The Black Road

-1st Road-

กรุงปักกิ่ง เมืองหลวงเก่าแก่ของประเทศจีนซึ่งเต็มไปด้วยความเจริญรุ่งเรือง ไม่ว่าจะเป็นทั้งทางด้านเทคโนโลยีที่ทันสมัยและวัฒนธรรมอันโดดเด่นที่เจริญควบคู่ตามกันไปได้อย่างลงตัว ศูนย์กลางทางการปกครอง การศึกษา การขนส่งและวัฒนธรรมดั้งเดิมของประเทศจีน ปักกิ่งเป็นเมืองที่ยังคงเปี่ยมไปด้วยความสวยงามควบคู่กับอารยธรรมเก่าแก่อันเป็นเอกลักษณ์ที่ยังคงมีสืบทอดกันมาจนถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน

ในยามกลางวันเต็มไปด้วยความวุ่นวายและพลุกพล่าน ผู้คนมากมายที่ต่างเร่งรีบเพื่อแข่งขันกับเวลาที่หมุนผ่านไปอย่างรวดเร็วและไม่เคยคอยท่า ไม่ว่าจะเป็นวัยทำงานและวัยเรียน เสียงแตรรถมากมายที่คับคั่งบนท้องถนนดังโหวกเหวกจนน่าหนวกหู แต่กระนั้นเมื่อเข้าสู่ยามราตรี สถานที่ทั่วเมืองก็กลับเต็มไปด้วยแสงไฟหลากหลายสีที่ร้านรวงและย่านบันเทิงต่าง ๆ พร้อมใจกันสรรหามาประดับประดาเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาจากทั่วทุกสารทิศ เสียงเพลงจากร้านต่าง ๆ ดังไปตลอดสายทางย่านธุรกิจ

ปักกิ่งค่ำคืนนี้ก็ยังคงเต็มไปด้วยผู้คนมากมายเฉกเช่นทุกวันแม้ดวงอาทิตย์จะเพิ่งลาลับขอบฟ้าไปเพียงไม่นานก็ตาม บ้างก็ออกมาเพื่อดื่มกิน บ้างก็นัดเพื่อนเพื่อมาพบปะสังสรรค์ บ้างก็เพื่อติดต่อทางธุรกิจที่มีทั้งสุจริตและธุรกิจมืด เสียงร้องทักทายกันและกันดังเซ็งแซ่หลากหลายภาษาปนเปกับเสียงเพลงจากไนต์คลับจนจับสำเนียงไม่ได้ แต่ในขณะเดียวกันในอีกมุมหนึ่งของกรุงปักกิ่งกลับแตกต่างจากภาพสวยหรูที่เห็น

เสียงตึกๆของรองเท้าหนังจำนวนหลายคู่ที่ย่ำลงบนพื้นดังกรวดไล่หลังชายร่างสูงที่กำลังวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต

สวี่เว่ยโจว กระชับสายกระเป๋ากีตาร์พร้อมตั้งท่าจะกระโดดขึ้นกำแพงเพื่อหนีข้ามไปอีกฝั่ง อีกนิดเดียวก็จะรอดอยู่แล้วถ้าดันไม่ถูกรองเท้าผ้าใบคู่เก่งหักหลังเอากลางคันเสียก่อน เว่ยโจวเสียหลักร่วงตุบลงมากองรวมกับพื้นรองเท้าและตัวรองเท้าที่แยกตัวออกจากกันเป็นเอกเทศน์ พลาดท่าให้ชายฉกรรจ์หลายคนที่กรวดตามมาประชิดถึงตัวได้ทันในที่สุด ชายหนุ่มส่งเสียงร้องโวยวายลั่นเมื่อถูกร่างใหญ่เหมือนยักษ์ปักหลั่นกระชากคอเสื้อจนเท้าลอยหวือขึ้นเหนือพื้น ดิ้นกระแด่วๆล่ำๆคล้ายกำลังจะขาดอากาศหายใจ