Zaliver

2.

Ντέρεκ

"Τζοάν γλυκιά μου πες μου για τον εαυτό σου. " είπε η μαμά καθώς τρώγαμε.
" Εμ... Είμαι 17, είχα έναν αδερφό ο οποίος πέθανε σε ένα τροχαίο πριν από 2 χρόνια μαζί με τους γονείς μου... " είπε η Τζοάν και της έπιασα το χέρι για να την ενθαρρυνω να συνεχίσει.
"... Μου αρέσει ο χορός και το τραγούδι και λατρεύω το φαγητό..."  τελείωσε η Τζοάν και κοίταξε το πιάτο της.
"Μικρή μου λυπάμαι πολύ για την οικογένεια σου... Αλλά τώρα έχεις τον Ντέρεκ και ότι χρειαστείς εγώ είμαι εδώ. " είπε η μαμά και η Τζοάν εγνεψε.
" Ευχαριστώ Άλισον... " ψέλλισε και σκούπισε μερικά δάκρυα από τα μάτια της.
" Εμένα με συγχωρείτε... " είπε η μαμά.
" Ναι φυσικά " είπε η Τζοάν και χαμογέλασε.
" Είσαι καλά; " την ρώτησα.
" Μια χαρά απλά μου είναι δύσκολο... " είπε και με κοίταξε.
" Μπορείς να μας εμπιστευτείς Τζό. Μπορείς να μου πεις ότι θες όσο χαζό και αν είναι. " είπα και την αγκάλιασα.
" Ευχαριστώ Ντέρεκ. Μου άνοιξες το σπίτι σου και το να σε εμπιστευτώ είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω." είπε και μου έδωσε ένα φιλί στο μάγουλο.
"Θες να πάμε για ύπνο; " την ρώτησα και εκείνη απλά εγνεψε.
" Οκ. Πήγαινε πάνω, ντυσου και περίμενε με μέχρι να μαζέψω εδώ πέρα. "
" Ντέρεκ δεν μπορώ να σε αφήσω να τα μαζέψεις... " προσπάθησε να πει.
" Εξάλλου πρέπει να μιλήσω με την μάνα μου. " είπα και την κοίταξα σοβαρά.
" Καλά. Πες της Καληνύχτα από μένα Οκ; " ρώτησε.
" Έγινε ".
Μόλις ανέβηκε πάνω βρήκα την μάνα μου που καθόταν στην κουζίνα.
" Είσαι πολύ τυχερός Ντέρεκ. Είναι υπέροχο κορίτσι. " είπε μόλις με είδε.
" Ναι... Είμαι υπέρ τυχερός... " είπα και χαμογέλασα.  Βοήθησα την μητέρα μου με τα πιάτα και αφού την καληνυχτισα πήγα πάνω.
Μόλις μπήκα στο δωμάτιο είδα την Τζο να φοράει μια από τις μπλούζες μου.
" Δεν μπορούσα να βρω τα ρούχα μου και πήρα μια μπλούζα σου. Αν σε πειράζει μπορώ να κοιμηθώ με τα ρούχα που φορούσα. " είπε και κοίταξε το πάτωμα.
" Δεν πειράζει Τζό. "  είπα και την πλησίασα.
Ξαφνικά καθώς ήμουν έτοιμος να την φιλήσω... Το παράθυρο έσπασε και μέσα μπήκε ένας άντρας. Πριν προλάβω να κάνω κάτι με χτύπησε στο κεφάλι και όλα έγιναν μαύρα.

Τζοάν.

Ένας άντρας μπήκε από το παράθυρο και χτύπησε τον Ντέρεκ στο κεφάλι. Δεν ήξερα τι να κάνω. Επιπλέον δεν μπορούσα να βάλω την ζωή της Άλισον σε κίνδυνο.

" Λοιπόν Τζοάν... Πρέπει να έρθεις μαζί. Στο υπόσχομαι δεν θα σου κάνω κάτι κακό. Θα σε πάω στην μοναδική οικογένεια που σου έχει απομείνει... " είπε ο άντρας.
Για κάποιον λόγο τον πίστεψα. Τα μάτια του έλεγαν αλήθεια.
Γιαυτό και έφυγα μαζί του.