Frezya

İnsanoğlu olmak istemediği bir yerdeydi ama olmak istemediği bu yere de kendi elleriyle gelmedi mi? Herkes aynı şeyi konuşuyor sokaklarda ama bir değişim yok, konuşmak yetmiyor demek ki ama henüz kimse bunu anlayamadı. Kadın cinayetleri, hayvan tacizleri, kayıp çocuklar... Daha nice konu var sokaklarda konuşulan, hakkında atıp tutulan ama sonuç ne? Başka bir olay daha, konuşulacak ve unutulacak bir başka konu daha. Balıklar olsaydı insanların yerinde, unutmamak için her yere yazarlardı belki de hiç unutmazlardı çünkü bunlar unutulacak şeyler değil. hah, bunları yazan çok mu farklı, konuşmak yerine yazınca farklı mı oldu dersiniz? Hayır, o da hala sokaktaki herkes kadar suçlu. 

"defne"

Adını seslenen kişiye baktı defne, Emirdi gelen. Başka kimse gelmezdi zaten onun sırasına doğru, konuşmak istemezdi kimse. Defne in miydi cin miydi? Değildi ama pek sohbet edilecek tipte değildi o yüzden anlıyordu insanları, onu yalnız bırakan insanları anlıyordu. Sonuçta insan konuşmak isterdi, gezmek isterdi ama defne bunları istemezdi. Defne sadece okula gelir, derslerini dinler ve defolup giderdi. Okuldan çıkınca bir hayatı var mı onu bilen bile yoktu? 

Emir, peki Emir kimdi? Emir koca üniversitede onunla iki kelime edebilen tek kişiydi, tabi bunu ne oranda başardığı da tartışılırdı. Genelde o konuşurdu Defne dinlerdi, bazen de dinlemeden kalkıp giderdi ama Emir alınmazdı. Defne ona minnettardı ama sadece bu çabası için, o olmasa da sorun etmezdi Defne.  Defne kafasını salladı, belli ki Emirin anlatacak şeyleri vardı. 

"yemekhaneye gidelim mi? Erken gitme bugün" dedi emir

"aç değilim"

"o zaman ben yerim, sen izlersin. Nasıl anlaşma?"

"konuşacak kimsen yok mu?"

"kimse senin gibi dinlemiyor kızım yoksa arkadaş mı yok bana?"

"sanırım yok"

İkili yemekhaneye yürürken Emir omzuna yediği darbe ile sarsıldı, Kenandı ona çarpan. Emir'in sevgilisi, kimsenin bilmediği sevgilisi. Herkesin hetero sandığı Kenan, kızlarla takılan Kenan. Emir bu sırrı ona verdiğinde Defne bile şaşırmıştı, Kenan'ın takıldığı kızlar ortadaydı ama bir de Emir vardı. Herkesten gizlediği ve istediği gibi davrandığı Emir, ezik Emir. Defne de böyle demişti, eziksin demiş sonrada kalkıp evine gitmişti ama içine de biraz dokunmuştu. Tek arkadaşı sayılabilecek çocuğun sevgilim dediği kişiden gördüğü muamele Defne'nin canını yakmıştı, elinde olsa Kenan'ı bir kaşık suda boğardı. 

Yemekhaneye vardıklarında Emir dokunsalar ağlayacak bir mimikle ilerledi, tepsisine sadece salata aldığı için Defne onun için bir tepsi daha alarak arkasından gitti. Önündeki tepsiyi görünce gülümsedi Emir, Defne gayet arkadaşı olarak görüyordu onu.

"sandığından daha çok seviyorsun beni" dedi Emir

"hayır, paranın boşa harcanmasına karşıyım" dedi Defne omuzlarını silkerek

"neysee, ne anlatacaktım ben sanaa. Hatırlıyor musun sana okulda artan cinayetleri anlatmıştım? Hep aynı şekilde ölen hıyar erkekler, ölmüş kişiler hakkında böyle konuşmak kötü hissettirdi ama hepsi birbirinden beraber kişilerdi"

"evet hatırlıyorum"

"geçen hafta son sınıflardan Cemal diye bir çocuk, arka bahçede Ceren'i rahatsız etmişti benim bölümden"

"eee Emir" dedi Defne

Yapacak işleri vardı, Emir'in taaa İsanın doğumundan başlattığı hikayeyi dinlemekle ilgilenmiyordu. Emir biraz konuşsun da modu onu bırakıp gidebilecek kıvama gelsin diye dinliyordu sadece.

"dün gece ölü bulunmuş evinde, diğer çocukları öldüren kişi olduğu düşünülüyor. Onun da karnına frezya çiçeği çizilmiş. Sence neden frezya?"

"öyle bir çiçek olduğunu bile yeni duyuyorum neyse susta yemeğini bitir" dedi Defne tepsiyi Emir'in önüne iterek

Emir titreyen telefonunu eline aldı ve salak gibi sırıtarak bir şeyler yazmaya başladı, kesinlikle Kenandı bu. Defne istemsizce pufladı, ne zaman kurtulacaktı bu toksik ilişkiden acaba? 

"Kenan bizi akşamki partiye davet ediyor, arkadaşı Celal ayarlıyormuş. Gider miyiz?" diye sordu emir

Cevabını bildiği soruları sorma huyu vardı. Sordu ama tabi ki bir cevap beklemedi, cevap hayırdı bunu biliyordu. Yemeğine döndü ve sırıtarak yemeye başladı, akşam Kenan'ı görecek olmanın mutluluğu vardı üzerinde. 

"gideriz" Dedi defne

Emir, ağzındaki salatayı tüm masaya göstere göstere kafasını kaldırdı

"ne?" diye sordu

"ağzındakini bitir pis herif, gideriz dedim"

Emir lokmasını yuttu ama üzerindeki şaşkınlığı attı

"sen, benimle bir partiye geleceksin. Doğru mu anladım ben?"

"evet Emir, Kenan malını başka kızlarla görüp ağlayarak eve döneceksin zaten o yüzden çok sürmez" 

"bu defa farklı olacak"

"son  yedi buluşmanızdan ağlayarak ve öpüşmeden dönüyorsun"

"bu farklı, bu kez kendi çağırdı"

"görücez" dedi Defne

Geçen ay buluşmalarından kolu kırık dönmüştü Emre, ağladığı için yolda önünü göremeyip düşmüştü. O hayvan bir kere ne oldu diye sormamıştı bile, şimdi bir de partiye mi davet ediyor? Bakalım bu defa ne gibi bir öküzlük yapacaktı da Emir tüm hafta ağlayarak anlatacaktı?