Anna-Lee

Hoofdstuk 4 De bitch

De volgende ochtend is Anna-Lee al vroeg wakker. Ze heeft de hele nacht bijna niet geslapen omdat ze steeds aan Robin moest denken. Dit heeft ze nog nooit meegemaakt, ze is toch niet verliefd?! Dat kan er ook nog wel bij....

"Hey Ann, hoelang ben je al wakker?" hoort ze opeens naast haar. "Oh ik heb geen idee." Anna-Lee twijfelt of ze zal zeggen waar ze mee zit, Dana doet altijd zo overdreven met zulke dingen. Ze besluit het toch maar te vertellen. "Daan, ik moet je wat zeggen....." "Hm? Zeg maar je kan alles tegen me zeggen dat weet je." "Oké, beloof je niet overdreven te doen?" "Belooft." "Nou, je weet toch wel Robin, die jongen in de supermarkt?" "Ja duhu, je vind hem leuk hè?" "Haha, jij merkt echt alles hè? Ik wist niet eens of ik hem wel leuk vond maar ik heb de hele nacht aan hem liggen denken." "Nou meid, maak je geen zorgen volgens mij ziet hij jou ook wel zitten." Anna-Lee wordt rood "Zou je denken?" "Ja tuurlijk, anders gaat hij echt niet zomaar met je praten hoor." Dana geeft Anna-Lee een knipoog. "Maar zullen we nu gaan omkleden en wat gaan eten? Dan kunnen we daarna die camera halen." "Ja is goed!"

Na het omkleden en wat gegeten te hebben gaan ze op pad, eerst naar de winkel en daarna naar stal.

"Wow! Die dingen zijn duur!" zegt Anna-Lee met grote ogen. "Tja, wat doe je eraan." zegt Dana nuchter. "Kijk dit is de goede, ik reken wel even af. Wacht maar bij de fietsen." zegt Dana, misschien zie je Robin nog wel denkt Dana bij zichzelf. "Okééééé" zegt Anna-Lee en ze loopt de winkel uit. Ze haalt alvast de fietsen van het slot, dan ziet ze opeens een bekend gezicht in de verte "Shit." sist ze, het is Robin. Ze duikt een beetje weg, pfieuw gelukkig zag hij me niet. "Hey!" hoort ze opeens achter zich, het is Dana. "God, kind ik schrok me dood!" zegt Anna-Lee met een zucht. "Haha, slecht geweten?"

De weg naar stal lijkt uren te duren. Eindelijk zijn ze aangekomen. Het is nog lekker vroeg dus er staan geen fietsen of auto's, maar Vanessa komt altijd lopend. "Ik hoop dat Vanessa er niet is." fluistert Anna-Lee. "Nee inderdaad, dat moeten we niet hebben." Ze lopen zachtjes de stallen binnen, ze horen nog niks maar dan hoort Anna-Lee het verschrikkelijke geluid weer. Ze staat verstijft, Dana merkt het en trekt haar snel de stal van Valentino in. "Ze mag ons niet zien, dus ik denk dat het handig is als we heel stil hier blijven wachten." fluistert Dana op haar zachtst.
Anna-Lee knikt voorzichtig maar waarschuwt Dana wel om niet veel rare bewegingen te maken omdat Valentino best snel schrikt in vreemde situaties.

Na een tijdje horen ze niks meer, Dana kijkt voorzichtig door de stal tralies heen om te kijken of ze iemand ziet. Opeens duikt ze weg "Shit, Vanessa komt eraan." fluistert ze. "Shit, maar dit betekent waarschijnlijk wel dat ze naar huis gaat." Ze horen voetstappen steeds dichterbij komen. Opeens horen ze een keiharde knal op Valentino's boxdeur en hij draait van schrik zijn kont en haalt uit, bijna tegen Dana's hoofd. "Hey vervelende etter, komt je lelijke verzorgstertje vandaag nog?" het is Vanessa en ze klinkt als een ongelofelijke bitch. Valentino staat verstijft met zijn oren in zijn nek. "Nou dag klote beest." en Vanessa geeft nog een laatste schop tegen de staldeur. Weer schopt Valentino en raakt dit keer
Anna-Lee's been, "Auuuuuuw" schreeuw/fluistert ze. "Gaat het? Gelukkig hoorde Vanessa het niet anders waren we de lul." fluistert Dana nog steeds, ze kijkt even of Vanessa weg is en gaat dan staan. Anna-Lee voelt tranen in haar ogen prikken en voelt dat ze niet kan staan. "Ann? Kan je opstaan?" vraagt Dana bezorgt. "Nee, ik probeer mezelf wel omhoog te hijsen, ga jij maar snel die camera ophangen in Forest z'n stal, weet je waar hij staat?" "Ik zie het wel, z'n naambordje hangt op z'n stal toch?" "Ja, en ohja doe voorzichtig, neem een snoepje mee want hij zal wel super bang zijn." "Slim! Ik ga." "Ja tot zo." "Tot zo, je red het echt?" vraagt Dana weer bezorgt. "Ja ik red het wel, ga maar." "Oké." en Dana loopt weg.

Anna-Lee vloekt in zichzelf, waarom doet dat kutwijf zo gemeen tegen de paarden? Wat heeft zij? Spoort ze wel? Aaauuuw ik heb zo'n pijn. "Val? Gaat het een beetje met je?" vraagt Anna-Lee terwijl ze Valentino voorzichtig aait. Valentino geeft haar een speelse duw met zijn hoofd en dan moet ze toch door de pijn heen lachen. "Ik ga je zo wel longeren, rijden wordt het niet vandaag."

Dana komt aanlopen "Gelukt! Highfive!" "Yess! Topper!" zegt
Anna-Lee terwijl ze Dana een highfive geeft. "Ik ga Valentino longeren wil je helpen? Of beter gezegd zou jij het willen doen? Ik blijf er wel bij hoor maar mijn been doet zo'n pijn." "Ja natuurlijk!"

Eenmaal weer thuis ploffen ze allebei neer op de bank. "Dat was me wel effe een avontuurtje." zegt Dana met een zucht. "Ja zegt dat wel, drinken?" "Ja lekker!" Anna-Lee schenkt cola in voor hun beide en gaat weer naast Dana op de bank zitten. "Maar nog even over Robin, Ann." zegt Dana opeens. "Hij past wel leuk bij je en hij keek je zo lief aan, dat lachje erbij hahaha." en ze liggen allebei in een deuk.

Anna-Lee ligt in haar bed en zit weer te piekeren over Robin, zou hij haar echt leuk vinden? Waarom zou hij mij leuk vinden? Wat ziet hij in mij? Zoveel vragen maar geen antwoorden. Piekerend valt ze in slaap.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Vandaag 2 updates want morgen ga ik op vakantie, ik weet niet of ik daar wifi heb maar ik ga sowieso wel aan het verhaal werken. Daarom zal ik als ik weer terug ben van vakantie meteen 2 nieuwe hoofdstukken posten.

Kusjes 🙋🏼