SON BAHÇEM

1. "ARDEN?"

Arden Kılıçsoy/2004/İzmir

Küçük kız gece gece zorlukla açtı gözlerini,bağırış çağırış ile sarsıldı.Kafasını koyduğu koltuktan kaldırdı.Bu kırmızı lekeler de neyin nesiydi?Annesi bağırıyordu,
ambulans vardı.Bunu babasından öğrenmişti,dev bir ambulanstı.Koştu ve cama baktı,sedye boş değildi.Sedyede yatan kişi babasıydı,korkuyla bağırdı küçük kız.

"Anne!" diye bağırdı küçük,annesi hıçkırıklarının ardından ona baktı.Komşular camdan bakıyordu,buraya yeni taşınmışlardı,kimseyi tanımıyorlardı.Kapı şiddetle kapandı.

"Odana git derhal!" diye bağırdı annesi.Küçük kız kafasını hızla iki yana salladı."Anne babama ne oldu?" diye sordu küçük.Kadın öfkeyle vazoyu devirdi,küçük kız odasına koştu ve ağlamaya başladı.Annesi yavaş yavaş sakinleşti,yarım saat boyunca sessizlik sürdü.Sonra küçük kız bir ses duydu,dış kapının çarpılma sesi...Çıktı ve kapıya koştu.Annesi gidiyordu,nereye gidiyordu?

"Anne?" dedi küçük kız.Bu olayı filmlerde görürdü,onu terk mi ediyordu?Merdivenleri bir bir indi annesinin peşinden,yağmur yağıyordu.Küçük kız şimşeklerden çok korkardı,havaya bakan gözlerini annesine çeviri."Anne bırakıyor musun beni?Ben korkuyorum."dedi bir kez daha küçük kız.Annesi durdu ve arkasını döndü.Su tanecikleri güzelim vücudundan süzülüyordu.Koreli olmasına rağmen çok güzel türkçe konuşuyordu.

"Senden hayatım boyunca nefret ettim." dedi bağırarak,küçük kızın gözleri doldu.

"Her şey senin yüzünden." diye bağırdı kadın.

"Hayatımı mahvetin!" diye bağırırken küçük kızı omuzundan ittirdi.Küçük kız dizlerinin üzerine düşerken acıyla inledi.

"Baban senin yüzünden öldü,tek dileğim senin ölmen Arden." diye bağırdı son kez.

Ardından arkasına bile bakmadan gitti.Küçük kız yağmurda ıslandı.Bir şimşek çaktı,korkuyla titredi. Ağladı,bağırdı ama kimse onu duymadı.

Sonra az da olsa tanıdık biri küçük kıza elini uzattı.

"Benimle gelmek ister misin?" dedi adam."Annem" diye mırıldandı küçük kız.Adam kafasını iki yana salladı."Sorun yok miniğim." dedi adam.Küçük kız adamın uzattığı eli tuttu ve ayağa kalktı.

"Tugay ben,senin adın ne?" diye sordu adam küçük kızın elini bırakmadan.

"A-Arden" dedi kız korkuyla."Güzel isim Arden,annen gelene kadar bizimle kalmak ister misin?" dedi Tugay.Küçük kız Tugay'ın suratına baktı."İki tane abin olacak,onlarla oynayaiblirsin." diye devam etti Tugay.

"İsterim" dedi Arden korkuyla.

Bir şimşek çaktı,Arden Tugay'a sığındı.Korktuğunu fark eden Tugay küçük kızı kucağına aldı.

"Kıyafetlerim." diye mırıldandı Arden,çok ıslanmıştı."Sorun yok,evde sana olabilecek kıyafeler var." dedi Tugay.Arden düşündü,annesi de Tugay amca gibi olsaydı ne olurdu ki?Cömert ve onu sevseydi,mutlu olur muydu?Kafasını Tugay'ın boynunun çıkıntısına koydu ve ağladı, korkuyordu.

Bir eve gelmişlerdi,burası Ardenlerin karşı dairesiydi.Kapı yavaşça aralandı.

"Baba bu kız da kim?" diye mırıldandı tatlı bir oğlan çocuğu."Anlatacağım Efe." diye yanıtladı onu Tugay.Tugay Arden'i yere bıraktı ama elini bırakmadı.Boyu biraz daha uzun olan farklı bir oğlan çocuğu geldi.Konuşmadı sadece Arden'e baktı."O bir süre bizimle kalacak." diye açıkladı Tugay."Bu güzel kız da kim?" diye sordu Tugay yaşlarında olan adam.