Secret agent (007)

Chapter 1

2:12 PM
Ik liep MI6 binnen zoekend naar mijn vader, Ik liep richting het kantoor van Q in. Zoals ik al had verwacht zat mijn vader daar, te overleggen over nieuwe gadgets. Toen hij mij binnen zag lopen draaide hij zich om naar mij en stond op. 'Abbigail' Zei hij. Ik keek hem raar aan. 'zo noem je me anders nooit.' Zei ik. 'Ik heb besloten dat je het laatste jaar school even moet mee doen zodat je je examen kan halen, ik weet dat je slim genoeg bent om naar school te gaan, met alleen trainen kom je er niet.' Mijn mond viel open en ik liet mijn tas vallen. 'euhm, nee.' zei ik vastbesloten. 'euhm, ja.' Zei mijn vader. 'Bond, ik wil jullie niet onderbreken, maar we moeten nog wel overleggen.' Zei Q die vanaf een afstandje toe keek hoe we onze discussie hadden. 'Ik praat vanavond nog met je.' Zei mijn vader terwijl jij weer ging zitten en weer verder ging met waar hij mee bezig was. Ik gapte een pistool mee, en liep richting de schietbanen. Ik zette oorbeschermers op en begon te schieten. Waarom zou ik naar school moeten?

7:54 PM
'Pap, ik ga echt niet naar school.' Zei ik vastbesloten. 'Je moet wel, langer dan dit komen we er niet mee weg dat je niet naar school gaat, het is verplicht, abby.' Ik keek naar de rimpels die ontstonden bij het fronsen van zijn wenkbrauwen. 'Bovendien..' Ik onderbrak mijn vader. 'Moet ik mijn diploma halen...' Ik zuchte. 'Precies.' Ik besloot mijn mond maar te houden en mijn laatste beetje kant en klare lasagne naar binnen te werken. Deze discussie zou ik toch niet van mijn vader winnen. 'Abby, morgen begint de school, dus bereid je voor.' Merkte hij ineens uit de stilte op. 'Morgen?!' Ik liet mijn bestek uit mijn handen vallen en liep naar mijn kamer. Mijn kamer was het enige klein beetje knusse aan ons huis, de rest was wit, kil en modern. Ik plofte op mijn bed neer en staarde naar het plafond. Het is zo niet eerlijk...

7:30 AM
Ik werd wakker van het luide en nogal irritante gepiep van mij wekker. Ik drukte hem met een klap uit. Toen ik mijn bed uit was kleedde ik me aan, toen ik mijn zwarte broek aan had, mijn grijze trui, en mijn zwarte haar in een rommelige paardenstaart had geknoopt, concludeerde ik dat ik er als een zombie uitzag. Ik pakte mijn zwarte rugzakje in, ik had mijn etui en agenda er in gegooid. Uiteindelijk duikelde ik mijn sleuteltje op en stak die in een van de bureau lades. Ik greep mijn pistool en gooide hem in de tas. Maar toen ik de deur van mijn kamer open gooide had mijn vader al door, en stond daar met zijn hand op. Ik keek hem aan met mijn ontschuldige 'waar heb je het over' blik. Maar dar had geen nut. 'lever je wapen in, ander zorg ik er zelf wel voor.' ik kneep mijn ogen tot spleetjes en drukte het wapen in zijn hand. Toen ik mijn vader net leerde kennen waren we alles behalve close, Integendeel, hij wou helemaal niks van me weten. Langzaam werden we close en konden we het goed met elkaar vinden, maar op de een of andere manier ging het nu weer wat minder tussen ons. Ik ging aan de tafel zitten en hapte uit een appel. 'Ik breng je zo wel naar school toe.' 'Fijn, dankjewel.' Zei ik sarcastisch. 'Je mag ook lopend hoor.' Zei mijn vader chagerijnig. Ik rolde mijn ogen en nam een slok van mijn water.

8:13 AM
Ik stapte in de auto en gooide mijn rugzak op de grond. 'Ben je zenuwachtig?' Mijn vader probeerde meelevend over te komen. 'Nee, ik heb er geen zin in.' Ik sloeg mijn armen over elkaar. Er viel en pijnlijke stilte. Toen we aankwamen keek ik uit het raam, een groot oud gebouw en overal mensen. een paar jongens stonden naar onze auto te kijken, natuurlijk kwam dat omdat we een aston martin db10 reden. 'Doeg.' zei ik kortaf en ik stapt uit de auto. 'Zo mooie bak!' Riepen een paar jongens me achterna. ik besloot het maar gewoon te negeren, en liep de school in. aangekomen bij de balie meldde ik me aan. 'Abbigail Bond, roepnaam Abby.' De vrouw achter de balie tikte wat in op haar computer en gaf me een kaartje. 'Kluisje 172, de boeken krijg je bij de lessen.' zonder iets te zeggen draaide ik me om en zocht naar kluisje 172. Ik keek naar het rooster dat ik ook kreeg. Engels in lokaal 10. toen ik mijn kluisje had gevonden, me even had gesetteld liep ik richting lokaal 10. het vinden van het lokaal was niet zo moeilijk aangezien het zoals gewoonlijk op volgorde zit. Ik opende de deur. De leraar stond op en zei: 'Ha, jij moet abbigail Bond zijn.' ik keek zo vrolijk als ik kon, maar dit ging vrij moeilijk aangezien mijn gezicht raar begon te doen van de zenuwtrekjes door de volle klas die allemaal naar mij keken. 'Abby.' Corrigeerde ik hem. Hij fronsde en gaf mij de boeken die ik nodig had. alle plekken waren bezet, behalve naast een jongen achterin het klaslokaal. 'Kan ik hier zitten?' Vroeg ik emotieloos. 'Ja, tuurlijk.' ik ging zitten en klapte mijn boeken open. Ik had geen flauw idee waar deze klas was gebleven met de boeken en sloeg mijn boek maar gewoon op een willekeurige bladzijde open. 'Bladzijde 92' Corrigeerde de Jongen naast mij. Ik gaf een kort glimlachje en bladerde naar bladzijde 92. 'Ik heet trouwens Nick.' Ik keek naar hem. 'Ik heet Abby, maar dat hoorde je net al.' Ik gaf een flauw lachje. 'Mooie auto rijd je pa.' Ik keek hem vragend aan, en herkende hem ineens van dat groepje jongens dat naar de auto wees. 'Ja, een Asto...' Ik werd onderbroken. 'Ms. Bond, ik weet dat je nieuw bent, maar er zijn mensen hier die willen leren.' De leraar keek me streng aan. Goed begin Abby, Goed begin... 'Aston martin db10..' fluisterde Nick. Ik glimlachte en knikte.