nelerle uğraşıyorsun.'' Gözlerimi laptoptan ayırmadan konuşmaya başladım.

''Yeni bir konu arıyorum ancak bulamıyorum. Aklım durmuş gibi..'' Ayağa kalkarken, yatağımın hemen yanında duran dolabın kapağını açtı.

Odam çok büyük değildi fakat genişti. Yatağımın karşısın da sağda çalışma masam, çalışma masamın üstün de dizili duran bir sürü kitabım vardı.

Yatağım duvara dayalı şekilde bir buçuk kişilik sıradan bir dikdörtgen yataktı. Yatağımın solun da mavi dolaplarım vardı. Sağında da pencerem ve küçük bir makyaj masası.

''Neden eşcinseller hakkın da yazmıyorsun? Belki insanların ön yargılarından kurtulabilirim.'' Kıyafetlerimi karıştırırken söylediği öylesine cümle o kadar hoşuma gitmişti ki. Mantıklıydı, insanların dikkatini çekecek ama insanların korkarak ellerine alıp okuyacakları bir hikaye.

Tamamen gerçek bir hikaye. Neden olmasın diye düşündüm, laptoptan gözlerimi ayırıp onun sırtına dik dik bakarken baktığımı hissetmiş olacak ki omzunun üzerinden bana çevirdi başını.

''Ah hayır! Şaka yapıyordum seni aptal, sen ne anlarsın ki?'' Yataktan kalkarak onun yanına ilerledim iki adımda.

''Anlatabilirsin.'' Eline geçirdiği bir kıyafeti üzerine tutarken, beni gayet umursamıyordu.

''Anlamazsın Gece, bu sandığın gibi bir şey değil. Hissetmen gerek, uzaktan bakarak anlayamazsın. İçeri de olman gerek.''

''İçeri de olmak..'' derken, tekrar yatağıma oturdum. Haklıydı. Bu kadar kolay olamazdı, onları anlamam için onlardan biri olmam gerekiyordu.

''O zaman ben de artık lezbiyenim!'' Elinde ki kıyafeti yere atarak, bana doğru döndü.

''Kardeşim, samimiyetle soruyorum. Sen mal mısın?'' Gözlerimi kısıp başımı biraz sağa doğru eğdim.

''Sen içeride olmamı söyledin, ben de içeri gireceğim.'' Başını olumsuz anlamda sallarken, bu sefer kitaplığıma yöneldi.

''Lezbiyen olamazsın, lezbiyen olman için küçüklüğünden beri hissettiğin bir şeyler olması lazım.  Böyle bir anda ben lezbiyenim demekle olan bir şey değil.'' Kendimi geri atarken, ellerim saçlarım arasın da gezdi.