The wrong decision.

Hoofdstuk 1.

Biep biep biep. Ik zucht nee niet nu al, ik ben hier nog niet klaar voor en ik sla op mijn wekken waardoor hij geen geluid meer maakt. Even later gaat ie alweer. 'Rooz zet die wekker uit en kom zelf ook uit je bed!' hoor ik mijn ma roepen. Ik kreun even en steek dan 1 been uit bed. Het is de eerste dag aan het begin van een nieuw dramatisch leven. Ik ben pas verhuisd naar Amsterdam. Ik woonde 18 jaar in Gouda alleen mijn ouders moesten even zo grappig zijn om te verzinnen dat we naar Amsterdam gaan verhuizen. Dus hier zit ik nu midden in de stad Amsterdam. Ik ben trouwens zoals jullie al hoorden Rooz, nouja Roza maar dat klinkt meteen zo meisjesachtig kinderlijk. Ik ben dus 18 jaar en ik mis mijn twee vriendinnen Marit en Romé super erg. We waren onafscheidelijk, ze noemden ons ook wel de drie eenheid of ook wel de drie musketiers. We deden nooit iets zonder elkaar en waar ik was waren hun ook. Behalve nu dan, ik zit hier alleen in deze grote stad. Zonder iemand. Ja oke, mijn ouders en oudere broer Sven. Maar ja of ik daar gelukkig van wordt? NEE. Ik stap ook met mijn andere been uit bed en loop naar de badkamer. 1 voordeel aan het verhuizen is misschien dat ik mijn badkamer nu niet met het hele gezin moet delen. Ik moet zeggen we wonen in een ruim appartement met mooie grote ramen. Het is modern ingericht, en dus met drie badkamers, inloopkast en een keukeneiland, of hoe zoiets ook maar mag heten. Mijn ma was er gek op dus ja. Ik kijk in de spiegel en mijn krullen hangen warrig voor mijn gezicht. Ik zet de douch aan stap eronder en daarna kleed ik mij aan. Ik kam mijn haar en probeer er iets fatsoenlijks mee te doen. Meestal doe ik niet heel veel moeite maar misschien moet ik toch een goede eerste indruk maken. Het scheelt tenminste dat het nu net na de vakantie is en dat het niet mega veel opvalt dat ik nieuw ben. Ik trek een jeans aan met gaten erin en een wit topje. Ook pak ik mijn witte sneakers die ik eronder aan trek en doe dan mijn make-up. Ik kijk tevreden in de spiegel.

'Mam, waar is mijn brood?' schreeuw ik als ik in de keuken sta en zie dat Sven echt wel tien boterhammen in zijn tas stopt. Mijn moeder zucht. 'Sven doe niet zo kinderachtig en geef Roza ook haar brood' hij lacht vuil en smijt dan een boterhamzakje mijn kant op met de inhoudt er nu half uit. 'bedankt' zeg ik sarcastisch. 'Ga vandaag maar met de auto naar school, dan komen jullie samen aan en ben je niet meteen zo alleen' ik zucht en Sven grijnst. Hij kan tenminste al autorijden, ik was bezig in Gouda en moet het dus hier weer oppakken. 'Super!' zeg ik sarcastisch, alweer. En ik pak mijn tas. 'Kom op dan, chauffeur' en ik grijns. Hij staat op en pakt zijn tas en loopt de deur uit. 'Doei Mam!' en loop dan achter hem aan.

