I hate you, brother (one direction)

Waarom Hailey?

[Hailey]

'Niets,' antwoord ik. Niall houdt me nog steeds tegen. 'Zo ziet het er niet uit. Heb je dat zelf gedaan?', vraagt hij bezorgd. Zijn helderblauwe ogen kijken recht in de mijne. 'Niall, laat het gewoon,' smeek ik hem bijna. 'Waarom doe je het?' vraagt hij. Opeens hoor ik een deur opengaan. Niall twijfelt geen seconde en trekt me plotseling mee met mijn polsen. Wat veel pijn doet. Hij neemt me mee richting mijn kamer. 'Niall, je doet me pijn.' Hij laat meteen mijn polsen los en pakt vast mijn linker bovenarm. Pas in zijn kamer laat hij me los. Hij sluit de deur achter zich. 'Waarom doe je jezelf dat toch aan?' Ik wil hier helemaal niet over praten. 'Snijden is niet de oplossing voor problemen. Hailey, waarom doe je zoiets?' Gaat Niall nu echt blijven doorvragen. Ik heb hier echt geen zin in. Ik ben niet het type dat over haar gevoelens of problemen praat. Dat Niall het toch laat. Ik vind het bovendien niet fijn om over mijn gevoelens te praten. 'Weet iemand dit?' Ik schud nee. Niall zucht. 'Hailey toch, waarom?' hij blijft me aankijken. 'Als ik het doe, verdwijnen de herinneringen voor even. Ik heb liever fysieke pijn dan mentale,' zeg ik eerlijk. Ik zie in Niall zijn ogen dat hij me probeert te begrijpen. 'Alsjeblieft, Hailey, je moet er mee stoppen.' Hij slaat zijn armen rond me en knuffelt me. Ik knuffel hem terug. 'Ik zal proberen maar beloof me dan dat je het voor jezelf houdt?' vraag ik als hij me terug loslaat. Hij knikt. Wat ik zei, kan ik niet. Ik kan niet stoppen, nu toch nog niet. 'Kom je mee naar beneden? Ik denk dat Gemma er al is.' vraagt hij. Ik knik. Ik doe snel mijn vestje aan die op mijn bureau hangt. Daarna gaan Niall en ik naar beneden. Eenmaal beneden ruiken we de heerlijke geur van frietjes. De jongens en mijn zus zitten al aan tafel, en Zayn en Perrie zijn er ook. Ze zijn allemaal nog niet aan het eten wat me eigenlijk verbaasd. 'Eindelijk zijn jullie er ik wou jullie juist komen roepen.' zegt Gemma terwijl ik ga zitten. Harry geeft mij het zakje friet dat ik besteld had. Rustig begin ik te eten. Na een paar happen heb ik al genoeg. Ik heb geen zin meer om te eten, het smaakt ook niet. Ik drink een beetje van het water dat is uitgeschonken. Juist op het moment dat ik wil opstaan zegt Harry : 'Heb je al genoeg?' 'Ik heb geen honger meer.' Gemma en Harry kijken elkaar bezorgd aan. 'Laat me jouw armen eens zien, zus.' Iedereen kijkt Harry raar aan. 'Waarom?' vraagt Louis. 'Weet ik ook niet,' lieg ik. 'Iemand is hier aan het liegen,' zegt niemand minder dan Niall. Harry en Gemma kijken geschrokken naar Niall. De rest staart mij allemaal aan. 'Hailey, laat me je armen zien,' beveelt Harry me nogmaals. Ik schud nee en loop weg. Ik heb dringend nood aan frisse lucht. Nu weet Harry zeker dat ik mezelf snij, nu stuurt hij me weer naar een kliniek. Ja weer.

