Günlük~arken

İlk gün

Arda erken saatte hazırlandı, kıyafetlerini giydi ve çantasını da sırtına atarak sessizce evden çıktı. 5 dakikalık yürüme mesafesindeki okuluna merak ve heyecanla gidiyordu. Kafasında birçok soru vardı. Her yıl sınıf arkadaşları değişiyordu acaba bu sene kimlerle sınıf arkadaşı olacaktı, onlarla iyi anlaşabilecek miydi, en önemlisi kendine iyi bir dost edinebilecek miydi? Bunları düşünürken çoktan okula varmıştı. Lanet olsun okulun ilk günü olmasına rağmen çok kalabalıktı şimdiden herkes grup grup gezmeye başlamıştı. Arda içinden:

"Bu senede bok gibi geçecek herhalde(ardanın ağzı biraz bozuk idare edin)"

Sakince okul binasına doğru ilerledi. İçeri girdiğinde tanımadık bir çok yüz vardı sanki farklı bir okula gitmiş gibiydi. Prestijli bir okulda okuyunca böyle oluyordu herhalde. Bazıları ailelerinin paralarıyla gelirken bazılarıda çalışıp burs alan öğrencilerdi. Arda'da burs alan öğrencilerden biriydi. Ama arda onlardan farklıydı çünkü kendi halindeydi diğerleri ya paralarıyla ya da zekalarıyla övünüp duran kişilerdi. Arda bunu hızlı öğrenmişti ya da öğrenmek zorunda kalmıştı.

Sınıfı 3. Kattaydı. Hemen yukarıya doğru ilerledi. Her yerde gülüşme sesleri geliyordu. Hızlı bir şekilde yukarı çıkarken bir erkek grubunun sesi fazla çıkıyordu. Arda yukarı çıktıkça sesler artıyordu. Arda katına çıktı ve sınıfı aramak için etrafa bir göz gezdirdi. O anda omuzunda bir acı hissetti. Birisi ona çok sert bir şekilde omuz atmıştı. Arda kim olduğuna bakmak için arkasını göndüğünde karşısında kumral bir çocuk gördü. Onu ilk defa görmüştü. Çocuk sert bir şekilde Arda'ya baktı ve

Çocuk :önüne baksana be! Koridorun ortasında durmuş bide Allahım ya

Arda:Tamam,özür dilerim

Arda ne olduğunu anlayamadan olay bitmişti. Çocuklar aralarında gülüşerek ilerlediler. Arda artık pek umursamıyordu böyle kişileri. Arda kafasını kaldırdığında hocanın panoya sınıfların listesini astığını gördü. Hemen kalabalık oluşmaya başlamıştı hızlıca gidip sınıfına bakmalıydı. Arda kalabalığı yarıp kağıda baktı kağıtta '?/D' gördüğü an hemen uzaklaştı ve D şubesini aramaya başladı. Zaten pekte yabancı değildi okul ona, hemen sınıfa ilerledi. Sınıf biraz kalabalıktı tanıdık birkaç kişi vardı ama Arda o kişilerle samimi değildi. Muhatab olmadan kendine güzel bir sıra seçmeye başladı. Gözünü biraz gezdirdikten sonra en arka sırayı uygun gördü ve hızlıca seçtiği yere oturdu. Zil çalmıştı artık, Arda sınıftan içeriye girenlere uzun uzun bakıyordu kendi içinde yargılıyordu içinden:

'Bu çok çalışkan bi tipe benziyo acaba dersleri nasıl? Bu gelen zarganaymış ya. Bu geleni geçen sene görmüştüm herhalde.Bu gelen de- lan bu gelen'

İçeriye az önce omzunu yerinden söken çocuk gitmişti. Yüzünde hayal kırıklığına uğramış bir ifade vardı. Sınıf arkadaşlarını beğenmediği ortadaydı. Üstüne üstlük en geç gelenlerden biri olduğu için neredeyse her yer doluydu. Bazı yerler boştu ama kızların yanına oturmak istemiyordu herhalde çünkü kızlara göz ucuyla bile bakmadı. Arda yanının boş olduğunu fark edince hemen çantasını koydu. Camdan dışarıya bakıyormuş gibi yaparken gelmemesi için bildiği bütün duaları okuyordu.

Çocuk:Hey! Burası dol-
Arda birisinin kendine seslendiğini fark ettiği an yapacak bir şey olmadığını kabullenerek o tarafa doğru döndü ve evet o çocuktu. Ama çocuk ardanın suratını görünce şaşırmış aynı zamanda iç çekmişti

Çocuk:*İç çekerek* burası dolu mu diyorum?
arda:Hayır boş

Çocuk hemen oturdu ve ilgilenmiyormuş gibi yaparak cebinden telefonunu çıkarttı. Arda içinden

'Neyse biraz dayanayım şu salağa zaten gidici gibi duruyor. Yıl sonuna kadar dayanamam ben buna'

Aradan kısa bir süre geçtikten sonra çocuk telefonu bıraktı ve etrafına göz gezdirdi ve Arda'ya bakarak

Çocuk:Sen koridorda omuzuma çarpan çocuk değil misin?
Arda:Ben çarpmadım ki sana,sen bana çarptın
Çocuk:Ee koridorun ortasında durursan çarparsın tabi. Benim omuzlarım geniş bide yani çarpmamak imkansızdır, anlıyorum seni
Arda:Ben çarpmadım diyorum ya anlamıyor musun
Çocuk:Tamam sakin ama özür dilemedin sen
Arda:Diledim ya sana bakarak özür diledim hatta
Çocuk:Öyle miydi ya, ee sonra ben ne yaptım
Arda:Hiçbir şey yapmadan gittin sonra
Çocuk:duymamışım o zaman tekrar özür dile de duyayım bu sefer
Arda:offfff özür dilerim. Duydun mu bu sefer
Çocuk:Çok isteksizdin ama hadi neyse, adın ne senin?
Arda:Arda,senin?
Çocuk:Bende Kenan

Bölüm sonu