Ninjago: Mistrzyni Kryształu

Pierwsze spotkanie

Dominika
Jak zwykle poszłam do szkoły, ale w klasie zauważyłam kilka nowych ławek. Usiadłam na swoim miejscu i czekałam na nauczyciela.
-Drodzy uczniowie-odezwał się wchodząc do klasy.-Od dziś dołączają do was nowi uczniowie.
Do sali weszło pięciu chłopaków. Wszyscy mieli takie same spodnie, ale każdy miał inną bluzę.
Obejrzałam się na wolne ławki. Były tam tylko cztery miejsca, a jedyne wolne krzesło poza nimi stało koło mnie. Ciekawe, który tu usiądzie.
-Mogę? -Zapytał chłopak w zielonej bluzie.
-Jasne, siadaj-uśmiechnęłam się do niego.
-Jestem Lloyd.
-Dominika, ale jak chcesz mów mi Mili.
-Okej.
Wpatrywałam się w jego ciemne oczy, były piękne.
-Panna Sky, mogłaby pani lepiej poznać kolegę po lekcji? -Zapytał wyraźnie poirytowany nauczyciel.
Klasa, z wyjątkiem Lloyd'a i jego przyjaciół, wybuchła śmiechem.
Po lekcji chłopcy zatrzymali mnie, stanęliśmy z boku.
-Mnie już znasz-zaczął Lloyd.-A to są Cole, Kai, Zane i Jay.
-Cześć-uśmiechnęłam się do nich.-Miło was poznać.
-Nam ciebie też -powiedzieli chórem. Kilka osób obejrzało się.
-Ale jak masz na imię? -Zapytał Zane
-No tak, zapomniałam się przedstawić. Jestem Dominika, ale mówcie mi...
-Mili-wtrącił się Lloyd
-A skąd ty to wiesz? -Zapytał Jay
-Przecież ja wszystko wiem.
-Przechwalasz się i tyle-powiedział Kai.-Jestem pewien, że Mili na ciebie nie poleci.
Byłam zdezorientowana, ale oni się mną nie przyjmowali. Kłócili się tak jeszczechwilę.
-khm, khm... Ja tu wciąż jestem-oburzyłam się.
Kai walnął dłonią w czoło.
-Przepraszam Mili, ale zapomniałem o tobie, bo siedzisz cicho jak myszka, mam nadzieję, że mi wybaczysz... Chciałam coś powiedzieć, ale zadzwonił dzwonek.
W trakcie lekcji otrzymałam kartkę.
Droga Dominiko, bardzo przepraszamy cię za to, co stało się na przerwie. Jeśli nie będziesz chciała się z nami zadawać, zrozumiemy. Nie będziemy ci się narzucać.
Pod spodem były podpisy Kai'a, Zane'a, Cole'a i Jay'a.
Spojrzałam na zegarek, kiedy z powrotem spojrzałam na kartkę był też podpis Lloyd'a.
-Ale jak? -Zapytałam szeptem sama siebie.
Spojrzałam na niego, a on na mnie. Posłał mi piękny, łobuzerski uśmiech.

Mam nadzieję, że się wam podoba. To moje pierwsze opowiadanie, które publikuje.