imkânsıza zar atmak gibiydi seni sevmek

Senden sonra,özlemdi bir diğer adım..

Yaşanan onca şeyden sonra,senden uzak bir kentte özlemdi bir diğer adım. ..
Nasıl bir özlemekti bu. içimden her gün bir parçamı eksilterek çoğalıyordu içimde.o çoğaldıkça ben yitiyordum. Kaçmak istedikçe,bir adım öteye atamıyordum kendimi. Yok sayıyordum bazen,görmezden geleyim istiyordum. Acıtmasın bu kadar,ellerim özlemesin,avuç içlerim dokunmanın o yakıcı isteği ile yanmasın isteğindeydim. Dudaklarımı sımsıkı kapatıp ısırıyordum mütemadiyen nefesinin bıraktığı tadı anımsamamak için. ..Bıraksam kendimi,düşlerimin iz düşümünde kollarına atılacaktım yeniden.seni sevmenin hazzına erişip kanatacaktım içimi. Özledikçe seni kaşlarımı çatıp,yumruklarımı sıkıp, tırnaklarımı etime batırdım hep. Can acım,kalp sancım diri kalsın istedim. kalsın ki sarıp sarıp başa, sana koşmasın istedim içim. Ne kadar uzaksan o kadar az hatırlanır,az batar,daha küçük kalır özlemek dedim..
Küçük aptal...Yine yalanlarla avutmaya,geçiştirmeye çalışıyordum içimde alıp başını yürüyen özlemleri,yangınları..
Oysa bal gibi biliyordum seni hatırlatan ilk melodide sana düşüp,
sana koşacağımı ..Tek bir damlaya bakardı sana koşmalarım..
biliyordum her parçada sana uğrayacak bir ses,bir kelime bulup sarılacağımı..ahh be sevgili,bugün günlerden sen gereksinimi yine.Kendimle savaşımda yenilip,tüm mesafeleri bir çırpıda aşıp içimde ki varlığına sarıldım yine.Tüm acılar bitti..ahh düşlerimin gülümseten yanı düşlerimde yol alırken sana, bak yanındayım
dememek için zor zaptediyorum içimi. Seninle yaşanan mutluluklar,seninle kurduğum hayallerim,beklentilerim,seninle aydınlanan gülüşlerim saklandığı yerden çıkıyor bana ragmen..Kendime sobelenmekten korkarak,ürkekçe bir o kadar hevesli ve aç bir köşeden seyrediyorum bizi..Icimden bir ses gördüklerinin sarhoşluğu ile yırtınırcasına sesleniyor bana..
- Hadi,yırt at kendini..Korkma !.. Hayat sizi sobelemişken aşk
yanı ile, saklanma !.. Git yaşa. .Yudumla istediğince.. Haykır,
geldim de.. En edepsizinden git sokul,al dudaklarından yaşamın
sana sunduğu saklı hazları diyor..ahh,içim dökülüyor, saçılıyor
ortalıklara böyle anlarda. Saklayamıyorum kendimi kendimden.
Gittikçe karmaşıklaşıyorum be sevgili..yaramıyor hiç sensizlik bana. Her yerde senden bir koku,senden bir dokunuş saklı sanki.
Her dakika,her saniye çalınıyorum sen tarafindan.Hep kendimden uzağa düşüyorum yine..Sana yaslanıyor yüreğim..Hiç
dokunmadığım,hep sana büyüttüğüm düşlerim yalpalayıp duruyor içimde. .Içim deşiliyor düşlerimde..Tenim yangınlara bulaşmış ,kan ter içinde arsızca senden uyanıyorum her gece..
Yine öyleydi dün gece...Sen uyurken uzanmıştım yanına. Seni
seyrediyordum yine.Nefesini soluyor,nefesinde soluklanıyordum.
