He's mine.
I'm his.
It was the most wonderful thing that ever happened to me.
Siya lang naman ang hinihiling ko.
Na sana mapasa akin siya.
At mapasakanya ako.
Na mayakap ko siya ng napakahigpit.
Yung maging masaya siya akin.
Yung tipong ipagsisigawan niya na mahal niya sa maraming tao.
Pero hindi eh.
Bakit ba ang unfair ng bulayf?
Pwede namang 'pag nagustuhan mo siya eh, magugustuhan ka rin niya.
Kailangan pa ba talagang masaktan kapag nagmamahal?
Bakit pa kasi naimbento yang "gravity" na yan?
Kailangan ba laging may nafafall?
Shit. Naiiyak nanaman ako.
He's mine.
In my wildest dream.
Zzzzzzzzzzzzz.
