CHAPTER 1: My Ability
I saw my father in my dream. He is inside a bus. He was the driver. Nang bigla nalang may nang-hostage sa bus. Ang gulo ng mga pangyayari at nawalan pa ng preno ang Bus. Nagpa-panic ang mga tao at naghihiyawan, May mga umiiyak pa.
I didn't knew what happens next dahil nagising ako ng natapon na kape sa balikat ko.
“ayy, sorry anak.. Matulog ka nalang ulit, hindi ko sinasadya”. My dad said and smiled awkwardly.
I found myself that time sleeping in the sofa. It was 4:30am.
“Pa.. Ang aga mo naman yata gumising ngayon”. I said and my voice cracked kasi bagong gising.
“kailangan, anak. May pasada ako ngayon”. He answered.
Maya maya pa ay natapos na siyang magkape at umalis na. Hindi na ako nakabalik sa pagtulog.
Since, hindi na ako makabalik sa pagtulog ay tinapos ko nalang ang ibang mga activities at mga schoolworks.
After i finished all of it, na-bored ako at nag-chat sa kaibigan kong si Sandra.
“te, nag-review ka?”.
“te, mamaya na isang ep nalang”. Sandra answered.
“hayop ka, ‘wag mong sabihin ‘di kapa natutulog, tignan mo kung anong oras na”.
As usual, nagpupuyat na naman siya, watching k-dramas.
Fast Forward, habang naglalakad ako papunta sa school. I saw Sandra, inaantok na naghihintay ng jeep.
Lumapit ako at binatukan siya.
“Ano ba ‘yan? Parang gago naman eh”. Galit na saad ni Sandra.
“Kdrama pa!”. Mapang-asar kong sagot.
Sinabayan ko na siya at bumyahe na kami papunta sa School.
Habang nag-sscroll ako sa byahe ay nakita ko sa feed ko ang balita.
“Isang Bus Nawalan ng Preno at Nahulog sa Bangin, Driver Patay."
Agad pumasok sa isip ko ‘yung napanaginipan ko. Saktong lugar, Saktong kulay ng Bus, at ‘yong hostage. Nangyari din. Bumaba ako ng jeep at tumakbo pa punta kung nasaan ang pangyayari.
Napakabilis ng takbo ko, na parang wala na akong pakialam kung mapagod ako oh kung anong mangyari sa akin.
Nung makarating ako sa pinangyarihan ng aksidente. My heart shattered into tiny pieces.
I saw my Dad. I saw his body.
Nang inilagay sa Ambulance ang tatay ko. Pumasok ako, pinigilan ako ng mga Authorities. But I insisted, i said i was her daughter.
Fast Froward, my father died.
Hindi ko matanggap. Hindi ko matanggap na huling pag-uusap na pala namin yung kanina. Dapat sinulit kona.
Sobra kong sinisisi ang sarili ko sa Nangyari. Kung bakit hindi ko sinabi sa kan'ya na may napanaginipan akong nangyari sa kaniya.
Sising-sisi ko ang Sarili ko. I hated my self.
Hindi ko mapatawad ang Sarili ko na pakialam kahit nanaginip na ng masama.
The next day, I was in my Dad's Funeral. Ang hirap hirap pa ring tanggapin na Wala akong nagawa. Hindi ko rin naman kasi alam kung nagkakatotoo ba talaga ‘yung panaginip ko. Baka coincidence lang, or somethin' like that.
Nakatulog ako while in my Dad's Funeral.
I dreamed of a guy, na tatalon sana sa rooftop ng 4th floor building ng School namin. Kilala ko siya, siya ‘yung kaklase namin na sobrang tahimik. At palaging nabu-bully.
He succeed, nahulog siya mula sa rooftop. At nagising ako mula sa Panaginip na iyon.
Gustong gusto kong malaman kung talaga bang nagkakatotoo nga ang panaginip ko.
