Kraisee Hiranchai ရဲ့ ကျယ်ဝန်းပြီး ခေတ်မီလှပတဲ့ ရုံးခန်းထဲမှာ အပြင်ဘက် မြို့ပြရဲ့ အသံတွေက မှန်ပြတင်းပေါက်မြင့်ကြီးတွေရဲ့ တစ်ဖက်ကနေ ခပ်တိုးတိုး ကြားနေရသည်။ စားပွဲနောက်မှာ ထိုင်နေတဲ့ Kraisee ရဲ့ ပုံစံကတော့ အာဏာနဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းတွေ ပြည့်နှက်နေသလို ထင်ရသည်။ သူဟာ နိုင်ငံအတွင်း အကြီးမားဆုံး စီးပွားရေးအင်ပါယာကြီးတွေထဲက တစ်ခုကို ဦးဆောင်နေသူဖြစ်ပြီး နိုင်ငံရေးလောကနဲ့လည်း နက်ရှိုင်းတဲ့ ဆက်နွယ်မှုတွေ ရှိသူတစ်ယောက်အဖြစ် လူသိများသူပင်။ သူ့ရဲ့အသံမှာလည်း ကမ္ဘာကြီးကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရုံသာမက ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်ပုံစံအတိုင်း ပုံဖော်ထိန်းချုပ်လာခဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ အမိန့်ပေးနိုင်တဲ့ အာဏာသံမျိုး ပါဝင်နေတတ်သည်။
သို့သော် အခုချိန်မှာတော့ သူ့စားပွဲရဲ့ တစ်ဖက်မှာ ထိုင်နေတဲ့ သူ့သမီး Ira ကို ကြည့်နေစဉ် Kraisee ဟာ အရင်လို စိတ်အေးလက်အေး မရှိနိုင်တော့ပေ။
"အီရာ... ဒါက ဆွေးနွေးပြီး ငြင်းခုံနေလို့ရမယ့် ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။"
Kraisee က မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကို စိုးရိမ်တကြီး တွန့်ချိုးထားရင်း ခိုင်မာတဲ့အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းအတွက် ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက် လိုတယ်။"
Ira က သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့က ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့မှာ ချိတ်ထားလိုက်သည်။ သူမဟာ အနုပညာလောကထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း နာမည်ရလာနေတဲ့ အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူမရဲ့ အနုပညာအလုပ်တွေကလည်း အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာနေပြီး ဖျော်ဖြေရေးလောကထဲမှာ သူမရဲ့ နာမည်က တဖြည်းဖြည်း လူသိများလာနေပြီဖြစ်သည်။
ဒါပေမယ့် Ira အမြတ်နိုးဆုံးအရာတစ်ခုကတော့ သူမရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ပင်။
