Kabanata 2: Unforgettable history
"Precious." he said.
Kilala niya ako? Holy shit! Again.
Liningon ko siya and I gave him a small smile. Seriously? How can you smile widely to the person you punched right at his face? Darn!
"Uhm, h-hi!" holy... I am stuttering.
"Uh," I paused for a while thinking what I could say. Hindi ko mahagilap ang mga salita sa aking bibig. It was like my tongue was tied!
"I know you." sambit niya habang titig na titig pa rin sa'kin. Obviously, kilala mo ako. Sinuntok kita, remember? Napairap ako sa aking isipan.
Paano niya kaya nalaman ang pangalan ko? I'm curious.
"How did you know my name?" tanong ko sa kanya. Ibinaling ko na ang mga tingin ko sa harapan, hindi ko kayang matagalan ang kanyang mga titig.
Medyo marami na rin ang mga kaklase kong nagsidatingan and some of the girls are looking at us. Eskandaloso talaga kasi itong mukha ng katabi ko, that's why.
"I have asked my friends. They know you," tumango-tango ako sa sinabi niya ngunit hindi pa pala siya natapos doon. "Do you still remember me? The guy you punched at the club last night?"
Bigla na naman ulit akong ginapangan ng hiya. Uminit ang mukha ko, pati batok ko ay ganoon rin. Damn. Sobrang nakakahiya talaga ang ginawa ko.
"You're like a tomato." tsaka tumawa siya. Shit! Don't you dare laugh at me! Tinakpan ko ng dalawang kamay ang mukha ko. Narinig ko ring tumawa si Trina. Nakipagsabayan pa talaga.
"Hey, don't worry. I am not mad at you. It was my fault. Sorry." sabi niya ngunit hindi ko pa rin kinuha ang mga kamay kong nakatakip sa aking mukha.
Nang maramdaman kong hindi na masyado umiinit yung pisngi at batok ko ay hinarap ko na siya. Nakapag-desisyon na ako. I am going to apologize. Yes, hihingi ako ng sorry sa kabulastugang nagawa ko.
"I.. I am sorry.." napaisip ko kung ano nga pala yung pangalan niya.
"What's your name?" tanong ko sa kanya.
"Calvin," sagot niya.
"I'm sorry, Calvin." hingi ko ng tawad sa kanya.
"It's okay. Alam ko namang may kasalanan din ako. I was drunk."
"And thanks to your friends, nakatakas ako galing sa kahihiyang nagawa ko sa'yo doon." tsaka ngumiti na ako. This was our first time to talk ngunit ang gaan niyang kausap.
Tumawa rin siya ng mahina.
Narinig kong may tumikhim at nilingon ko kung saan nanggaling iyon. Nakalimutan ko nga pala si Trina.
"Dumating lang ang adonis na 'yan, nakalimutan mo na ako dito. Precious ha, I smell something fishy." bulong niya sa'kin at binigyan niya ako ng makahulugang tingin at ngiti.
"Ang malisyosa mo."
Dumating na 'yong prof namin. Hindi ko na ulit pang binigyan ng pansin si Calvin dahil nagsimula nang magsalita si professor.
"Class, as you can see, we have a new face here in our room," tsaka itinuro niya ang katabi ko. "May you introduce yourself here in front mister." ani sir.
Tumayo siya at tumungo sa unahan. Marami kaagad akong may narinig galing sa mga kaklase kong babae at sa dalawa kong kaklaseng bakla.
"Naku, ang pogi ni kuya."
"He's handsome."
"Adonis."
Ngumiti siya at nagsimula nang magsalita.
YOU ARE READING
Can't Fight This Feeling
Teen FictionWe met each other accidentally and unexpectedly horrible... For the first time in my nineteen years of existence, I got attracted too much on a person. But luckily, it was only a temporary attraction. Or that's what I thought? I hate how my stomach...
