Kucağımdaki altı aylık bebeğim Maya'nın nefes alış verişini dinlerken, dışarıda yağan yağmurun sesi evin sessizliğini bölüyordu. Üç yıl önce her şeyi arkamda bırakıp bu sahil kasabasına taşındığımızda, eski hayatımın izlerini tamamen sildiğimi sanmıştım. Polis rozetimi, silahımı ve hepsinden önemlisi... kalbimi orada, o karanlık adamın yanında bırakmıştım.
Bir mafya liderine aşık olmak, hayatımın en büyük hatası ve en derin yarasıydı. Onunla yaşadığımız o kısa ama yakıcı süreçten sonra ortadan kaybolmuş, izimi kaybettirmiştim. Kimse nerede olduğumu, hatta en yakınlarım bile hamile kaldığımı bilmiyordu. Maya benim tek gerçeğimdi ve onu o dünyadan uzak tutmak için her şeyi yapmaya kararlıydım.
Masada duran eski telefonun titremesiyle irkildim. Bu numarayı sadece tek bir kişi biliyordu. Bebeği beşiğine yavaşça yatırıp telefonu elime aldım. Ekrandaki isim, geçmişin kapısını ardına kadar açtı: Komiser Haluk.
"Alo," dedim sesimin titremesini engelleyemeyerek.
"Sana ulaşmak kolay olmadı," dedi Haluk Amca. Sesi yorgun ve ciddiydi. "Aramıza dönmen gerekiyor. Biliyorum, bir daha asla demiştin ama bu sefer durum farklı. Sadece senin yapabileceğin bir görev var."
"Ben o hayatı kapattım Haluk Amca. Artık sorumluluklarım var," derken beşiğe baktım.
"Bu sıradan bir dosya değil. Şehrin en büyük iş adamlarının, sosyetenin ve maalesef alt dünyanın bir araya geleceği dev bir balo var. Hedefimizdeki suçluyu yakalamak için içeri sızacak ve dikkat çekmeyecek birine ihtiyacımız var. Ve daha da önemlisi... O gecede senin baban ve ailen de orada olacak. Onların koruması için de ormanda olman gerekiyor."
Kalbim güm güm atmaya başladı. Babam... Ailem... Ve büyük olasılıkla o.
"Eğer bu görevi kabul edersen, hem geçmişinle yüzleşmek zorunda kalacaksın hem de aileni koruyacaksın," diye devam etti Haluk Amca. "Sana ihtiyacımız var."
Telefonu kapattıktan sonra uzun süre pencereden dışarıyı izledim. Geçmişten ne kadar kaçarsam kaçayım, kaderin beni saklandığım bu köşeden çekip çıkarmaya niyeti yoktu. Kızımın yüzüne baktım, derin bir nefes aldım ve kararımı verdim.
Aynanın karşısına geçip uzun zaman sonra ilk kez kendime baktım. Polis kadını geri çağırma vakti gelmişti.
YOU ARE READING
Namlu ve Beşik
Romance(Aşkın, intikamın ve saklanan bir mucizenin tam ortasında..) "Benim bulamayacağımı sanıyordun, değil mi?" "Senden kaçmıyordum Komiser... Sadece korumam gereken biri vardı." "O mafya babasına aşık olduğun gün rozetini bıraktın. Şimdi ise tek bir gör...
