¡Hola New York!

Busted

Camilla staart voor zich uit. Natuurkunde had ze altijd al makkelijk gevonden, dus verveelt ze zich. Voor haar zitten Jake en een onbekende jongen met zwart halflang haar. Plotseling draait Jake zich om en geeft haar een briefje. Camilla pakt het aan en leest het vlug. Haar ogen worden groot en ze kleurt rood. Snel stopt ze het briefje in haar zak trapt voorzichtig tegen Jakes stoel. Jake draait zich half om en Camilla fluistert: "Kunnen we zo praten?" Jake knikt en draait zich weer naar het bord.

Als de bel gaat pakt Camilla haar spullen en loopt ze achter Jake het lokaal uit. Jake pakt haar arm en trekt haar een deur in. Het is een hok met schoonmaak spullen. "Hoe wist je het?" vraagt Camilla zodra de deur dicht is. "Ik zag jullie uit dat kamertje komen." "Hebben meer mensen het gezien?" "Niet dat ik weet, maar waarom was je daar? Je weet toch van Charlotte?" "Ik werd opeens meegetrokken en toen zoende hij me." "Wist je dat hij t was?" "Nee, pas nadat het licht was aangegaan." "Ik beloof dat ik het niet zal doorvertellen, maar pas op voor Charlotte!" Camilla knikt en opent de deur. Voor de deur staat Charlotte met een vriendin met een felgroene tas. "Zozo, wat zie ik nu?" Camilla wordt knalrood en hakkelt: "We waren gewoon iets belangrijks aan het bespreken... Voor school!" "En dat moet ik geloven?! Eerst uitgaan met Alex en vervolgens met zijn beste vriend vreemdgaan op school." "Nee, dat is het nie..." begint Jake, maar Charlotte reageert: "Jake, lieg niet tegen me. Ik zag het toch!" Charlotte wendt zich tot haar vriendin en loopt arrogant weg. "Shit!" brengt Jake uit. Camilla kijkt naar haar schoenen. "Het spijt me." "Het is niet jouw fout. Het is nu alleen wel kut dat Alex zo meteen boos is op me." "Zal ik naar hem toegaan om te zeggen dat het niet waar is?" "Ja en dan? Uitleggen waarom je hier wel met mij bent? Dat zal ie vast fijn vinden!" Ohja vergeten denkt Camilla. Het maakt niet of ze nou met Jake of James zoent, het zal beide Alex kwetsen.

Het volgende uur gaat James naast Camilla zitten. "Is het waar wat Charlotte zegt?" vraagt hij me op een boze toon. Geïrriteerd kijkt Camilla hem aan. "Nee, ik was daar omdat Jake ons gister had gezien." "Wat?!" "Ja, ik was met Jake aan het overleggen wat ik moest doen." "Oh sorry, het spijt me." "Het geeft niet, maar hoe ga ik dit aan Alex uitleggen?" James zucht. Hij staart een paar minuten naar het plafond. Camilla bekijkt zijn gezicht goed. Zijn ogen zijn mooi, zijn haar glanst, zijn huid is bijna perfect en natuurlijk zijn mooie rood roze lippen, die geweldig kunnen zoenen. Ze is zo afgeleid dat ze niet doorheeft dat de leraar wat aan haar vraagt. "Camilla, wat is het antwoord op mijn vraag?" Geschrokken kijkt Camilla op naar de leraar. "Ik heb geen idee, meneer." "Ja, want je bent al heel de les aan het kletsen met je buurman. Dus ga er maar uit en meld je na schooltijd." "Maar meneer... Ik," stottert Camilla. "Het was niet haar schuld, meneer," verdedigt James haar. "Dan mag jij er ook uit, jongeman!" antwoordt de leraar geïrriteerd. James staat op en pakt z'n spullen in. Camilla volgt zijn voorbeeld.

"Sorry," begint Camilla, zodra ze de klas uit zijn. Ze voelt zich behoorlijk schuldig tegenover James. "Het geeft niet, Cammie. Mag ik je zo noemen?" "Eh ja, ik vind t prima..." "Mooi! Ik ben er wel vaker uitgestuurd en het valt allemaal wel mee. Mijn ouders doen sinds mijn vorige school niet meer zo heel moeilijk." "Oh... Hoezo dan? Was je zo vervelend dan?" "Zullen we ergens rustig gaan zitten, dan leg ik het je uit." "Lijkt me een goed plan!" Samen lopen ze naar het plein.