Bad Bunny // Taekook

Chapter 1

Kim Taehyung (26)

Dışarıdan bakıldığında, Seul'ün gri kalabalığı içinde kendi sessiz evrenine çekilmiş, olgun ve mesafeli bir genç adamdır. Ancak bu sessizlik, ruhunun derinliklerindeki korunma güdüsünün bir ürünüdür. Küçük yaşta ailesi tarafından terk edilmiş, çocukluğunu ve ilk genelini yetimhane duvarları arasında geçirmiştir. Hayata dair ilk dersi, kimseye tamamen güvenmemek olmuştur.

Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü'nden mezun olan Taehyung, içindeki fırtınaları, yalnızlığı ve dünyayı görme biçimini tuvallere aktarır. Onu gerçekten tanıyan ve duvarlarını aşmayı başaran çok az insan, bu olgun adamın arkasındaki o kırılgan, çocuksu ruhu görebilir. Taehyung, yalnızca yanında kendini tamamen güvende ve "özel" hissettiği insanların yanında çocuklaşır, maskelerini indirir ve gerçek gülüşünü sergiler.

Jeon Jungkook (28)

Girdiği her ortamda aurasıyla dikkat çeken, uzaktan son derece samimi, sıcakkanlı ve sosyal bir portre çizen bir adamdır. İnsanlarla iletişim kurmakta, onları etkilemekte üstüne yoktur. Ancak bu parlak sosyal kelebek imajı, aslında muazzam bir mesafenin perdesidir. Yıllar önce bir kazada ailesini kaybetmesi, Jungkook'un kalbinde derin bir yara açmış ve o günden sonra hayatına, ruhunun yakınına kimseyi yaklaştırmamaya yemin etmiştir. Herkesle konuşur ama kimseyle dost olmaz.

Üniversitede Turizm ve Otel İşletmeciliği okuyan Jungkook, edindiği bu vizyonu gece hayatının ritmiyle birleştirerek Seul'ün en popüler, lüks barlarından birinin patronu olmuştur.

Ancak tüm Seul'ün gözü önünde olan bu kusursuz ve masum profilin ardında, kimsenin hayal bile edemeyeceği karanlık bir dehşet gizlidir. Jungkook, gecenin karanlığında adaletin pençesinden kaçan "kötü insanları" avlayan bir seri katildir. Şehir onu vahşi, acımasız cinayetleri ve geride bıraktığı imza yüzünden "Bad Bunny" takma adıyla tanır. Avlanırken yüzüne taktığı kan kırmızısı, kızıl tavşan maskesinin altında Seul'ün bu altın kalpli, masum gülüşlü bar patronunun yattığı kimsenin aklının ucundan bile geçmez. O, kendi adaletini kendi yazan tehlikeli bir yırtıcıdır. Kendi apartman blokunun en üst katında, 8. katta, yalnızlığın ve bu tehlikeli sırrın tadını çıkararak yaşar.

***

Seul'ün üzerine çöken akşamüstü kızıllığı, emlak ofisinin geniş camlarından içeri süzülüyor, tozlu masanın üzerindeki haritaları ve kontrat taslaklarını aydınlatıyordu. Kim Taehyung, uzun parmaklarının arasında tuttuğu kahve bardağını hafifçe sıkarak karşısındaki adamın hararetli konuşmasını dinliyordu.

Mezuniyetinden sonra kaldığı o dar, ışık almayan bodrum katından kurtulmak için aylardır biriktirdiği parayı nihayet kullanma vakti gelmişti. Kendine ait, ışık alan, tuvalini koyduğunda boyaların kokusunun duvarlar arasında sıkışıp kalmayacağı bir sığınak arıyordu.
Emlakçı, gözlüğünü burnunun üzerine iterek masanın üzerindeki bir fotoğrafı Taehyung'a doğru kaydırdı.

"Bakın Bay Kim, tam sizin istediğiniz gibi.

Gangnam'ın biraz dışında ama merkeze çok yakın. Sakin bir muhit. Apartmanın 7. katı. Gün ışığını doğrudan alıyor, pencereleri geniş. Üstelik ev sahibi binada oturuyor, oldukça elit ve sakin biridir, yani komşu sorunu yaşamazsınız."

Taehyung, fotoğraf karesindeki geniş pencereli boş odaya baktı. Ruhundaki o yetimhane kasvetini dağıtacak kadar aydınlık görünüyordu. Ev sahibinin kim olduğu, ne iş yaptığı umrunda değildi; tek istediği sessizlik ve kendi renkleriyle baş başa kalabileceği bir alandı. "Güzel," dedi Taehyung, sesindeki o her zamanki mesafeli ve tok tonla.