The things I should've said

TTISS~Two

The things I should've said

I love to make you smile again

"HUWAAAAT?!" Sigaw ni Valerie ng nasa loob kami ng kwarto ko.

Wala si Mommy at Daddy dahil umalis sila para sa isang business trip kaya nandito si Valerie sa bahay para samahan ako.

Kahapon pa siya nandito at walang humpay ang pagkukwento niya tungkol sa karanasan niya sa loob ng dalawang linggo sa section B. Pakiramdam niya daw siya lang ang matino sa section na iyon at mabilis naman akong tumutol doon.

At pinaglaban niya pa talaga ang sarili niya dahil parang siya daw ang pumalit kay Emette bilang pinakamatalino sa section B. Kaya napunta kami sa kwentuhang Emette.

Tinanong niya sa akin kung bakit daw hindi na kami nagkakasama ni Emette sa eskwelahan at kung bakit daw mas kasama pa ni Emette ang barkada nito kesa sa akin.

Walang alam ni Valerie sa nangyari, tinago ko ito sa sarili ko dahil hiyang-hiya ako sa ginawa kong katangahan at kagagahan. Na kung bakit sobrang tanga ko at nagpabitag ako na meron naman akong nobyo.

"Hmmm!" Binatukan ako ni Valerie at doon naman ako hindi rumesponde dahil deserve ko yun. Wala akong karapatang magreklamo. "Ano bang kagagahan 'yan, Kyle?! Grabe." Halos hindi siya makapaniwala sa sinabi ko. Lumayo siya ng kaunti sa akin, at lubusan akong nasaktan.

"Valerie, hindi ko naman ginusto eh." Nanginginig kong dahilan.

"Oh my gosh! Hindi mo ginusto pero natagalan ang halikan niyo ng pinsan niya? God, Kylene Joana Estrabilla pwede bang bawiin mo lahat ng sinabi mo? Dahil hindi ko na kilala ngayon ang Kylene na nasa harap ko!" Sigaw ni Valerie.

"Sinasabi ko sayo dati Valerie na walang oras sa akin si Emette palagi. Na mas gusto niyang makasama ang iba kesa sa akin. Nasasaktan ako, Val." Naiiyak kong sabi.

"Oh my gosh. Hindi mo alam pala no?" Nilagay niya ang kamay niya sa kanyang beywang.

"A-Anong hindi ko alam?" Nauutal kong tanong.

Suminghap si Valerie at umupo sa harap ko. "Kylene, wala siyang oras sayo dahil ginugugol niya ang oras niya para mag-aral ng mabuti. Para maging magkaklase kayo dahil sabi niya sa akin na kahit hindi man kayo magkasama palagi at least this semester, magkaklase at magkasama na kayo palagi..." naiyak ako sa sinabi niya. Sobrang sakit, na kung bakit ba talaga ginawa ko iyon! "...tapos sasabihin mo sa akin na nagawa mong makipaghalikan kay Vladimir na limang taon ang tanda sayo dahil akala mo may babae si Emette? God."

Tinakpan ko ang mukha ko at umiyak ng umiyak. I'm sorry, Emette. Hindi ko alam.

×××

Pagresume ng klase noong lunes ay kabado akong pumasok sa kwarto. Doon naabutan ko si Emette na may kausap na mga babae naming mga kaklase. Tumatawa siya habang kinakausap siya ng mga ito.

"Kyle! Sama ka sa amin mamaya sa chibugan 89. Libre ko!" Paanyaya ni Aya sa akin.

"Hmmm? Uh, eh kasi-"

"Baka may date sila ng boyfriend niya mamaya, Aya. Kaya huwag na nating pilitin kung ayaw. Ayaw mo pa nun, tipid ka pa." Natatawang biro ni Emette na hindi ko lubos ikinatuwa dahil may bahid itong pait.

"Tumahimik ka nga Emette. Hindi naman ganoon si Kyle. Kahit na break na kayo ay hindi siya mabilis makakahanap ng kapalit mo!" Saway nito kay Emette.

Napataas ng kilay si Emette. "Hindi pa nga kami break, eh may kapalit na." Mapait nitong sabi.

Napayuko ako sa sinabi ni Emette. Ang sakit, bakit ba kasi ganito kasakit? Alam kong dapat ko lang itong maramdaman dahil mali yung ginawa ko dati.