BAY KİBİRLİ +18

SERT KAYA

Ceylanın ağzından...

"Ya muzaffer abi daha hızlı sür şunu gözünü seveyim. İşe geç kalıyorum. Eğer yetişemezsem bu sefer kesin kovulurum."

Ne zaman işe geç kalsam o gün otobüsü ekstra yavaş kullanıyordu bu adam.

"Ne yapabilirim kızım? Madem geç kalıyorsun bir kaç saat erken uyan."

Gerçekten çıldırmak üzereyim. Otobüsün ağzına kadar dolu olduğu yetmezmiş gibi bir de inince patrondan azar yiyecektim.

Sonunda ineceğim durağa geldiğimde otobüste adım atacak yer bile yoktu.

"Çekilin de inelim!" Diye bağırdığımda insanlar yol açmaya başladı.

Otobüsten indiğimde koşa koşa çalıştığım restorana gittim. Patron ortalıkta görünmüyordu.

Hemen kadın çalışanların giyindiği odaya girip iş kıyafetlerimi ve önlüğümü giydim.

O sırada yanıma çocukluk arkadaşım melis geldi. O bu iş yerinde benden önce de çalışıyordu. Ben bundan önceki işimden kovulunca patronuyla konuşup beni buraya kabul ettirmişti.

"Kızım sen nerdesin? Devran bey çıldırdı."

Koşuşturmanın getirdiği yorgunlukla yere çöktüm.
"Sence bu gün kovulur muyum?" Diye sordum çaresizce.

Melis cevap vermedi, Sanırım bu evet demekti.

Kapının sertçe açılmasıyla korkup hemen ayağa fırladım. İçeri devran bey girdi. Beni görünce gözlerini belertti.

"Sen saatin farkında mısın!? Tamam geç kalırsın, anlarım. Bir olur iki olur ama üçüncünün affı olmaz ceylan. Ben ne yapayım çalışmayan elemanı?" Dedi.

Bir ona bir de salladığı parmağına baktım. Sakin ol ceylan, sakin ol.

"Bakın devran bey, çok haklısınız. Özür dilerim ama kardeşim mavi-" daha lafımı bitirmeden o lafa girdi.

"Bana ne ceylan? Bana ne! Her geç kalışında kız kardeşin maviyi öne atmaktan bıkmadın mı artık? Bana da yetti artık. Burada çalışan herkesin görevleri var ama sen sürekli bunları ihmal ediyorsun. Önlüğünü bırak ve çık. Artık burada çalışmıyorsun. Kovuldun!"

Muhtemel son buydu evet ama bu işe çok ihtiyacım var ve bu yüzden ısrar etmek zorundayım.

"Devran bey ne olur bir şans daha verin bana. Bakın, benim bu işe çok ihtiyacım var. Bundan sonra asla geç kalmamaya çalışacağıma söz veriyorum."

"Bak ceylan, kaytarsan da elin becerikli. Ama sen böyle yaptıkça diğer çalışanlar da işi gevşetmeye başladı. Sürekli senin geç kalmalarını gelip bana şikayet ediyorlar. En doğru karar senin gitmen."

Melise baktığımda devran beyden çekindiği için başını eğdiğini gördüm.

Önlüğümü çıkarıp yere fırlattım sinirle. Devran beye dönüp
"Eğer çıkarsanız üstümü değiştiricem." Dediğimde küçümseyerek baktı bana.

"Ne oldu? Kovulunca tavrın değişti bakıyorum."

"Tavrım falan değişmedi benim. Herkese hak ettiği gibi. Ayrıca buranın sahibi olabilirsin ama bizim sahibimiz değilsin. Buradaki kimse senin kölen değil. Hiç birimiz ekmek parasından olmasa senin o iğrenç yüzüne bakmayız bile. Ha bir de benim geç kalmalarımı sayacağına kafana iki tel saç diktir belki insanlar arkandan konuşmaz."

Söyleyeceklerimi söyleyip üstümü değiştirmeye bile kalmadan günlük kıyafetlerimi elime alıp iş kıyafetlerimle restoranı terk ettim.

Rastgele bir markete girip poşet istedim ve kıyafetlerimi onun içine koydum.