GÜN GÜZELİ

Instagram: thewsima

Buraya biraz kendinizden bir şeyler bırakırsanız mutlu olurum💖

GÜN GÜZELİ

Gün Güzeli. Sabahın ışıklarıyla doğan bir güzellik, Efsun Tanseli.

*

1994. Ankara.

"Ay inanmıyorum ay inanmıyorum
Ay inanmıyorum
Aşka çıldırdım dönendim durdum
Yandım kavruldum"

Şarkının sözleri genç kızın kulağına geldikçe yerinde duramadan hafif sallanıyor, eğlenen bakışlarını etrafında gezdiriyordu. Dalgalandırdığı sarı saçları güneşin altında resmen parlıyor, açık kahverengi gözleri şen kahkahalar atan insanlara takılıyordu.

Bugün onun için önemliydi tam olarak reşit olmuştu fakat eğlenmek gibi bir derdi yoktu şuan olduğu durumdan da rahatsız değildi. İnsanlar eğleniyordu, kendisi de mutluydu. Ya da mutlu olmak istiyordu.

Şarkının sözleri o kadar hoşuna gidiyordu ki aynı zamanda sakince mırıldanmaya başlamıştı.
"Deli sevdaymış yolu bilmezmiş
Zora gelmezmiş ay inanmıyorum"

"Afra!" Tiz çıkan bir sesin ona doğru geldiğini görünce o tarafa döndü, Afra. Gördüğü tanıdık simalarla elinde ara sıra yudumladığu limonatayı masaya bıraktı. Ona seslen Buğlem ve ardından gelen üç kişi üniversitesi arkadaşlarıydı. Diyetisyenlik bölümünde ilk senesiydi Afra'nın.

Buğlem'in koşarak Afra'ya sarılışıyla aynı heyecanla yaklaşan Oya'da gülümseyerek Afra'nın yanaklarından öpmüş, sarılarak geri çekilmişti. Arkada kalan iki kişiyse Ferhan ve Asaf'tı.

Ferhan, "Afra, iyi ki doğdun canım." Diyerek yarım bir sarılış sunarken arkadaşına Asaf, Afra'nın beline attığı eliyle onu kendine çekmiş sıkıca sarılmıştı. Afra bu tavrına pek takılmamıştı diğerlerine göre Asaf'ın ona yakın davranmasına alışmıştı, arkadaşça bakıyordu bu duruma. Asaf'ın kulağına eğilişiyle birkaç saniye bu yakınlığı istemsizce sorguladı Afra.

"İyi ki doğdun güzelim." Asaf'ın derin iç çekişini fark etmedi Afra, sadece aldığı iltifata nazikçe gülümsemişti. Asaf'ın koyu kahveleri, Afra'nın tüm her şeyini incelemekle meşguldu. Ona göre böyle bir güzellik yoktu, karşısındaki kadın ölesiye güzeldi. Hayran dolu bakışlarla gülümsedi genç kadına.

Fakat o sıra onlara doğru gelen kişilerle Afra kısa bir anlık duraksadı, babasının ortağı olduğunu bildiği Eyüp Tanseli buradaydı aynı zamanda oğlu da yanındaydı. Afra'nın gözleri belki de heyecanla atmaya başlayan kalbin nedenine döndü tuhaf geliyordu bu hisler ona, fazla yabancıydı.

Karşısında ona doğru gelen Alaz Tanseli, giydiği sade bir gömlek ve pantolonla bile fazla karizmatik duruyordu. Açık kahverengi saçları vardı adamın aynı zamanda parıldayan ela gözleri, keskin yüz hatları. Yakışıklı bir genç adamdı, Alaz.

"Afra, gelir misin kızım?" Ecvet Gökbay, kızının yanına gelmesi için ona seslenirken Afra'nın bakışları arkadaşlarına dönmüştü. "Git hadi." Diyerek onun heyecanına ayak uyduran Oya'ya kocaman gülümsemişti Afra.

Karşısında onu bekleyen kişilere ilerleyen Afra'nın ardında kalan beden hiç olmadığı kadar delirmişti. Elini yaptığı yumruğu derince sıkan Asaf, gözlerini Alaz'dan ayırmıyordu. Bir şeylerin olacağını biliyor ve engel olamayacağını bilmenin acısını şimdiden yaşıyordu.