Behind The Scene

PROLOGUE

Dasha Camille Rowan

"Let us all welcome, Our beloved Artist Miss. Dasha Rowan" I took three big deep breaths as I heard the people clapping, waiting for me to enter the stage.

I put on my usual smile and started walking.

"Good evening Miss. Dasha, kamusta ka naman?" Tanong sa akin ng host, I smiled and answered.

"Thankfully, I'm okay and finally patapos na ang project na maipapalabas na this february. Panuorin niy iyan ha" ani ko na nagpahalakhak sa host.

My fans clapped and answered words that I cannot understand so I just laughed.

"Ngayon palang ay congratulations na agad on your umpcoming movie, I'm sure your fans will gonna watch it" ani nito at nagsipalakpakan naman ang mga fans ko kaya naman kumaway ako sa kanila at nag- flying kiss.

"So what can viewers expect from this movie?" Tanong nito

"I'm really ecxcited for everyone to see this project. Aside from working with such as amazing cast, I'm also very happy to share the screen with one of today's most admired artists who just returned from America" ani ko sabay halakhak na sinundan din naman ng host at ng mga fans.

"Expect niyo rin na tatagos sa puso niyo ang bawat linyang binitawan ng bawat cast and especially the scenes, I'm sure that most of you ay makaka-relate kay Andrea, which is my character, so yeah I hope you support the Behind the scenes. This February na yan" ani ko

Nagsipalakpakan naman sila kaya naman ngumiti ako

"Speaking of your movie, what is it about?" Tanong nito

"It's about dreams, love and about letting go of that Love. It's about learning that sometimes, the greatest act of love is knowing when to let go of the one you've held onto since the beginning." I answered as I smiled

"Uy, Love. Well, we prepared questions from your fans and youcan choose whether you'll answer them or not. Is that okay?" Tanong nito kaya naman tumango ako at ngumit.

"Okay, from Elai. Have you ever fallen in love?" Ani nito na nagpatili sa audience

I smiled awkwardly at him as I remembered one person from my past.

"Yes" I answered

"Next question, have you ever begged?" Tanong nito na nagpabura ng ngiti ko

Have I ever begged? I did more than just beg.

I almost gave up my career just to make that person stay, just to make him stay.

"I was stupid, and in love so yes, I begged before" ani ko na ngayon ay pilit nalang ang ngiting pinakita sa kanila.

That person was the most special person to me, I was willing to give up everything for him, hoping that he will stay but then he didn't, he chose to go.

Mabuti nalang at natapos ko naman ng matiwasay ang interview na iyon, iyon nga lang ay parang mas napagod pa ako sa interview kesa sa mga mall shows na pinuntahan sa linggong ito.

"Wala akong schedule bukas diba? Can I please go boracay? I'm so tired" ani ko sa manager ko and college besfriend ko na rin.

"No, dahil bukas ay reunion ng natin at kailangan mong magpakita bukas. Nagsabi na ako sa kanila" I groaned as lay on the couch of his office and closed my eyes

"Nandoon ba siya?" Tanong ko ng hind idinidilat ang mga mata

"Malamang iyan" ani niya

"Edi mas lalong hindi ako pupunta" sagot ko rito

"Hindi mo siya habang buhay na maiiwasan, Dasha. Nasa iisang industriya lang kayo at sa ayaw at sa gusto mo ay magsasama talaga kayo lalo na ngayon" ani nito

Wala na akong naisagot sa sinabi niya kaya naman natulog nalang ako, mamaya nalang ako maliligo pagka uwi ko ng condo.

Kinabukasan ay wala akong nagawa kung hindi sumama na nga lang sa kanya sa reunion.

Five pm ng hapon ang simula kaya naman 4:50pm palang ay nasa school na kami, mabuti nalang at mahigpit ang seguridad ngayon dahil na rin kay Miggy at dahil may isa pang kilalang tao ang darating.

Habang naglalakad ako papasok ng Function Hall kung saan gaganapin ang event ay inilibot ko ang aking paningin sa paligid.

Hindi ko na rin naiwasan alalahanin ang mga nangyari noon, kung paano akong nagsimulang mangarap bilang artista, Kung paano akong nagsimula sa Multimedia Arts, kung paano ko naging kaibigan si Miggy at ang dalawa pa naming kaibigan na malabong makapunta ngayon at parehong may sarili na rin mga buhay.

Si Sky ay nasa ibang bansa na at doon nagtrabaho bilang nurse, si Nicole naman ay may anak na at isang business owner ngayon. Habang si Miggy ay isang Talent manager at ang manager ko ngayon.

Lahat kami ay may mga kanya-kanyang pinakakabalahan na ngayon, hindi na katulad noon na halos sa lahat ng oras ay magkakasama kami.

Minsan ay sa video calls nalang kami nakakapag- usap apat, minsan ay saglit lang dahil sa magkaiba ang oras ni Sky sa amin.

Pero kahit ganoon ay sila parin ang mga number one fans ko, palaging nauuna sa pagbili ng ticket kapag may movie akong bago.

Sila rin ang naging daan kung paano ko nakilala ang lalaking iyon.

Ang lalaking naging center ng college life ko.

Habang nakatingin ako sa paligid ay hindi ko maiwasan bumalik sa nakaraan.

Kung saan parang madali pa ang lahat at parang ang laya ko pa.