0551***: İşleri hallettin mi?
Siz:Pardon...
Bu hikaye bir kaderi ve ying-yang'ı anlatıyor, Lavinia bir gün tanımadığı bir numaradan mesaj alır fakat bu kişinin bir mafya olduğunu anlaması uzun sürmez ama asıl gerçeği öğrendiginde keşke sadece mafya...
Hepinize merhaba arkadaşlar ben Solre nasılsınız? Ben iyiyim bu kitabı kafama göre yazdım ama inşallah beğenirsiniz neyse haydi bölüm okumaya... ___________________________________________
0551******:İşleri hallettin mi?
Siz:Pardon
0551******:Ne pardonu işleri hallettinmi diyorum.Polisler gelir birazdan.
0551******:
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Siz:B-beyfendi sanırım yanlış numaraya mesaj attınız.
siz 0551****** kişisini Bilinmeyen Katil olarak degiştirdiniz.
Bilinmeyen Katil:S*ktir,Yanlış numara mı?
♪♪♪♪♪♪ Odamda oturmuş,az önce yaşadığımı sorguluyorum sahi az önce bir katil ile bakın KATİL ile mesajlaştım.Çok korkunç şimdi ne yapacağım. Telefonu yatağın üzerine atıp geriye doğru adımladım. Kalbim göğüs kafesimi delercesine atıyor, ellerim zangır zangır titriyordu. Yanlış numara mı? Bu iki kelime ekranda asılı kalmıştı ama yarattığı dehşet odanın her köşesine sinmeye yetmişti. Gözlerim istemsizce duvardaki saate kaydı, ardından penceremden dışarıya, gecenin zifiri karanlığına...
Aklımda yüzlerce senaryo çırpınıyordu: Polisi aramalı mıyım? Ya o fotoğraf gerçekten bir suç mahalliyse? Ya adam numaramdan konumumu bulursa?
Tam kendimi sakinleştirmek için derin bir nefes alıyordum ki, telefonun ekranı tekrar aydınlandı. Bildirim ışığı karanlık odada buz gibi bir maviyle yandı söndü. Yüreğim ağzıma geldi. Birkaç saniye olduğum yerde çakılı kaldım, ardından dizlerim titreye titreye yatağa doğru birkaç adım attım.
Bilinmeyen Katil: Bak küçük hanım ya da her kimsen. O mesajı da, sana attığım fotoğrafı da hemen siliyorsun.
Bilinmeyen Katil: Eğer tek bir kelime birine sızarsa, o yanlış numaranın sahibini bulmam beş dakikamı almaz. Anladın mı beni?
Gözlerimden bir damla yaş yanağıma süzüldü. Titreyen parmaklarımla ekrana dokunmak bile imkansız gibiydi. Mesaj yazmalı mıydım, yoksa hiç cevap vermeyip engellemeli miydim? Ama engellemek onu daha da öfkelendirir miydi?
Siz: Yemin ederim hiçbir şey görmedim. Hemen siliyorum. Kimseye de bir şey söylemeyeceğim, lütfen beni rahat bırakın.
Ekranın üst kısmında "Yazıyor..." ibaresi belirdi. O iki saniye bana iki asır gibi geldi. Bir anlık sessizlik, sanki odadaki havanın çekilmesi gibiydi.
Bilinmeyen Katil: Aferin. Akıllı ol. O fotoğrafı sil ve bu konuşmayı unut. Yoksa o polislerden önce ben gelirim.
Mesajın ardından profil fotoğrafı birden kayboldu. Beni engellemiş miydi, yoksa hesabını mı kapatmıştı emin olamadım. Telefonu yavaşça halının üzerine düşürdüm. Sırtım duvara yaslanacak şekilde yere çöktüm ve dizlerimi göğsüme doğru çektim.
Karanlık odada saat tıkırtılarından başka hiçbir ses yoktu. Ama artık evim, yarım saat önceki kadar güvenli gelmiyordu. Dışarıdan geçen her araba sesinde, sokağın başından yankılanan her sirensi tonda nefesimi tutuyordum. Gerçekten yanlış bir numara mıydı, yoksa hayatımın en büyük kabusuna giden kapıyı kendi ellerimle mi aralamıştım?
Polisi aramak ile telefonumu kökten kapatıp unutmaya çalışmak arasında gidip gelirken, dışarıda bir arabanın kapısı sertçe kapandı. Odama düşen far ışığı duvarda uzun bir gölge oluşturdu.
Gözlerimi kapattım. Kabus yeni başlıyordu...
___________________________________________
Veeee ilk bölümü beraber bitirdik arkadaşlar bölümler hızlı gelir tabi işim çıkmasa. Oy vermeyi unutmayın lütfen...
