മഴ പെയ്യുകയായിരുന്നു.
ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ അവളുടെ അടുത്ത് വന്ന് കുട നീട്ടിയത്.
"നനയും..."
അവൾ ആദ്യം വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ മഴ ശക്തമായപ്പോൾ അവന്റെ കുടയ്ക്ക് കീഴിൽ നിന്നു.
ബസ് വരാൻ ഇനിയും അഞ്ച് മിനിറ്റ്.
ആ അഞ്ച് മിനിറ്റിൽ അവർ പേരും ജോലിയും സ്വപ്നങ്ങളും പറഞ്ഞു.
ബസ് വന്നു.
കയറുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ ചോദിച്ചു.
"ഇനി നമ്മൾ കാണുമോ?"
അവൻ ചിരിച്ചു.
"വിധിയുണ്ടെങ്കിൽ തീർച്ചയായും."
ബസ് പോയി.
രണ്ടുപേരും ഓരോ വഴിക്ക്.
ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞു.
ഒരു പുസ്തകശാലയിൽ പുസ്തകം നോക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു അവൾ.
പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം.
"ഇനി അഞ്ച് മിനിറ്റ് സംസാരിക്കാമോ?"
അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
അതേ ചെറുപ്പക്കാരൻ.
അതേ പുഞ്ചിരി.
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
"ഇത്തവണയും അഞ്ച് മിനിറ്റ് മാത്രം?"
അവൻ പതിയെ പറഞ്ഞു...
"അല്ല... ഇത്തവണ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ."
അവൾ മറുപടി പറയാതെ കൈ നീട്ടി.
അവൻ ആ കൈ പിടിച്ചു.
അവസാനം...
ചില കണ്ടുമുട്ടലുകൾ അഞ്ച് മിനിറ്റ് മാത്രം നീളും... പക്ഷേ ആ അഞ്ച് മിനിറ്റ് മതി ഒരു ജീവിതം മുഴുവൻ ഒരുമിച്ച് നടക്കാൻ
