LIFE CRISIS

14 0 0
                                        

Mas masakit pala sa katawan kung wala kang ginagawa. 5 years na akong tambay at umaasa lang sa magulang. I make myself busy naman like doing exercise going to gym, playing badminton pero minsan nangingibabaw talaga pagkatamad. Masarap kaya mag cellphone o netflix2 lang sa bahay.

Lahat ata ng online streaming meron ako. Netflix prime, disney channel, hbo max at iba pa. Ganyan ako ka addict sa panunuod ng series mapa English Korean man o Thai.

My parents are busy naman sa business lahat ng kailangan ko nabibigay nila! Pero sa totoo lang wala akong kwentang anak kase imbes tumulong andito lang ako lagi sa bahay.

Worst?

Hindi ko rin tinapos yung mga kinukuha kung kurso. Undergrad at palamunin sa bahay, yan ang role ko sa buhay.

"Ems!" Tawag ni Dad

"Anak? Can we talk to you?"

Katabi niya si Mommy sa sofa at alam ko kung saan na naman papunta ang ganitong set up.

"Yes Dad?"

"Uhm.. look why don't you go back to study anak?"

"Daa.."

"Wait, teka muna let us speak first anak."

Kaya tumahimik na lang ako. Ilang beses na kaming nag-usap about sa future ko pero hindi talaga sila titigil hanggat mag ka diploma ako.

"I know ilang beses na tayo nag usap about dito and for the last time please give it a try."

"Yes baby, please consider enrolling again and this time it your choice na." Sabe ng Mom ko.

"Hmm, e lahat ng lang ata Ma na try ko na pero hindi talaga kaya."

"Why don't you try Education?"

"Teacher?" Like a Teacher Ma?

"Yes darling, your Lola was a teacher back then. She will be happy if you become one. "

"Wala kana kase ibang pwede pang e take Anak." Pabirong sabe ni Daddy.

Napabuntong hininga ako sa mga sinabe nila.

"Okay fine! I will enroll."

Ngumit sila pareho  pagkatapos kung sabihin iyon. This is something weird about me. Kase I'm 28 na ito mag back to first year ulit ako.

I kiss them both at umakyat na ng kwarto ko.

As a human being nag o-overthink na naman ako, like right now. Bumabalik ang mga alala dati about college stuff why hindi ako makapag tapos.

Hindi ako bobo, sadyang tamad lang talaga ako. I don't know maybe I don't see the value and the importance since mom and dad always support me financially.

Hays I'm too old for this..... Education???

Tsskk..

Every TuesdayWhere stories live. Discover now