Als we op school zijn aangekomen blijf ik in de auto zitten als Sven uitstapt. 'Wat doe je nou?' zegt hij 'Ik wil niet met je gezien worden' zeg ik en lach nep. Hij haalt zijn schouders op en schud zijn hoofd. 'wat jij wilt, ik zie je wel weer na school' en slaat de deur dicht en ik wacht tot dat hij een eindje verder is. Ik sla de deur open en hoor een gekerm. 'auw, verdomme kijk uit ja' ik schrik en stap snel uit. Ik zie een mooie jongen op de straat liggen, donkerbruin haar tatoeages op zijn arm en een ringetje in zijn wenkbrauw. 'Ik denk dat jij wel tegen een stootje kunt' lach ik en stap over hem heen en loop weg. 'vind je dit normaal?' hoor ik hem roepen en draai me om. 'oh moet ik je nog overeind halen?' ik ga voor hem staan en steek mijn hand uit. Hij snuift even en wuift dan mijn hand weg en komt overeind staan, recht voor me. En dan bedoel ik ook echt mega dichtbij, ik voel zijn adem op mijn gezicht en ik huiver even. Mijn hartslag versnelt en ik wil achteruit stappen maar daar staat natuurlijk mijn auto. Lekker geparkeerd Sven denk ik dan nog. 'Ik heb nog nooit een meisje zo bijdehand tegen mij horen doen en dat wil ik liever ook niet hebben' zegt hij zacht met een zwoele stem. Ik snaak even naar lucht en herpak me dan, nou ja dat dacht ik. 'nou iemand moet de eerste zijn' zeg ik met een beetje een hese stem en probeer mij tussen hem en de auto weg te wurmen. Mensen mina wat is hij sterk. 'Ik zij dat ik dat niet wil hebben' sist hij. Ik schrik even en denk aan hoe onnozel hij eigenlijk bezig is. 'en ik zei dat iemand de eerste moet zijn' en ik kijk strak in zijn ogen. Wauw ijsblauw, ik heb nog nooit zulke mooie ogen gezien. Okee rooz herpak je. Ik steek mijn hand uit en hij kijkt er dom na en pakt hem dan toch aan. 'Roza, maar noem me maar rooz, mag ik nu gaan je drukt me nogal hard tegen die auto aan, en ik gok dat de auto niet alleen het harde is wat tegen me aandrukt' Ik grijns om mijn eigen briljante opmerking en ik merk dat hij verslagen is. 'Seth' zegt hij kil en stapt dan achteruit. 'dankje Seth' zeg ik en ik wil weg lopen maar hij duwt me nog tegen de auto aan en komt met zijn mond dicht bij mijn oor 'Ontken niet dat je dat niet fijn vindt Rooz' Ik bloos en ik kijk naar beneden, waarom zijn jongens toch altijd zo vies. 'Het zal wel' zeg ik dan en loop weg, ik voel dat hij een tik op mijn kont geef wat ik negeer. Wat is hij toch een klootzak, en super onrespectvol.

Als ik het schoolplein op kom komt er een meisje naar me toegelopen. 'Oh my god, stond jij net met Seth te praten? Wie ben jij?' zegt ze enthousiast waar ik om moet lachen. 'Uhm ja denk het?' zeg ik wat onzeker en onwennig. 'Oh ja sorry! Ik ben Claire!' en ze lacht en steek haar hand uit. 'Roza, maar noem me maar Rooz' en ik lach naar haar. 'Oh jij bent die nieuwe student? Wat leuk dan zit je bij mij in de klas!' ik lach naar haar en ben al lang blij dat ik nu iemand heb ontmoet die ook bij mij in de klas zit. 'Maar wat is er met Seth?' en ik kijk haar onbegrijpelijk aan. Haar mond valt bijna open van verbazing.'Seth is de populairste jongen van de school, ieder meisje is verliefd op hem en bijna elk meisje uit de hogere klassen is met hem naar bed geweest. Dat is een soort van streef iets, om met hem of 1 van zijn vrienden naar bed te gaan in de tijd dat je hier op school zit.' zegt ze alsof er niks geks aan is. Nu is het mijn tijd om mijn mond open te laten vallen van verbazing 'Wacht wat, een soort van streven om met 1 van die jongens naar bed te gaan!?' en ik begin te lachen 'Hoe zielig zijn die meiden dan?' en ik zie dat ze een beetje onzeker kijkt. 'Oh sorry het is ook jouw streven?' vraag ik voorzichtig en ze knikt. 'Wie wil het niet, als je dat hebt gedaan wordt je populairder' en ze zucht. ik merk aan haar dat ze niet de populairste is, maar het is echt een super leuk meisje. 'Maar je maar geen zorgen, zonder die eikels kun je echt wel aardig worden gevonden hoor!' en ik kijk haar hoopvol aan. Ze lacht naar me en slaat haar arm door die van mij. 'weet je je hebt helemaal gelijk!' Ik moet lachen omdat ze meteen doet alsof we beste vriendinnen zijn. Ik loop met haar naar de ingang van de school en ze leidt me naar het eerste lokaal, fijn dan zie ik er tenminste niet uit als een brugpieper die zijn lokaal niet kan vinden. Als we in het lokaal lopen, gaan we automatisch naast elkaar achter in het lokaal zitten. Ik zie naast mij twee tafels staan waar al een jongen aan zit. Hij heeft zwart haar en ziet er best ruig uit, ook hij heeft tatoeages en een piercing, alleen dan door zijn lip. Als de leraar net wil beginnen met de les wordt de deur opengetrokken dicht gegooid en komt er een jongen binnen. Seth, wat een verassing. Zit ik nu serieus bij hem in de klas!? Mijn schooljaar kan niet beter beginnen denk ik sarcastisch. Hij loopt naar de lege tafel naast mij en gaat er nonchalant aanzitten. Als hij mij opmerkt geeft hij mij een knipoog 'Dus we zitten ook nog bij elkaar in de klas, mijn jaar kan niet beter beginnen' en hij grijnst waarna ik met mijn ogen rol.

Hee lieve lezers, dit is een heel nieuw verhaal! Ik hoop dat jullie het leuk gaan vinden (: Veel Lxxfs ! ♥