A Love that Never Was

What If?

Yan ang mga salitang pinakaaayawan ko. Mula pa nung unang beses ako nainlove sa lalaking paasa, puro what if na. What if sinabi ko sa kanya? What if di ko na lang siya pinakilala sa friend ko? What if hindi ako nagsinungaling sa friend ko nung tinanong niya ko kung may gusto ba ko kay guy? Nakakainis lang di ba. Yung feeling na may nagawa ka sana pero di mo ginawa kaya nagsisi ka.

Ewan ko ba. Hindi naman ako kagandahan pero naniniwala pa rin kasi ako na dapat ang lalaki ang nanunuyo ng babae. Call me old-fashioned pero ganon talaga. Kaya hanggang ngayon, puno ng what ifs ang buhay ko.

Nakilala ko siya dahil naging magkaklase kami ng buong high school. Nung first year, sa lahat ng kaklase namin, siya ang nag stand out. Di lang dahil sa sobrang gwapo niya at magaling magsalita, kundi dahil din sa siya lang talaga ang bagong bago. Yung iba kasi magkakakilala kami dahil nakalaban na sa competitions. Maliban pa sa pagiging bago niya, galing siyang probinsya. Lahat ng boys na naiinsecure sa kanya, umaasang may mali sa kanya nung pinag-introduce kami ng adviser namin nung first day.

"Good morning everyone! I am Mrs. Joyce Clemente and I will be your adviser this year. As you all know, International Science High School is not just your ordinary school. So your teachers and I expect the best from you. Today, I want you to introduce yourself and tell me your achievements. Only if you have."

Sa lahat ng kaklase ko, ung sa kanya lang ang natandaan ko.

"Good morning! I'm James Alcer Perez. I came from Australia actually but spent my summer in Ilocos. And I guess I'll be staying here in Manila for good. I wasn't really a sports fan but I play football and basketball. I am more inclined to singing and playing musical instruments. I also love writing. I was one of the top graduating students in my class."

Nakanang, boses pa lang ang pogi na tapos ang talino pa. Lahat ng kaklase kong girls, dreamy habang ang mga boys naman laglag ang panga, although may mga dreamy din. Leshe. Ay ako na pala!

"Hello. I'm Jaye Robynne Enriquez. My father wanted a son but he got me so that explains why I have male-sounding name. I was class valedictorian in grade school and editor-in-chief of our student paper. I love reading books and writing stories."

Pagkatapos magpakilala ng lahat, inayos kami ng upuan ni Mrs. Clemente. Siya ang katabi ko. 

"Hi. Again, I'm James."

"I'm Jaye."

We shook hands. Simple lang. Common. Akala ko nun swerte ako kasi sa lahat ng gustong makatabi siya, ako ang napili ng universe. Pero hindi lang pala pot of gold ang nasa dulo ng rainbow.

*****************************************************************************************************Author's Note:

Nakalimutan ko pala mag-sorry kung maigsi. I'll try better next chapter. :)