[Harry]
'Wat is er met haar, wat is er met haar armen?' vraagt Zayn meteen als Hailey weg is gegaan. Ik denk na of ik het wel zou vertellen maar ik besluit het maar te doen. 'Ik en Gemma denken dat ze snijd. We weten bijna zeker dat ze snijd. Ze weigert om haar armen te laten zien en er zijn tekens die er op wijzen. Zoals dat ze minder eet en ze liegt over dat ze zich goed voelt. Maar je zien duidelijk dat het niet goed gaat,' antwoord ik Zayn. De rest luistert aandachtig mee. 'Ik heb haar armen gezien.' Ik kijk verbaasd naar Niall. 'Ik heb haar in een t-shirt gezien toen ze naar haar kamer liep om een pull te gaan aan doen. En ja, ze had sneeën op haar armen,' bevestig hij. 'Weet Hailey eigenlijk dat je het hebt gezien?' vraagt Gemma geïnteresseerd. Hij knikt. 'Ik heb met haar gepraat en ze heeft me verteld waarom ze dat doet.' Ik en Gemma kijken hem verbaasd aan. Die jongen blijft me maar verbazen. 'Gast wat heb je met haar gedaan?' Niall kijkt me verward aan. 'Ze praat nooit over haar problemen, wij moeten haar bijna altijd dwingen om het haar te laten zeggen.' Hij haalt haar schouders op. 'Ik heb haar enkel naar haar kamer meegenomen. Ik heb misschien een beetje aangedrongen en toen vertelde ze me het. Ze snijd omdat dat haar helpt om herinneringen even te vergeten...' 'En ze heeft liever fysieke pijn dan mentale,' maak ik zijn zin af. 'Heeft ze dat soms eerder gedaan? Jullie doen alsof jullie het gewoon zijn van haar,' merkt Perrie op. Ik en Gemma knikken. 'Hailey is vroeger erg gepest geweest toen haar 2 beste vrienden pas verhuisd waren. Daarom sneed ze. Wij en mam hebben haar toen naar een kliniek gestuurd.' Nadat ik het verteld heb gaat Gemma's mobieltje.
[Gemma]
'Als je over de duivel spreekt dan zie je zijn staart,' mompel ik als ik zie wie me belt. Het is één van Hailey's beste vrienden. Namelijk Evan.
G: Hey Evan
E: Hoi Gemma, ik bel om te vragen hoe het met Hailey is. Ik heb gehoord wat er is gebeurd. Samantha heeft het me verteld.
G: Het gaat niet zo goed let haar. Ze heeft een terugval.
E: Verdomme. Ik kom meteen naar haar. Goed?
G: Oh dat is zo lief. Je bent er altijd voor haar en ja het is goed. Tot straks.
E: Tot straks.

'Hij komt meteen hier naartoe zeker?' vraagt Harry. Ik knik bevestigend. 'Het is goed dat hij naar hier komt. Hij is de persoon die Hailey nu nodig heeft en de enige die haar kan helpen op dit moment,' verteld Harry. 'Waar is Hailey eigenlijk naar toe gegaan?' vraagt Liam plots. 'Ze is naar buiten gegaan voor frisse lucht, dat doet ze altijd als ze kwaad of overstuur is,' antwoord ik hem. Plots gaat de bel. 'Dat zal hij vast zijn. Doe jij open Hazza?' Harry knikt. Evan is hier eigenlijk best snel, dat komt ook omdat hij in de straat woont.
Harry en Evan komen de keuken. Evan zijn blonde haren zijn in model gebracht zoals altijd. 'Waar is Hailey?' vraagt hij onmiddellijk. 'Ook hallo, Evan. En wat denk je zelf?' vraag ik. 'Sorry Gem en hallo iedereen,' zegt hij. 'Hailey is weggelopen, zoals altijd als ze een probleem is?' Harry en ik knikken. 'Zo voorspelbaar,' zegt hij. Even pakt zijn mobiel uit zijn zak, hij toetst een nummer in en loopt de keuken uit. Waarschijnlijk om Hailey te bellen. Even later loopt hij de keuken terug in. 'Ze komt terug, ze is was niet ver gegaan dus ze is er snel. Maar als ze terug is, beloof me dan dat je haar niet naar een kliniek brengt.' Ik twijfel even maar ik zie dat Harry zijn besluit al goed keurt dus ik stem er mee in.

