Hyunjin-Seungmin
Hyunjin:
Seungminieee
Sikildim.
Seungmin:
Ben sana verme demedim mi?
Hyunjin:
Mal.
Şeye gidek mi?
Seungmin:
Hayır.
Hyunjin:
Daha söylemedim bile.
Kırıcısın.
Seungmin:
Lan nereye gitmek istediğini bilmiyorum sanki.
Vazgeç artık abi.
Annesi miyiz, babası mıyız?
Düzelmiyorsa düzelmiyordur.
Hyunjin:
Belki yüz yüzeyken kıyamaz bize.
Chan bizi çok seviyordu.
Seungmin:
Sevmiyormuş demek ki.
Hyunjin, o çocuk bizi dövdürttü aq.
Daha sevmediğini nasıl kanıtlayabilir?
Hyunjin:
Chan’ın içine şeytan kaçmış olabilir mi ki?
Seungmin:
Bilmem.
Satanistlere sormak lazım.
Hyunjin:
Unicorn abi ocağına düştük.
Seungmin:
HSJWHJSBWNZBJS
Mal.
Hyunjin:
Sen şimdi geliyor musun, gelmiyor musun kardeşim? Onu söyle bana.
Seungmin:
Gidecek misin sen?
Hyunjin:
Evet.
Seungmin:
İyi, geliyorum. Bekle beni.
Hyunjin:
Gelirken yol üstünden, o gün satsınlar diye dükkâna verdiğimiz portremi alsana.
Beni aradılar, kimse almamış. Geri vermek istiyorlar.
Seungmin:
Tamam, bende o iş.
---
Aptal insanlar.
Nasıl almazlar Hyunjin’in resmini? Bir yerleri kalkmasın diye söylemiyordum ama gül gibi resimdi işte. Tabi ben hiç sevmem böyle şeyleri. Resim, dans, müzik falan, hepsi boş işler benim için. Biz sayılarla kafayı bozalım, insanlar bir iki fırça atsın tuvale, ne âlâ.
Dükkâna vardığımda, adam beni gördüğü gibi ayağa kalktı.
“Sonunda geldiniz! Bu portreyi kimse almıyor, alın götürün.”
“Hangi portreyi?”
“Siz şu lanet portre için gelmediniz mi?”
“Hayır? Ne dediğinizi anlamıyorum. Şu lanet portreyi bir de ben görebilir miyim?”
Adam, beni müşteri sanıp portreyi getirdi.
“Vay canına, portreye bak!”
İlk defa gördün sanki, Polyanna Seungmin.
“Kötü mü? Beğenmediyseniz başka portrelerimiz de var. Zaten sahibi bugün almaya gelecekti, ben de sizi o sandım.”
“Hayır hayır, lütfen. Ben bu portreyi satın almak istiyorum, çok beğendim.”
Adam şaşırdı ama hemen fiyatını söyleyip bana paket yaptı. Paketi alıp dükkândan çıktım ve eve geri dönüp portreyi odama bıraktım.
---
Hemen hızlıca Hyunjin’in evinin önüne gittim.
Biraz haylazlıktan zarar gelmez diyerek kapı girişindeki bütün evlerin ziline bastım. Resmen apartmandaki herkes balkona çıkıp “Neden bastın çocuğum?” diye bağırıyordu ama içlerinden biri... çok yakışıklıydı, bakıyorum da.
