It's been days since that kiss incident in the bar happened. After that, we went out the bar pero kaagad na nakatulog yung loko so it leave mo no choice but to carry him in my car.
And when I woke up in the morning, wala na sya. He left me a note saying sorry about last night. Ni hindi ko nga sigurado kung naaalala nyang hinalikan nya ako.
Nauna syang bumalik dito kaya nagpasundo na lang din ako.
It's wednesday today, at kakatapos lang ng first subject ko.
I am walking alone in this hallway. Wala naman akong kaibigan eh. I was at the center when a group of students captured my attention.
Nagsisiksikan sila as if may pinagkakaguluhan sila. At dahil sa curiousity ko, pakunwari din akong sumilip.
O_O
What the?!
Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa nakita ko. Pinagpipyestahan nila ang isang litrato. A picture of me and Daniel, kissing in the bar. Ganub ba sya kasikat para pagkaguluhan nila to?
Nagpapasalamat ako sa anggulo ng kamera dahil naka semi talikod ako so si Daniel talaga ang unang mapapansin.
I need to go out here. Hindi naman sa mapagkamalan nila ako pero baka may nakakita saakin dun sa bar na dito nag-aaral.
"Miss." Biglang nanlaki ang mga mata ko at nanigas ako sa kinatatayuan ko. I slowly looked at the girl who called me. And raised my brow as id wala akong alam sa nangyayari.
Keep calm Claire. Phew!
The girl walked closer to me and handed me the phone. Napalunok ako ng makita ko ang picture. Ugh! This is bad!
"Kilala mo ba to?" Napanganga ako sa itinanong ni Ate saakin.
So hindi nila ako pinaghihinalaan? Eh bakit nga ba ako? Di naman nila kami nakitang magkasama nung Daniel.
"A-ah No." Tipid kong sagot saka tumalikod pero pucha, nagtanong na naman.
"Eh di ba parang close kayo ni Daniel. Baka sakaling alam mo." WHAT? Anong close? Ano tong pinagsasabi nila?
Nakita na ba nila kaming magkasama? Pinaghihinalaan nga ba talaga nila ako?
"A-ah ano.. ah di naman kami close." F*ck this. Bakit ba ako nage-explain? "I need to go. You're wasting my time." Taas noo kong pahayag saka umalis.
Well, me being rude is maybe my escape to cover up my true feelings. That's one of the reason why I choose to be mean and rude. To hide my true self. I don't want anybody to know who I am.. Few people, who deserves my trust, is enough to know who the real me.
Yes I'm faking. But it helped me to characterize the persons I'm mingling with.
I went straight to our department cafeteria to order a drink. Mukhang natuyuan ako ng lalamunan.
Yes, bawat departmenr dito, may cafeteria. And it's a good thing kasi hindi kami magkikita ni Daniel. Hindi ko pa alam ang ire-react ko kapag nagkita kami.
I ordered a milk shake to satisfy my dried throat.
Umupo muna ako sa katabing bench to drink when my phone vibrated.
BABE CALLING...
Hindi ko alam kung bakit pero nag aalangan akong sagutin ang tawag nya.
The call ended and I felt guilty. This is not good. I cheated on him.
My phone vibrated again and he's calling again.
Naninigas ang kamay ko habang sinagot ko ang tawag nya. Lumunok pa ako at huminga to calm myself.
"Babe.." The sound of his voice makes me wanna hug him. I miss him. And I am such a bad girlfriend to kiss a man, aside from him.
"Babe.." I replied. I want to slap myself for being such an idiot.
"I miss you.." That broke my heart. Oh God! How could I cheat on this man?
"I-I... I miss you too babe..." I felt my voice cracked. Pagdating sakanya I'm like a rock turned into a marshmallow.. I'm being soft. I'm being weak.
"Hey... what's wrong?" Should I tell him? He needs to know.
But I can't..
Gusto kong aminin sakanya yun ng personal.
"N-nothing. I just missed you." A tear escaped my eye after I said those words. Pakiramdam ko ang sama sama ko na.
"Husssh baby.. Susunod din naman ako dyan." Gusto kong sabihin na wag. Pero kailangan kong harapin lahat ng kasalanan ko kapag nandito na sya.
"Pwede na bang ngayon na?" I half joked habang pinupunasan ang isang patak ng luha. I heard him chuckled on the other line.
"Pfft.. Chill baby, I'll be there sooner than you think." Napa-iling na lang ako. Ganito talaga sya magsalita, parang nagra-rap paminsan.
"I hate this place." Half meant kong saad. Partly I don't because I met him here, Daniel.
"Hahaha you don't know how much I miss you right now baby.. So damn much!" Napangiti naman ako doon dahil ang layo naman ata ng isinagot nya. "I wanna kiss you right now." His voice turned serious this time.
There that guilty feeling again.
"I-I miss you too but.." I breathed. "Stop fooling around you bastard. Kiss mo mukha mo." I laughed. Trying to cover my guilt.
"Awww.. ayaw mo na kong i-kiss?" I can imagine his face trying to pout now. Pfft.
"Shut up Ken." I rolled my eyes while smiling. "Of course... I do." Dahil ikaw naman talaga dapat ang hinahalikan ko hindi kung sino-sino lang.
"You really can make me feel excited Claire. You never fail. Hahaha okay, I gotta go. Jenny's throwing a party so, you know. pfft." Natawa naman ako.
Si Jenny ang kaibigan namin sa US. Tuwing may party, kami parati ang partners kaya halos magkapalit palit na ang mga mukha namin. She's my close friend at sya lang ang natatanging babae na pinagkakatiwalaan ko na kasama ni Ken. You know, ang daming bitches sa ibang bansa.
Jenny's in love with Ryan so wala ring malisya kahit magsama sila ni Ken.
"Okay, don't get too drunk." I reminded him kahit di na kailangan. Ken's the responsible type guy so he knows what he's doing.
"I will babe. I love you.." Napapikit ako sa sinabi nya. Nakaka guilty pero ang sarap sa pakiramdam na may nagmamahal sayo at pinaparamdam ito kahit sa simpleng salita lang..
"I love you too Ken.." Sagot ko ng buong puso.
"I know. Okay, I have to hang--"
"Wait!" I cut him off. "Send my regards to Jenny. Tell her I miss her cupcakes. Pfft." Jenny's good at baking cupcakes. Dun nga nya siguro nahuli si Ryan.
"Yeah babe hahaha so?" I heard him chuckled. Here we go again. Napailing na lang ako saka tinignan ang cellphone ko.
"Bye." Pagpapaalam ko saka pinutol ang tawag. That man. pfft.
Kahit papaano, gumaan ang loob ko. May konting guilt pa naman pero mas nangibabaw ang saya ko na naka-usap ko sya.
Natigilan ako ng pakiramdam ko may tao sa likuran ko. And it's creeping me out. I slowly looked at my back and then.
"BOO!!"
*****
Hello it's been months! Di na ko nakapag update kasi naging busy ako sa Pangako Sa'yo and sa studies :)) i will try my very best na tapusin ang story na to. :) ang dami ko pang story sa drafts ko. :)
CZYTASZ
It might be YOU
Dla nastolatkówWhen she died, she turned him into a living dead. He's hopeless. He's helpless. He can't even pretend that he's okay anymore. He's broken. He doesn't think he'll be fixed again. He love her so much that even in every single breath he takes, she's th...