Pero paano? Hindi ko naman alam kung kailan magaganap ang mga iyon.
Fast Forward, sa classroom. Palagi akong nakatingin sa kaniya.
He was so Quiet talaga, walang kinakausap na tao.
“Hala ano ka ‘te? Pati ‘yan crush mo?”. Paasar na binulong sa akin ni Sandra.
“Sira ulo ka talaga, concern lang ako sa kan’ya”. Sagot ko kay Sandra.
“Sus! Ano naman ang dahilan kung bakit ka concerned sa taong iyan?”. Dagdag ni Sandra.
“I saw him in my dream. Tatalon siya sa rooftop. Hindi pala tatalon, tumalon siya.”
I seriously said to her.
“seryoso? Diba sabi mo napanaginipan mo rin ‘yung nangyari sa tatay mo?”.
“Yes, napanaginipan ko. At gusto kong malaman kung talaga bang nagkakatotoo ang panaginip ko.”
Nang bigla na lang ay tinawag siya ng mga bully niya.
Sinundan ko sila kung saan siya dadalhin.
Sinusulatan nila ang uniform niya ng kung ano-ano.
Pero ganoong ganoon ang suot niya noong nakita ko siya sa panaginip ko. Saktong sakto. Ganoong ganoon talaga.
Kaya sinundan ko siya habang tumatakbo siya paakyat sa rooftop.
Pinipigilan ako ni Sandra.
“Ante ko! Saglit lang.. Saan kaba pupunta, Camille!". Saad ni Sandra habang tumatakbo.
Hanggang sa narating na namin ang rooftop at nakita ko ang lalaki na nakatayo lang siya doon malapit sa bingit ng rooftop.
Hinila ko ang kamay niya papalapit sa akin, napatingin siya sa akin at dinala ko siya pababa sa room namin.
Habang tumatakbo kami ay napapansin kong nakatitig siya sa akin.
Nagpumiglas siya. At tumakbo pabalik sa rooftop.
Sinundan namin siya ni Sandra at tinabihan sa rooftop.
“hindi ko maintindihan kung bakit ba nila ginagawa yun sa akin.”
Nagulat kami nang biglang sabihin ng lalaki ang mga katangang iyan. May mga namumuo na ngang luha sa kaniyang mga mata.
“you can't stop me guys, matagal ko nang pinag isipan ‘to. I've decided na. I'll end my life.”
“you will end your life like this? They will forever think that you're a loser. If you died, how can you prove them that you're not a loser?". I asked him.
“let them, let them think what they wanted to think. I can't handle this, i'm done with my life."
Habang pababa na kami ni Sandra ay nakita ko na tatalon na ang lalaki.
Pipigilan ko na sana ngunit hindi ko na na abutan pa. I'm late again. I failed to protect him.
Sa kabilang banda, napatunayan ko na sa sarili kong nagiging tunay nga ang aking mga panaginip. Nape-predict ng panaginip ko ang mangyayari sa Future.
Napag-usapan sa buong campus ang pagpapakamatay ng lalaki.
Halos dalawang araw kaming walang pasok dahil iniimbestigahan pa ang kaso, inimbestigahan din ang mga bully, dahil nakita nila ang dahilan ng pagmamakamatay nito sa kaniyang Suicide note.
Ako naman, ayoko nang matulog. Ayoko nang managinip pa ng masama. Kailan ba ako mananaginip ng maganda? Can't i just dream about something good? Bakit lagi nalang masasama?
Is my ability a curse? Or a blessing.
Maraming mga tanong sa utak ko, bakit ba nangyayari sa akin ito? Ayoko nito.
Fast forward, Habang nag-ooverthink ako ay nakatulog ako nang hindi ko namamalayan.
Napanaginipan ko naman ang kaibigan kong si Sandra.
Nasa School si Sandra at kasama niya ang isa sa mga Teacher namin na lalaki. They had a deal.
