CHECKMATE

Prologue

Nakaupo ako sa isang marangyang sofa, at nag-aalala sa mga nangyayari. Hindi ako mapalagay. Lalo na't yung mga taong nagpapahalaga sakin ngayon ay may kinakaharap na problema.

Tinignan ko siya na seryosong nakatingin sa kawalan at nakaupo din sa tabi ko. Napansin siguro niyang nakatingin ako kaya lumingon siya sa akin at ngumiti. 'Bakit ganyan ka kagwapo?' Napailing ako sa sinabi ng isip ko. Bakit ito pa yung naisip ko. Alam kong gwapo talaga siya.

Natigilian ako sa pag iisip nang magsalita siya. "What's wrong my love?" Kunit noong tanong niya. Halatang nag-aalala siya.

Bakit ganito. Parang ang sikip ng dibdib kom sasabog na yata ang puso ko. Parang may bomba sa loob. Ang bilis ng tibok ng puso ko. Hindi ako nakasagit sa taning nya, kaya lumapit siya sa akin at pinagdikit ang noo namin. Lalong nagwala ang puso ko. 'Fae, mamamatay ka na ata. Ganito ba ang pakiramdam pag magkaka heart attack?' Ang hirap huminga.

"Wala ka namang lagnat." Sabi niya pagkatapos niyang ihiwalay ang noo niya sa aking noo. "Faith, my love. May masakit ba sayo?" Muli siyang nagtanong.

"Ayan ka na naman will. Papasabugin mo ata yung puso ko". Pagbulong ko sa sarili.

He chuckled. "Ganun nalang ba kalakas ang karisma ko sayo my love?" Tila batang binigyan ng reward sa lapad ng ngiti niya ngyon.

'Hala. May sinabi ba ako?' napaawang kong sabi sa sarili ko. Oh my goodness! 'Nasabi ko ba nang malakas?

"Hah? W-wla n-naman a-a-akong sinasa-bi." halos pabulong kong sabi .

He grinned. "Oops. Ganun ba? Akala ko kasi sinabi mong papasabugin ko ang puso mo." Tumawa suya ng mahina at tumayo. Humarap siya sa akin at lumuhod.
"Faith, my love, I know you're worried. But please ayokong nakikitang ganyan ka. Ikaw lang ang nagsisilbi kong lakas at inspirasyon. Ayokomg makita kang ganyan. Sayo ako kumukuha ng lakas ng loob. Sapat nang kami lang mga chess pieces ang aayos sa problema. Naiintindihan mo ba? Dito ka lang sa bahay. Gusto kong pag uwi ko, makikita kita. Mayayakap. Mahahawakan. At Makikita ko ang mga ngiti mo." Mahinahon niyang paliwanag.

"P-pero . Will, nag-aalala ako sayo. Sa inyo ayokong isa sa inyo mawala. Lalo ka na." Nahihiyang sabi ko.

Simula nang dumating sila sa buhay ko, inaamin ko naging makulay ang buhay ko., kahit na hindi ko minsan mabasa ang kilos nila. Hindi ko maintindihan ang mga ugali nila na paiba-iba. Hindi ko alam ang lahat sa kanila. At ang ibang kakaibang ginagawa nila. Oo, pamilya ang tingin ko sa kanila.

Lumawak ang ngiti niya sa labi. Sa mga sinabi ko. Nung una akala ko pareho na sila ni Aris na pinaglihi sa sama ng loob. Pero si Will, naiiba. Unti-unti nakikita ko ang mga ngiti niya at pagtawa niya ng mahina. Hindi na katulad noong una, sabi ni Amanda sakin. Iba na siya ngayon simula nang maksama na niya ako.

Hinagkan niya ako sa noo. "Don't worry my love. I am the king. I have my Pieces beside me and infront of me to protect not only me, not only our title, not only the business but also you. With or without me, they will stay beside you. They will die for you tandaan mo yan Faith my love. Only  for you." Bigla niya akong hinalikan sa labi ng walang pasabi man lang. Nagulat ako. Speechless. Ngumiti suya at umalis sa aking harapan.

Dugdug.

Dugdug.

Mahal ko na nga yata ang hari.

Makakaya ko kaya to? Natatakot ako. Nawalan na ako ng pamilya noon. Masakit pero pinilit kong igapang ang sarili ko lalo na sa pag-aaral. Kahit ilang taon na ang nakaraan nandito pa din ang kirot. at hindi ko n ata kakayanin kung mawala din ang mga taong nakapaligid sakin ngyon. Si will at ang iba pa. Ang buhay nila hindi lang sila ang nagmamay-ari. Maaaring anumang oras kunin ito sa kanila. natatakot ako. Noon, hindi ako naniniwala sa kanila. Sa lahat ng pinapakita at sinasabi nila, pero ngyon, totoo pala talaga sila.

In the game called Chess, there are two Queens, two Bishops, two Knights, two Rooks and sixteen Pawns. Dividing them equally, each of them belongs to two Kings.

Two kings with different ways of protecting their kingdom. Two kings with different beliefs in life.

They don't fight, but they play.

They play because for them, it is a game.

They play to defend themselves and to protect each other.

They play to earn respect from others.

They play to be known as the highest among royalties.

Lastly, they play to win.

And if they win, they'll have power. Power to rule others kingdom.

They are not just an ordinary pieces in a board game.

They're real.

At Mahal ko ang puting hari na kakaalis lamang sa aking tabi.

_____

Comment at Vote po kayo para malaman ko kung maganda yung prologue. ^_^