Aeren Vale, alarmın tiz sesiyle gözlerini açtığında, odası her zamanki gibi sıradan görünüyordu.
Sıradan duvarlar.
Sıradan masa.
Sıradan bir hayat.
Ama içindeki o boşluk hissi...
Hiçbir zaman sıradan olmamıştı.
Yine aynı rüyayı görmüştü:
Sonsuz bir karanlık.
Ortasında kırık bir sembol.
Ve sembolden sızan ışık.
Uyandığında rüyanın detayları kaybolmuştu, ama göğsünde bıraktığı yanma hissi hâlâ canlıydı.
Aeren aynaya baktı.
Gözlerinin altında hafif morluklar vardı.
"Yine..." diye mırıldandı.
Bu rüyalar son haftalarda sıklaşmıştı.
---
Okul Yolunda İlk Titreşim
Sokaklar kalabalıktı.
Aeren kulaklığını takıp yürürken bir anda nefesi kesildi.
Göğsünün tam ortasında bir çivi gibi bir acı saplandı.
Dizleri titredi.
Elini göğsüne götürdü.
Ve o an...
Derisinin altında bir şey kıvrıldı.
Sonsuzluk işaretinin çizgisi gibi...
Ama bir yerde kırılıyordu.
Aeren gözlerini kırpınca görüntü kayboldu.
"Bu... normal değil."
Ama yürümeye devam etti.
Sanki hiçbir şey olmamış gibi.
---
Okulda Gariplikler Başlıyor
Ders sırasında kalemi elinden düştü.
Eğilip almak için uzandığında...
Kalem kendi kendine masaya geri çıktı.
Sanki görünmez bir el itmiş gibi.
Sınıftaki kimse fark etmedi.
Ama Aeren fark etti.
Kalemi eline aldığında parmak uçları titriyordu.
"Ben... ne yapıyorum?"
Korkudan çok, tanıdık bir his vardı içinde.
Sanki bu güç, yıllardır uykuda olan bir şeyin uyanışıydı.
---
Öğle Arasında İlk Büyük Patlama
Okulun arka bahçesi sessizdi.
Aeren yalnız kalmak için oraya gitmişti.
Göğsündeki yanma tekrar başladı.
Bu sefer çok daha güçlü.
Dizlerinin üzerine çöktü.
Nefesi kesildi.
Ve o an...
Göğsünün üzerinde kırık sonsuzluk sembolü belirdi.
Çatlaklarından ışık sızdı.
Etrafındaki hava titredi.
Toprak çatladı.
Ağaç dalları sallandı.
Kuşlar panikle havalandı.
Patlama sadece birkaç saniye sürdü.
Ama Aeren için bir ömür gibiydi.
Sembol kayboldu.
Her şey normale döndü.
O ise nefes nefese yerde kaldı.
"Bu... neydi?"
---
Aynı Anda – Akademide Bir Öğretmen Durur
Aetherion Akademisi'nin uzak bir salonunda...
Kaelis Rynn, ders anlatırken bir anda sustu.
Gözleri hafifçe parladı.
Sanki çok uzaklardan bir çağrı duymuş gibi.
İçinden:
"Demek... sonunda uyanmaya başladın."
Yüzünde hafif bir gülümseme belirdi.
Öğrenciler fark etmedi.
Kaelis, ellerini cebine sokup pencereye baktı.
"Bu sefer işler... çok daha ilginç olacak."
---
Bölüm Sonu – Kaderin İlk Kıvılcımı
Aeren eve dönerken gökyüzüne baktı.
Göğsündeki yanma geçmişti.
Ama içindeki boşluk...
Artık eskisi gibi değildi.
Sanki bir şey onu çağırıyordu.
Sanki bir yere gitmesi gerekiyordu.
Sanki biri onu bekliyordu.
Ve o kişi...
Çoktan uyanmıştı.
VOCÊ ESTÁ LENDO
AETHERION: KIRIK MÜHÜR
AçãoSürgün edilmiş bir ırk. Mühürlenmiş bir güç. Ve kaderi değiştirecek bir çocuk. Aeren Vale, sıradan bir genç olarak yaşamını sürdürürken, içindeki boşluk hissinin bir gün tüm dünyasını yıkacağını bilmiyordu. Göğsünde beliren kırık sonsuzluk sembolü...
