Bir Damla Gözyaşı

Kaza

Alarmı susturmaya çalışıyordum. Ama bir türlü susmadı. Aldırmayıp yorganı üzerime çektim. Annem odya girdi. Ve ismimi tam altı kez tekrarladı. Artık yılmıştım. Kalkmaya karar verdim. Tuvalete girdim. Dolabı açıp, içinden siyah streç bir pantolon giydim. Annemin sesi odamda yankılanďı. Galiba kahvaltıya çağırıyordu. Daha saçımı yapıcaktım. Saçımı düzleştiriciyle hafiften dalgalandırdıktan sonra aşşağı indim. Haşlanmış yumurta kokusu tüm koridora yayılmıştı. Anlaşılan bugünde kahvaltı yapamıyıcaktım. Çantamı taktım ve kapıyı açtım .

"Nereye küçük hanım"
"Okula anne"
"Kahvaltıyı unuttun galiba"
"Anne yumurtayı sevmiyorum"
Annem mutfağa geri döndü.
"Bekle"
Diye bağırdı. Ve elinde bir sandviçle geri döndü.
"Çok inatçısın"
İlk derse geç kalacaktım. Bana taksi lazımdı. Çünkü otobüsle gidersem yaklaşık 20 dakika geç kalırdım. Çıkarken gözüm arabaya takıldı. Bugün cumaydı. Babam işe gitmeyecekti. Arabayla gitsem hiç fena olmazdı. Anahtarı almak için yavaşça eve girip yatak odasına çıktım. Komidinin üstünden anahtarı aldım. Çıkarken annemme yakalandım. Kalbim yerinden çıkacak gibi atıyordu.

"Sen halen gitmedinmi?"
"Kitabımı unutmuşum"
Bu arada anahtarı içime atmıştım.

"Bu bana hiç inandırıcı gelmedi!"
"Anne geç kalıcam"
"İyi peki"
Dışarı çıktım. Annem pencereden bakıyordu. Arabaya binemedim. Evin yanındaki durağa oturup içeri girmesini bekledim . İçeri girince hemen arabaya bindim. Beş dakika vardı. Deli gibi sürüyordum. Trafik ışıkları yeşil yanıyordu. Geçerim diye düşünmüştüm. Ama önümdeki motor ani fren yaptığı için ona çarptım.