Her zaman yaptığım gibi dokundum alnına,yüzünde gezdirdim parmaklarım uçlarımı uyanmandan korkarak usulca..İçimde ki
susuzluğa son vermek istercesine dudaklarının sıcaklığına sokuldum..öptüm. .öptüm. .öptüm. ..Tüm damarlarıma ulaşıncaya kadar zehrin, öptüm durduraksız ...Sonra...sonra uyandım yine her zaman ki gibi parmak uçlarımda ki sen yalnızlığıma..dedim ki çaresiz nefesimle -ahh be sevgili, bu parmak uçlarında ki yalnızlık seni de öldürüyor mu acaba ?... Yine de ozlemek zor be
sevgili..yaşamak varken seni dolu dizgin, içimde ki fırtınalara dur demek zor..Oylesine yıkıcı, kavurucu oluyor ki bazen..nefes
aldırmıyorsun, öleceğimi sanıyorum bazen..Tamam diyorum,
buraya kadar..içim içimden el çekiyor. . İçimde ki sen bile
çaresiz kalıyor, çekip kurtaramıyorsun beni.. Şu özlem denen
burgu bir bıçak keskinliginde dönüyor içimde.ve canım öylesine
acıyıp kanıyor ki..Yalanlarım yetişiyor imdadıma.. inkârlarım en
ateşli savunucusu kesiliyor acılarımın.
- geçecek diyorum..geçecek bu ateşli sayınlamalar da,biliyorum
geçecek. .seni anımsamak denen bu illet aklımın dehlizlerinden
sökülecek birer birer...Bir zaman gelecek hatırlamıyacağım seni.
Ne kokun kalacak,ne dokunuşundan bir iz tenimde.. Gözlerin
gözlerimde soluklanmayacak..ve ellerinden çekiştirip düşlerime
buyur etmeyeceğim her gece.Içim titreyerek,yarım kalmışlığımla
uyanmayacağım uykularımdan.
Sıradan bir yaşamdı işte...sıradan bir yaşamaktı benimkisi..sen geldin sonra..sıradanlığı yaşamın kendine çevirdin..kendini kattın hamuruma...sen sevinci,mutluluğu ile yoğruldu yüreğim..
Sonra,...Yoksun işte. ..Herşey gitti,bitti...Hayaller savruldu, gerçeklere yenik düştü yaşanan her duygu... mutluluğum,
huzurum,neşem,benliğim herşey sıradan yine..lanet olasıca herşey sıradan yeniden...Yeni bir gün daha başlıyor. .sıradan yeni bir gün daha.. ve sensiz geçen bu kaçıncı gün saymıyorum da artık. . Ne önemi var ki sanki.. içi boş ve sensizken..ama,ama
farkettim de hep özlemi,hep sensizliğimi yazmışım içime içime
senden uzaktayken.Seninle yaşamak isteyip yaşayamadıklarımı
dillendirmişim.. Görüyorsun ya sevgili, hiç dokunmamışım
yaşattıklarına, hissettiklerime., Hiç pişmanlığın izi değmemiş bende ki zerrene.. Öyle ya, pişmanlıkla ilgili cümlelerim olmadı
sana hiç. .Hep iyikilerle anımsadım seni...
Peşin sıra düştüm taaa uzaklardan..biliyorum ki seni hissetmeyince,hücrelerimde kalmıyor anlamı yaşamanın.Yaşama tutunma sebebim yapmışım seni,anlıyorsun ya..Bak bugün de yağmurla geldin, kaçışlarıma,inkârlarıma inat.. Kuruluverdin aklımın en baş köşesine yine.Burdayım dercesine serdin kendini
üzerime yine.. Kaçamıyacağımı bilirmişcesine alaycı, sevecen
bakışlarınla örtün üzerimi..Evet yağmur yağıyor sevgili.. .Her damlasında sert,hırçın duygularla içimin kıyılarını dalgalarınla
bir bir yoklayıp, alıp götürüyorsun beni yeniden kendine.. Sana
taşınıyor yüreğim sen rüzgarı ile..Yagmur durdu bak..Yağmur duruyor ama düşüncelerimde yürüyen sen durmuyorsun..
Kaçtım değil mi ben senden ?.. Taa uzaklara değil mi ?.. Varabilecegim, gidebilecegim en uzak,en ücra köşeye. . Insan
ne kadar kaçabiliyordu ki kendinden? ... Nereye kadar ?..
Inkarlarımın yalancı ışığı el çekiyor üzerimden birer birer..
Mesafelere rağmen hala yakınım sana.Dokunsam değecekmiş
gibiyim,dokunsan değecekmişsin gibi..
Ahhh !..belkiler dünyasında
" Keşke " kokan soluklarımda
" iyi ki " dediğim nefesim...
Sana mesafeler ötesi bir duyguyla,özlemle yenildim bu gece de..