1.Bölüm

1.2K 79 37
                                        

Akşam arkadaşlarla parktaydık saat 8 olmuş hala konuşuyorduk hoş keyfim ve kahyam eve gitmek istemiyordu.

Eve gitsem napacaktım zaten "Artık gitsek iyi olur." Gözlerimi kutaya çevirdim ne diye keyfimi kaçırmıştı ki..

"Neden?." Sormamla birlikte sanki yeni bir şeymiş gibi gözlerini devirerek söylendi.

"Ne demek neden zaten aras abi gelince kaldıracaklar bizi burdan." Yanaklarımı şişirip ofladım haklıydı yapmışlıkları vardı şimdi yalan yoktu.

Kafamı sallayıp kalkıcakken arkadan ses geldi heh işte şimdi sıçmıştık gece daha boktan geçemezdi.

Derin nefes alarak sakinleştim arkamda ki sese odaklandım "Gençler nereye bizi gördünüz de kalkıyorsunuz." Homurdanarak söylenen aras abiye baktım.

Elimi saçlarımdan gergince geçirip açıklama yaptım yapmasam sanki beni buracıkta dövecek gibi olduğundan başladım konuşmaya.

Özgüvenli biri olduğumdan konuşmaktan çekinmedim o da bundan hoşlanıyor ya da zevk alıyor gibiydi tam anlamıyla çözebilmiş değildim.

"Öncelikle aras abi sizi görmedik-.

Sözümü kesen şey kaşlarının kaldırmasıydı ne zaman abi desem kaşlarını kaldırıyordu bakışları delip geçiyordu sanki bu bakışından kaçınıp yutkunup devam ettim.

"Ayrıca akşam da oldu hem biz zaten gidiyorduk." Biraz sonra nefeslikten ölecektim aşık olduğum çocuktan korkmak aklımın ucundan geçmezdi..

Aslında sevinmem gerekirdi az görüyordum okula da gelmiyordu gerekli savunmamı yapmam bittiğinde gözlerine baktım.

"Bitti mi?." Kafamı salladım.

"Bitti." Gülümseyip yerine geçip oturdu arkadaşlarımda yanıma geldi serhat deniz barış oturdu çardağa.

Oturduklarında gözlerime bakıp gülümsediğinde nerdeyse kalbim heyecandan yerinden çıkacaktı sakinleşip motive etmekle meşguldüm sadece gülümsedi bir şey yok.

"Arkadaşlarını gönder sende bizimle otur." Dediğinde nerdeyse küçük dilimi yutacaktım yutkundum neden böyle bir şey demişti yalan uydur teoman yalan uydur burda kalırsan ayarların bozulur.

Düşüncelerimi bölen telefonumdu cebimden çıkarıp arayan kişiye baktım annemdi açtım açmasam ağzıma sıçardı.

"Nerdesin sen saat 8 oldu çabuk eve dönüyorsun." Çocuk gibi azarlandıktan sonra derin nefes alarak söyledim.

"Tamam anne." Üzgün sesle söylemiştim inansın diye telefonu kapatıp cebime koydum aras abiye baktım ellerimi kaldırıp sanki bir suçum yokmuşcusuna gülümseyip konuştum.

"Üzgünüm aras abi anneme karşı geldiğimde odamdan çıkartmadı o yüzden gitmem gerek kalırdım ama nasip değilmiş." Kafasını sallayıp git işaretini yapınca arkadaşlarımı çekişterek gitmeye başladım.

Biraz uzaklaşınca kutay bana döndü "Şu nefesini ver artık yoksa boğulacaksın." Dediğini yapıp nefesimi verdim.

"Napayım oğlum karşımda aşık olduğum çocuk var o kadar gerikiyor ki ne yapacağımı bilemiyorum."

Evren bana döndü sinir bozucu sesle söyledi "Aşık olup korktuğun çocuk." Gözlerimi devirip kafasına vurdum bu aralar benle çok uğraşıyorlardı eşcinsel olduğumu söylemiştim ve kimden hoşlandığımıda söyledim.

ilk başta güzel küfür nasihatlar yiyip ardından yanımda durup destek olacağını söylediklerinde üzerimden yük kalktı ardından başıma bela olmasın diye aileme de söyledim ilk başta korkarak ve çekinerek söylemiştim..

Babam üzgün bir şekilde eliyle alnını ovmuş annem sevinçle bana sarılmıştı ardından kardeşimde bana sarılmıştı.