[Hailey]

Evan heeft me juist gebeld, ik ben op weg naar huis. Ik verlang ernaar om hem terug te zien. Ik heb hem zo gemist. 2 maanden geleden is hij mij komen bezoeken in België. Hij is mijn beste vriend sinds ik 4 was. Ik loop het huis en ik ga naar de keuken. Als ik binnen kom staart iedereen me aan. Evan komt naar me toe slaat zijn armen om me heen. 'Alles komt goed,' fluistert hij. 'Ik heb je gemist, kleine.' Ik lach naar hem. Hij noemt me altijd kleine. Ik ben ook veel kleiner tegenover hem. 'Ik jou ook.' Na een tijdje laten we elkaar los. 'Hoe gaat het met je?' vraagt hij. 'Niet goed, ik voel me nog steeds niet goed van wat er is gebeurd,' antwoord ik stilletjes. 'Ben je niet vergeten te liegen?' vraagt Gemma verbaasd. Harry richt zich tot Gemma. 'Je weet best dat ze nooit tegen elkaar liegen. Ze liegen enkel tegen elkaar om de ander te beschermen.' 'Schat toch, dat is heel normaal dat je je zo voelt nadat ze zulke dingen met jou hebben gedaan,' zegt hij Gemma en Harry negerend. 'Sorry dat ik jullie onderbreek maar ben jij Hailey's vriendje?' vraagt Louis. 'Nee, ik ben haar beste vriend. Ik val trouwens niet op vrouwen,' antwoord Evan serieus. 'Als je iets hebt tegen hem of als je iets tegen homo's hebt. Dan heb je iets tegen mij,' zeg ik tegen de rest. Evan richt zich terug op mij en schenkt me een glimlach. 'Heb je trouwens iets gegeten?' Ik knik. 'Amper iets,' hoor ik Harry zeggen. 'Je moet wel voldoende eten hoor Hailey. Je was al zo dun en volgens mij ben je nog dunner geworden.' 'Dan ben ik niet de enigste die dat ziet,' zegt Harry. 'Dat is niet waar,' spreek ik tegen. Gemma, Harry en Evan staren me fronsend aan. 'Je bent graatmager, zusje,' zeggen Harry en Gemma tegelijk. Ik zucht en schud nee. 'Hoeveel weeg je eigenlijk?' 'Weet ik niet. Ik heb geen eetstoornis, ik ben niet geobsedeerd door mijn gewicht,' zeg ik fel. 'Oké dan ga ik er voor zorgen dat je dat wel weet.' Harry staat op een pakt me vast bij mijn bovenarm. En neemt me mee naar boven. In de badkamer haalt hij een weegschaal tevoorschijn. Zonder iets zeggen ga ik er op staan. Angstig kijk naar de weegschaal. 46 kilo. 'Dit is echt niet gezond. Als ik niet beter zou weten dan zou ik denken dat je anorexia hebt. Jij gaat nu eten of anders bel mam,' zegt hij streng. Zonder iets te zeggen ga ik terug naarbeneden. Iedereen staart mij aan als ik terug beneden ben. 'Ze heeft een ondergewicht,' zegt Harry onmiddellijk. 'Ik heb altijd al een beetje ondergewicht gehad. Dus wat maakt het uit?' vraag ik. 'Maar nu is het erger, maar ik weet dat je er niets aan kan doen. Het is de schuld van die ontvoering. Maar eet nu gewoon maar iets anders of anders ben ik genoodzaakt om mam te bellen of nog erger, pap.' Ik zucht en pak een appel uit de fruitschaal. Ik neem er een grote hap uit. 'Nu te vrede?' zucht ik. Harry knikt. Opeens gaat mijn gsm. 'Mam' verschijnt op het schermpje.