Gabi iyon, napatingin ako sa orasan. 12:45am. Hindi ko alam kung bakit nandoon ako. Nakagapos ako at nakatakip ang bibig ko habang naririnig ko ang mga pinag-uusapan nila.
“Ayan na, ipapasa mo ‘ko ha. Nilasing ko na ‘yan para hindi na makakapalag sa‘yo.”
Narinig kong saad ni Sandra.
Hindi ako makapaniwala na nagaganap ang mga iyon sa panaginip ko.
Mga mata ko pang ang nakalabas sa isang maliit na butas kung saan ko nakikita si Sir at si Sandra na nag-uusap.
“may isa pa akong request sa‘yo, ipapasa kita ‘pag natupad mo”. Saad ng Prof habang hinahawakan si Sandra.
“gago ka bitawan mo ako!!”. Sigaw ni Sandra habang hinahawakan siya at hinihila ng Prof papasok sa isang room.
Nagpupumiglas si Sandra at bigla siyang inuntog ni Prof sa pader. Nawalan Siya ng malay. Nakita ko kung paano siya gahasain ng Prof. Tinatanggal ng prof ang kaniyang damit habang hinahalikan ito. Hinanawakan din ng Prof ang maseselang bahagi ng kaniyang katawan.
Natigilan ang prof nang makita niya akong nakasilip sa bintana kung saan ako iginapos.
Papalapit na siya sa akin habang hawak ang isang baril na pinangtatakot niya kay Sandra.
Pagkalapit niya sa akin ay ‘di kona alam ang mga susunod na nangyari. Nagising na ako.
Tinanghali ako ng gising. Ilang minutes nalang ay male-late na ako sa First Subject namin, si Prof.
“ ‘nak, kumain ka mun—". I interrupted my mom.
“maya napo ma, male-late na ako bye ma love you!”. Saad ko habang nagmamadali.
Bago pumasok sa classroom ay nakita ko si Sandra at si Prof na nag-uusap.
Pagtapos nilang mag-usap ay napatingin sa akin si Sandra. Wala siyang imik, nginitian lang ako.
“shit, sana hindi magkatotoo ang panaginip na yon”. Sabi ko sa sarili ko
Pagka-upo ko sa upuan ko ay hinampas ako ni Sandra.
“Hi sis! An’yare sa‘yo? Para kang wala sa mood.”. Saad ni Sandra.
Mahahalata mo sa tono ng pananalita niya na may hindi magandang balak.
“Sis, may napanaginipan ka ba?”. Tanong niya sa akin.
Natigilan siya nang tinignan ko siya sa mata, masama ang titig ko sa kaniya.
“Tangina mo naman sis, kinakabahan ako sa’yo.” Saad sa akin ni Sandra.
“Nga pala, inuman tayo mamaya sis ha. Bawal tumanggi, cut off kita”. Dagdag pa ni Sandra.
Napatayo ako at lalong sumama ang tingin ko sa kaniya.
“putang ina ka, i-cut off mo na ako ngayon kung gusto mo. Wala na akong pakialam!”. Hindi na ako nakapagpigil pa at sinabi ko iyon sa kaniya.
“Anong problema mo? Ba't bigla ka nagkakagan’yan ha?”. Sagot ni Sandra sa sigaw ko sa kaniya.
Umalis nalang ako at wala na akong pakialam pa sa grades ko kung umabsent ako sa subject na yon. Nang bigla nalang nakasalubong ko si Prof.
“may klase tayo ah, sa’n ka pupunta?”. Saad sa akin ni Prof habang nakatitig sa dibdib ko.
I felt so uncomfortable sa titig niya, pero may nararamdaman din akong inis, merong ding takot.
Sinama niya ako pabalik sa classroom, nakita ko ang masamang titig ni Sandra sa akin. Alam kong alam na niya kung ano ang napanaginipan ko.
Umupo ako malayo kay Sandra.
Hindi ko akalaing traydor siya.
Nagsimula ang una naming klase.