İlk başta ne olduğunu kavrayamamıştım taki annem "Kazandım, iddayı kazandım." Sevinçten çoşana kadar izlemiştim bir süre, babam parayı koydu sonra kardeşimi parayı verince anlamıştım.. benim üzerimden eşcinsel olup olmadığımı iddaya girmek..

Aşık olduğum kişiyi sorduklarında aras ismini söylemiştim bu sefer leyla sevinçten çoştu sanırım annemle iddaya girdiler burda yanan babam olmuştu o gün üzgünce babama baktım.

Aldırmayıp saçlarımı okşayıp kolay gelsin deyip gittiğinde dona kalmıştım aynı şeyi leylada yapınca dudaklarımı şişerek son kez umutla anneme baktım.

Dediği tek şey aras zor çocuktur kolay gelsin oğlum,göz kırpıp gitmişti bunu gelip arkadaşlarıma anlatınca ilk başta deli gibi gülüp sonrasında sevinmişlerdi..

O gün nerdeyse oracıkta ağlayacak hale gelmiştim evren konuşunca dünyamdan çıktım ve ona döndüm.

"Eve geldik herkese iyi akşamlar." Eve girdi,bende kutayla vedalaşıp biraz daha yürüyüp eve girdim..

Eve girdiğimde ailem oturuyordu annem bana baktı "Hoşgeldin oğlum." Gülümseyip yorgunca koltuğa oturdum yarın okul vardı umarım gelirdi bende uzaktan izlerdim..

Leyla konuşunca ona döndüm "Eee abi aras abiyi gördün mü." Gülüp gözlerimi devirdim..

"Gördüm abicim." Heyecanla ellerini çırptı anlamıyordum ben bu kadar heyecanlanmıyordum.

O yüzden nefesini yol boyunca tuttun değil mi seni zilli.. iç sesim ota boka dahil olmasa zaten şaşardım.

"Eee ne oldu." Aklıma gelince gülümseyip anneme sarıldım sarılışıma karşılık verdi gülümseyerek yanağını öptüm onun sayesinde aras abiden kurtulmuştum.

"Senin sayende aras abiden kurtuldum." Leyla sızlanarak anneme çemkirdi kaşlarımı çatarak leylaya baktım.

"Demiştim anne sana arama diye bak aras abinin yanındaymış." Gözümü devirip anneme üzgün bir şekilde konuştuğunda anlamsız bir şekilde anneme baktım ya ben deliydim ya da ailem daha çok deliydi hangisi çözemedim.

"Üzgünüm oğlum." Ellerimle yüzümü ovuşturdum.

"Anne sana beni kurtardığın için burda seviniyorum, orda kuzu olarak yem olacaktım aras abiye ne diyorsun ya!." Sızlandım bu cümlelerimde eğer orada otursaydım bakışlarımı alamazdım.

"Sen de ne tuhafsın abi hem aşıksın hem de sana bakmasını istemiyorsun." Kolaydı sanki.

"Ya anlarsa nasıl tepki vereceğini bile bilmiyorum farkındaysan herkes ondan korkuyor hatırlarsan bana mı bakacak sanki?." Bu sefer çemkirme sırası bendeydi.

"Ne demek sanki bana bakıcak benim oğlum yakışıklı nesini beğenmezsin ki aras bey?." Keşke öyle olsa baba benim gibi eşcinsel olan birisini dövdürtmüştü o günden beri uzun uzun bakamıyordum aras abiye.

Babama söyleyemedim bunu gülümseyip kafamı salladım haklısın dercisine.

"Yeter ki aras abiye aşık olduğumu söylemeyin yeter." Aramızda üç yaş vardı ama aşık olduğum kişiye abi demek zorundaydım çünkü beyfendi kendisi istemişti o an aklıma gelince yine sinirlendim.

Yarın okul olduğunu hatırlayınca odama gitmem gerekti "Ben yatıyorum iyi geceler ev ahali." Arkamı dönüp merdivenlerden çıkmaya başladım arkadan leylanın sesi geldi.

"Rüyanda aras abimi gör!." Gözlerimi devirip gülümsedim.

"Aynen aynen." Dalgayla karışık cevapladım odama gelip ilk önce duş alıp sonra kıyafetlerimi değiştirip yatağa attım kendimi.

İyicene gerilmiş yorganı açıp altına girip hemen uyudum alarm kurmayı tabiki de unutmadım..

Şimdilik bu kadar olsun diğer bölümde görüşürüzz ✨️✨️

Timeless love  (Arteo) Stories to obsess over. Discover now