หลังจากวันครบรอบมาหนึ่งสัปดาห์
หน้าบ้านฮอแรน
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
แอด ~
"โอ้พ่อหนุ่มน้อยน่ารักของแม่นี่เอง" แม่ดึงผมไปกอดพร้อมกับพรมจูบไปถั่วใบหน้าของผม
"ผมคิดถึงแม่จังเลยครับ"
"แม่ก็คิดถึงไนล์เหมือนกันลูก"
"อ่อ!! แม่ครับนี่เซน เอ่อ..เป็น..เอ่อ" หลังจากแม่คลายกอดผมผมจึงแนะนำเซนทันทีแต่ผมดันพูดไม่ออกว่าเซนเป็นอะไรกับผม
"ผมเซน มาลิคเป็นแฟนไนออลครับ" ผมคิดไว้แล้วว่าไนออลคงไม่กล้าบอกที่บ้านแน่ๆ ผมเลยบอกเองก็ได้ (ยิ้มร้าย)
"ห้ะ!! เมื่อกี้พ่อหนุ่มว่าไงนะ" ผมเห็นแม่เอามือทาบอกตอนพูดกับเซนด้วยแม่จะโกรธผมไหมเนี้ยถ้าแม่ตัดแม่ตัดลูกกับผมจะทำยังไงละ ㅠㅠ
"คุณป้าได้ยินไม่ผิดหรอกครับผมเป็นแฟนไนออลจริงๆ ครับ" เซนเอ่ยอย่างนอบน้อมและหนักแน่นเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่
"แม่ครับผมขอโทษนะครับที่ผมมีแฟนเป็นผู้ชาย" เมื่อเซนพูดจบแม่ผมยังคงนิ่งเงียบผมเลยรีบเอ่ยออกมาเพราะผมกลัวว่าแม่จะรับไม่ได้แล้วพาลไปว่าเซน
"อะไรกันไนล์ขอโทษแม่ทำไมแม่แค่ตกใจเท่านั้นเอง"
"แม่ไม่โกรธไนล์ใช่ไหมครับ"
"ไม่โกรธหรอกลูกว่าแต่แฟนของลูกหล่อนะเนี้ย" แม่ผมเอ่ยชมเซนพร้อมส่งยิ้มให้เค้า
"ขอบคุณครับคุณป้า" เซนยิ้มหน้าบานเมื่อเห็นว่าแม่ไนออลไม่ได้มีท่าทีรังเกียจเค้าเลย
"ไปๆ เข้าบ้านกัน"
แอด ~
ห้องนอนของผมทุกสิ่งทุกอย่างยังคงวางที่เดิมเพียงแต่มันดูสะอาดกว่าปกติสำหรับคนที่ไม่ได้อยู่บ้านมานาน ผมจากที่บ้านไปเรียนที่ลอนดอนมาเกือบปีก็เพิ่งมีโอกาสได้กลับบ้านวันนี้แหละครับถ้าไม่ได้เซนผมคงไม่ได้กลับมาเร็วแน่ๆ
"พอแม่รู้ว่าลูกจะมาแม่เลยเก็บกวาดห้องไว้ให้นะลูก"
"ผมรักแม่ที่สุดเลยครับ" ผมพูดพร้อมกับกอดแม่แน่นๆ หนึ่งที
"แม่ลงไปทำกับข้าวมื้อเย็นดีกว่า เก็บของกันให้เรียบร้อยแล้วค่อยลงมาแล้วกันนะลูก..ตามสบายนะเซน"
"ขอบคุณครับคุณป้า" ทั้งเซนและแม่ส่งยิ้มให้กัน ก่อนที่แม่ผมจะเดินออกไปทิ้งให้ผมอยู่กับเซนสองคน