“Okay sasabihin ko sa inyo class kung sino ang mga bagsak sa akin”. Saad ni Prof sa Klase.
“okay ang bagsak sa inyo is isa lang naman, si Sandra Lim.”
Lahat ay tumingin kay Sandra.
Kahit hindi ko na tinuturing na kaibigan si Sandra ay parang na-aawa ako sa kan'ya.
Fast Forward, gumawa kami ng project sa bahay ng isa naming classmate. Malapit lang sa school ang bahay nila. Overnight daw kami sa bahay nila kaya nagpaalam na ako sa Nanay ko.
Hindi na pumasok sa isip ko yung tungkol sa panaginip ko, kasi nga cinut-off kona si Sandra. Pero ka-group ko siya sa project na iyon.
Nang tapos na kami sa project ay nag-cr muna ako. Pagbalik ko ay may inumin na sa lamesa. Favorite kong Apple juice.
“gago kayo, ‘di ‘to alak ha?” pagtatakang saad ko.
“Hindi 'yan, Camille. Oa ka te, mapapatay ako nina mama ‘pag may alak sa bahay na ‘to”. Sagot ni Rhain, isa ko pang kaklase. Siya yung may-ari ng bahay.
Nagtiwala ako, at ininom ko ang apple juice, alam ko rin naman kasing Strict ang parents ni Rhain kaya nagtiwala na ako.
Tulog na ang ibang kasama namin. Nang bigla akong nasusuka at parang nahihilo.
Ramdam kong nagising si Sandra.
Sinundan ako ni Sandra sa labas. At may sinabi sa akin.
“Sorry Camille, gusto ko lang pumasa”. Saad ni Sandra
“Fuck. Alam ko na ang magaganap dito.”
Sabi ko sa sarili ko. Wala na akong nakikita o naaninag, hanggang sa wala na akong malay.
Nagising akong nasa madilim na lugar, pero naiilawan ng buwan. Nahihilo ako at parang wala sa sarili.
Katulad ng napanaginipan ko, narinig kong nag-uusap si Prof at si Sandra.
Agad akong sumilip sa pinakamalapit na bintana at nakita ko silang nag-uusap.
Naririnig ko ang mga usapan nila. Gayang gaya ng narinig ko sa panaginip ko.
May nakita akong gunting at kinuha ito gamit ang paa ko. Napatingin ako sa orasan at 12:54am na, hindi saktong oras nang nasa panaginip ko, pero ang mga pangyayari ay tugmang tugma.
Nakawala ako sa pagkakagapos at palihim na sanang tatakas nang bigla kong narinig ang sigaw ni Sandra.
“Ano ba!?!? Bitawan mo ak—”. Malakas na sinisigaw ni Sandra hanggang sa iniuntog siya ng Prof sa pader.
Nawalan ng malay si Sandra, duguan ang kaniyang mukha. Nakita kong ginagahasa siya ng Prof. Gaya ng nasa panaginip ko.
Kinuha ko ang gunting at sinaksak ko sa leeg ang Prof. Walang CCTV sa paligid kaya sinabotahe ko ang mga pangyayari.
Nilagyan ko ng Fingerprints ng prof ang gunting. Binalik ko ito sa leeg niya at nagsulat ng kunwaring suicide note.
Iniwan ko ang mga walang malay na katawan at tumakas agad.
Naligo ako sa cr ng school at inalis ang jacket kong duguan. Na-pagtanto ko na sa sarili ko na nagkakatotoo nga ang mga panaginip ko.
Fast Forward, nag-sorry si Sandra sa akin. Napatawad ko na siya pero hindi na gaya ng dati ang pagsasama namin.
Now she's just my classmate.
Not a friend anymore.
BINABASA MO ANG
The Dreamer
Mystery / ThrillerA girl named Camille who has an ability to see future with her dreams. But all of her dreams are tragic and sad. She considered her Ability as a Curse.
